|
Makila
aspaldidanik izan da euskaldunaren lagun. Bere eskuari loturik,
arma legez larritasun egoeretan, neke uneetan laguntzaile gisa
eta baita hainbat ospakizun eta jaien protagonista lekua betez
ere. Euskal makilak idientzat erabiltzen zen akuiluan omen du
bere jatorria, baina egun ibiltarien lagun, eta aginte eta begirunearen
ezaugarri bihurtu da. Horregatik Euskal Herrira datozen edo ohore
egin nahi zaien pertsonei makila bat eskaintzeko ohitura dago.Hego
Euskal Herrian makilak egitetik bizi den artisau bakarra dago
egun. Iñaki Alberdik urteak daramatza Irungo tailer txiki
batean makilak egiten. Horretarako mizpira egurra erabiltzen
du gehienbat. Udaberrian edo udan labanaz zauritzen ditu mizpirondoak,
gero marrazki bitxiak sor ditzaten. Egurra prestatu eta gero,
bere tailerrean gehitzen dizkio eskutokia, girtena, hain berezia
duen eztena eta behekaldeko txintxola. Pazientzia eta eskuen
ahalmen berezia eskatzen du makila egiteko prozesuko atal orok. |
