Supazter txokoa ipuinen sorlekua zen Jean Barbier garaztarrarentzat. Hazparne, Larresoro eta Baionan egin zituen ikasketak. Apaiz askoren legez, Michel Elizanbururen Aita Inozenzioaren irakaspenak jaso zituen. Apaiztu ondoren, 1900ean Frantziako Tolosako Institutu Katolikoan teologi doktoretza lortu zuen. Larresoron irakasle, Baionako katedralean bikario, 1913az geroztik Senperen erretore aritu zen Barbier.

Musikari, olerkari, antzerkigile, biltzaile, ofizio askotakoa genuen. Bere lanen artean, 1924an argitara emandako "Supazter chokoan" ipuin-bilduma da zabalkunde gehien izan duena. Orixek zioenez, «gogoan josteta, eta bihotzen altzagarria izateko lanak idatzi zituen beti».

Eskualduna-ren inguruan mamitzen ari zen euskal kazetagintzan parte hartu zuen, eta kazeta horretako beste lankideekin batera, 1921ean, Gure Herria ikerkuntza eta kulturako aldizkariaren sortzaileetakoa izan zen. Nehor eta Ganich ezizenak baliatu zituen.

Azkenengo hemezortzi urteak Senperen egin zituen erretore. Etorrera handikoa zen. Igandeko mezetan, senperetarrek, hitzaldi luzeak entzun behar izaten zizkioten nonbait. Behin Erroman omen zen, senperetar bat lagun zuela, hango meza batean. Meza emailearen hitzaldia luze samar omen zihoan eta hori aitatu zion erretoreak senperetarrari. Eta senperetarrak erretoreari, «Bai jauna, bai, hala da; baina senperetarrak eginak gaude holako predikuetara». Erretoreak isilik irentsi omen zuen lagunaren zirtoa. 

Lapurtarrez eta behenafarrez idazten zuen. Ez zuen onarpen handirik jaso bere garaian, Larreko eta Manezaundi legez, aranismoak kultur mailan ezarritako Bilbo-Donostia ardatzak ez zien mesede handirik egin. Ekialdeko nafar hauek, gerra ondoren, eta kasu gehienetan mende honen amaiera-aldean, jaso dute merezi zuten ospea.

Patxi Larrion