EUSKARAREN KALITATEA
Zertaz ari garen, zergatik eta zertarako
(laburpena)

SARRERA

Euskararentzat alor, eskualde eta hiztun berriak irabaztea izan da orain arteko kezka nagusia, eta hedatze lan horretan asko dago oraindik eginkizun. Kezka ia bakar horri, ordea, beste bat gehitu zaio azken urteotan: hedatzen ari garen euskararen kalitatearena.

Euskara Biziberritzeko Plan Nagusiak ere argi eta garbi ezartzen du kalitatearena une honetako lehentasunen artean:

"IV.3.15. Corpus-plangintza eta euskararen kalitatea

… norberaren hizkera ez da baztertu behar eguneroko bizitzatik, hizkuntza zuzenagoa eta egokiagoa erabiltzen baitu nork bere euskalkian. Besteak beste, ez dezagun ahantz, euskararen eta euskarazko baliabideen kalitatea hobetzeko apustua irabazi behar da urteotan."

AURREKARIAK: KANTITATETIK KALITATERA

Egoera minoritarioan dagoen hizkuntzaren hedapenak berekin dakar hedatzen den hizkuntzaren "kalitate"aren galera nolabaitekoa. Galera horrek bi eragile mota ditu:

- Kanpokoak. EBPNek dioenez (4.4.15): "Euskaldunen kopurua gehitzeak badakar, neurri batean, kalitatearen galera, erdararen kutsaduragatik bereziki".

- Barrukoak. Hizkuntzaren erabileran bizitasuna sakrifikatu eta zuzentasunari lehentasuna eman diotenak.

1997az gero indar hartu du gure artean kalitateari buruzko kezkak. Urte horretakoak dira, adibidez, Ibon Sarasolaren Euskara Batuaren ajeak eta Juan Garziaren Joskera Lantegi, eta idazle eta pentsalariek ere beren ekarpena egin diote eztabaidari (Lertxundi, Saizarbitoria, Salaburu, Zuazo, Izagirre, Aranbarri, Zubimendi-Esnal…).

Sarri, kalitateari buruzko kezka hori komunikabideen jardunari begira egituratu izan da (Euskaldunon Egunkaria, EITB, Tokian Tokiko Prentsa…).

Kalitatea da, beraz, gaur egun euskararen inguruko kezka nagusietako bat, nahiz kantitatean oraindik ere asko dagoen egiteko (hiztun, eskualde eta alor berriak irabazi beharra).

KALITATEA: ZERTAZ ARI GARA?

"Kalitatea", kontzeptu lauso eta nahasia da hizkuntza kontuetan. Aski da kalitateaz dihardutenen lanak irakurtzea horretaz ohartzeko.

Arriskurik handiena zera da: hizkuntza kalitatea paradigmatik, gramatika hutsetik kontsideratzea. (Eta hori da, salbuespenak salbu, eskolan eta hedabideetan dabilen eredua).

Hizkuntza kontuetan, ordea, kalitatea eraginkortasuna da, eta ez besterik.

Euskararen kalitatearen hiru mailak

Kalitatearen alderdi guztiak eredu bakarrera biltzen hasita, Ibon Sarasolak proposatutakoa iruditzen zaigu eredurik baliagarriena, moldatzeak gorabehera.

Zuzentasuna — Euskaltzaindiaren arauen araberako euskara da zuzena, arau horiek aplikagarriak diren egoera komunikatiboetan. Ortografian, joskeran, ahoskeran... eragiten du zuzentasunak.

Jatortasuna — Euskararen senaren edo usadioaren araberakoa da euskara jatorra. "Entrenatzailea zirkunstantzia aurpegiarekin atera zen aldageletatik" zuzena da, beharbada, baina ez da jatorra.

Egokitasuna — Bere xederako egokia dena da euskara egokia. Mitxelenak zioen bezala, hizkuntzaren xedea eragitea da batez ere. Egokitasun kontzeptu honetan txertatzen dugu eraginkortasunaren alderdia.

Orain arteko ahaleginetan, oro har, zuzentasunari eman izan zaio lehentasuna, eta hurrena jatortasunari.

Zuzentasunaren eta jatortasunaren aldean, kontzeptu aldakorra da egokitasuna. Izan ere, komunikazio egoera bakoitzak bere egokitasun propioa behar du, eta du. Gainera, asko ez ezik askotarikoak dira egokitasunean eragiten duten faktoreak, eta hizkuntzaz kanpokoak dira den-denak. Hona hemen garrantzitsuenak, lau multzotan sailkatuta:

a) Xedea. Informatu, irakatsi, konbentzitu edo entretenitzea izan ohi dute xedetzat gure komunikazio ekintza gehienek. Informazio hutserako egoki den hizkera desegoki izan daiteke pertsuasiorako.

b) Xede-taldea, edo audientzia. Auditorioa nolakoa, halakoxea izango da komunikazio egoerak behar duen egokitasuna. Audientziaren handi-txikiak ere sekulako eragina du egokitasunean, bai eta haren hizkuntz gaitasunak ere.

c) Mezu-bideak. Audientzia aurrez-aurre, irrati edo telebistaz beste aldean edo sakelako telefonotik eskegita izan, alde handia dago egoera horietako bakoitzean hizkera egokia zer den finkatzerakoan.

d) Hiztun-hizlariaren hizkuntz gaitasuna. Hiztun edo hizlaria euskaldun berri-berria den, euskaldun zahar alfabetatu gabea den… kontuan hartu gabe ez dago darabilen euskara egokia den edo ez erabakitzerik.

Faktoreok, eta beste batzuek, aldi berean eragiten dute eta, honenbestez, egoera jakin baterako hizkera egokia zein den erabakitzea, beraz, aski kalkulu konplexua da. Gurean, euskararen egoera diglosikoa dela eta, are konplexuagoa da kontua. Hiztunek, egokitasun bila abiaturik, errazegi jotzen dute, oraingoz, albo erdaretara, euskararen beraren baliabideetara baino. Zaila bada ere, oreka bilatu beharra dago hor, nahitaez.

Egoki ez ezik zuzen eta jator hitz egiten duten hiztunak behar ditugu, eta horrek orain arteko ikusmolde eta jarrerak aldatzea eskatzen du, besteak beste.

Hizkuntza estandarra, aldaerak eta erregistroak

Estandarra, aniztasuna gainditzen duen aldaera da. Hiztunek ezagutua eta onartua izan behar du. Hizkuntzaren aldakortasuna, bestalde, guztiz da berezkoa.

Hizkuntzaren kalitatearen inguruko kezka planteatu denean (haur eta gazteen hizkerari dagokionez batez ere), honako gabeziak nabarmendu nahi dira:

- Zuzentasunari dagokionez: hizkuntzaren ezagupen maila eskasa.

- Ontasunari dagokionez: hizkuntzaren berezko baliabide aberats batzuen ezagupen falta (hitanoa, esamoldeak, hizkera bereziak...).

- Egokitasunari dagokionez: Euskaraz baliokideak dituzten erdal jatorriko espresioen erabilera masiboa. Eta, larriagoa dena, hizkuntza sorkuntzarik eza: argotik eza, esamolde berrien falta...

HIZKUNTZ KALITATEAREN INGURUKO DATUAK ETA HAUSNARKETAK

Egiturazko aldaketak

Azken bi belaunaldi hauetan, euskararen hizkuntz komunitateak egiturazko aldaketa sakonak bizi izan ditu.

- Mendeetan zehar, euskarak etenik gabeko galera, bazterketa funtzionala eta barne desegituraketa nozitu baldin baditu ere, belaunez belauneko transmisioa segurtatua zuen, hainbat esparru geografiko eta sozialetan hizkuntza nagusia zelako.

- Azken urte hauetan, euskararen hizkuntz komunitatearen hedatze geografiko eta funtzionala ezagutu dugun arren, egiturazko ahuldade sakonak ere azaleratu dira: ezagupenaren eta erabileraren arteko aldea, erabiltzen den euskararen inguruko kezka, euskararen ofizialtasunik eza Iparraldean eta Nafarroan...

- Corpusari dagokionez, euskara batua sortu eta hedatu da, euskararen modernizazioari ateak parez-pare zabalduz eta euskalkien arteko inkomunikazioarekin amaituz.

Euskararen egoera funtzionala desorekatua izanik, inguruko bi erdarek sekulako distortsioak sorrarazten dituzte euskal hizkuntz komunitatearen barne garapenean.

Honen guztiaren ondorioz, euskal hizkuntz komunitatearen barne ezaugarriak guztiz aldatu dira azken urteotan:

- Euskaldun elebakarrik ez dago eta euskaldun guztiak elebidunak gara.

- Euskaldunen artean gero eta gehiago dira jatorriz erdaldunak eta erdaraz euskaraz baino hobeto moldatzen direnak.

Euskararen ezagupenaz

Euskaldunen kopurua handitzen ari da (Iparraldean izan ezik):

- Gero eta euskaldun gehiago dago, batez ere haur eta gazte euskaldunei esker.

- Euskaraz tutik ez dakiten gazteak gero eta salbuespen nabarmenagoa dira EAEn.

- Nafarroan euskaldunen kopurua oso pixkanaka ari da handitzen eta Iparraldean behera egin du nabarmen kopuru horrek.

Euskarak mendeetan ezagutu ez duen lurralde hedadura lortu du azken hamarkadatan, batez ere, haur eta gazteen adin esparruetan.

Adin batetik behera ia euskaldun guztiak alfabetatuak dira.

Gazte euskaldunen artean gero eta gehiago dira jatorri erdaldunekoak (euskara lehen hizkuntza izan ez dutenak) eta hiriburuetan edo/eta zonalde erdaldunetan (euskaldunak %20 baino gutxiago direnetan) bizi direnak.

Euskara ikasten duten haurren testuinguru soziolinguistiko hurbila gero eta anitzagoa da:

- Familia erdaldunetan, etorkinen pisua gero eta handiagoa da, eta lan-ildo berriak sortu dira: aniztasun linguistikoa, etorkin askoren euskararekiko erreferentzia falta, integraziorako aukerak...

- Familia euskaldunetan, euskararen ezagupen mailak eta ezagutzen diren euskara motak ere desberdinak dira: bertoko euskalkia/beste euskalkiak, batuaren ezagupen maila, alfabetatze maila...

Euskararen transmisioaz

Euskararen transmisioan asko aurreratu da (Iparraldean izan ezik):

- EH osoari dagokionez, eta 16 urtetik gorakoen artean, gehiago dira lehen hizkuntza edo ama-hizkuntza erdara izan eta euskaraz ongi hitz egiten dutenak, lehen hizkuntza euskara izan eta guztiz edo partez galdu dutenak baino. Saldoa are positiboago da EAEko gazteen artean.

Familiatik jasotako ereduaz gain, gaur egungo haurrak edo gazteak, tokian tokiko euskalkiaz (bizirik dirauen lekuetan) eta estandarraz gain, euskararen bestelako erregistroak ere modu naturalean eta sistematikoan jasotzen ditu (eskola, telebista eta komunikabideak, musika eta literatura, ingurua...).

Askotan, familia ez da erreferenterik nagusiena. Maiz gertatzen da haurrek "kanpotik" dakarten euskara "okerra" nagusitzea.

Ondorioz, belaunaldi berrien euskara gero eta eklektikoagoa da, ahozko harremanetan sistematikoki nahasten direlarik euskara batua, erdarakadak, norberaren euskalkia, edo beste euskalkiak.

Euskararen erabilpenaz

Gaur egun, euskara, inoiz bete izan ez dituen esparru funtzional berrietan normaltasun osoz erabiltzen da. Aitzitik, beti bereak izan diren hainbat esparrutan, erdaren presentzia eta interferentziak gero eta handiagoak dira.

Haurrak eta gazteak dira euskararen erabilpenean gora nabarmenkien egiten ari diren adin multzoak.

Hala ere, gazteen euskararen erabilpena ez da ezagupenaren proportzioan handitu.

Euskararen ezagupen erlatiboaz, erregistroez eta adierazpen ahalmenaz

Inkesta soziolinguistikoaren arabera, bi dira funtsean, euskararen erabilera baldintzatzen duten faktoreak:

- Sozio-estrukturala bata. Hau da, harreman sarean den euskaldunen dentsitatea, gune soziolinguistikoari hertsiki loturik dagoena.

- Sikolinguistikoa bestea. Hots, euskara edo gaztelaniaz hitz egiteko erraztasun handiagoa edo txikiagoa edukitzea; honek lotura zuzena du lehen hizkuntzarekin.

Euskararen ezagupen erlatiboari dagokionez, askoz gehiago dira erdaraz hobeto moldatzen direnak.

Gazte euskaldunen euskara maila oro har ez da ona. Gazte euskaldun gehienek adierazkortasun arazoak dituzte.

Erregistro bakarreko "estandarra" besterik ez daki askok. Bestalde, askotan zuzentasuna eta egokitasuna nahastu egiten dira eta zuzendu behar ez direnak ere zuzendu egiten dira:

- "Argota" edo "gazte hizkera" gisa har daitezkeen fenomeno asko "erabilera ez zuzentzat" hartzen dira.

Gero eta zailagoa da gazteen hizkuntz erregistroa identifikatzea. Hizkera nahasia da.

Batua, norberaren hizkera edo euskalkia, beste euskalkiak eta erdarakadak nahastu egiten dituzte.

Euskararen inguruko motibazio, jarrera eta iritziez

Gazte gehienek (eta nagusiek ere) erdarei funtzio komunikatiboa ematen diete eta euskarari aldiz funtzio sinbolikoa eta politikoa. Euskararen alde daude, baina praktikan euskararen "estatusa" bere horretan onartzen da.

Testuinguru eta jarrera politikoak eragin zuzena du gazteen euskararekiko jarreretan.

Euskarazko kultur produktuen kontsumoak proportzionalki, ez du nabarmen gora egin gazte euskaldunen artean. Ondorioz, euskarazko erreferentzia sinboliko eta errealen hutsunea nabarmena da. (Euskarazko kultur produktutzat, bai euskaraz sortutakoak eta bai erdal hizkuntzetatik itzuli edo egokituak hartzen ditugu).

Molde berriak

Teknologia berrien eraginez, euskaraz ere ziberhizkera berriak sortu dira: hitz egiten den bezala idazten da (maila informaleko harremanetan), laburdurak etengabe erabiliz.

Erabilera informal hauetan oso nabarmenak dira gazteen ahozko kodeak nozitzen dituen gabeziak: erdarekiko mendekotasuna, erabilera okerrak, hizkuntzaren pobretze espresiboa, sorkuntzarik eza...

Globalizazioa

XIX. mendearen hasieran euskaldun gehienak elebakarrak izatetik, XXI. mende amaieran gehienak eleanitzak izatera pasako gara. Gaztelania edo frantsesarekiko mendekotasunetik ingelerarekiko mundu mailako mendekotasun egoerara joko dugu. Trantsizio horretan, aldatu egingo da euskara bera, hizkuntza nagusien eraginez.

Egoera berri honetan, funtsezkoa izango da, euskararen erabilera eta egokitzapen linguistikoa bermatzea gizarte-funtzio guztietan, horretarako behar den garapen tekniko-terminologikoa bermatuz.

Ondorioak

Euskaldunon hizkuntz komunitateak funtsezko aldaketa kuantitatiboak eta kualitatiboak ezagutu ditu bere baitan azken mendean eta azken hamarkadetan. Funtsezkoenen artean honako hauek aipatuko ditugu:

- Euskararen batasuna eta modernizazioa. Estandarraren sorrera.

- Euskararen hedapen demografiko, geografiko eta funtzionala, Lapurdin, Nafarroa Beherean eta Zuberoan izan ezik.

- Euskara mintzabide bakar zuen populazioaren desagerpena eta euskara mintzabide nagusi duten pertsonen eta inguru geografikoen murrizketa.

- Euskaraz alfabetatuta dagoen lehen belaunaldiaren jaiotza.

- Jatorri erdalduneko elebidunen gero eta proportzio handiagoa.

- Komunikazio jardun osoa euskaraz garatu ahal izateko arazoak dituzten gazte euskaldunen proportzio gero eta handiagoa.

- Euskarazko kultur produktuen kontsumoaren gorakada galgatua eta globalizazioaren eta teknologia berrien eraginez, sortutako komunikazio esparru berrietan euskarak duen presentzia murritza.

Ondorioz, esango dugu euskaldungoaren egitura sakonki astintzen eta eraldatzen duen prozesu global baten aurrean gaudela eta beraz, hizkuntzaren kalitatearen inguruko hausnarketek horixe dutela abiapuntu.

KALITATEAN ERAGITEN DUTEN ESPARRUAK

Erabilera bera da hizkuntza ikasteko modurik egokiena eta ezagupena finkatu eta sozializatzeko berme nagusiena.

Euskarazko hitz, esamolde, lokuzio eta esaera asko arrotz egiten zaizkio haur eta gazte askori.

Erabilera esparruak irabaztea ezinbestekoa da hizkuntzaren kalitatean eta adierazkortasunean aurrera egingo badugu.

Oinarrizko faktoreak eta baldintzak

Hizkuntzaren kalitateaz hitz egitea hizkuntzaren normalizazioaz hitz egitea da. Bere egoera normalizaturik ez duen hizkuntz komunitateak beti izango ditu gabeziak. Aldi berean, komunitate hori zenbat eta beregainagoa izan eta hizkuntz kalitatean aurreratuagoa izan, orduan eta normalizatuagoa izango da.

Gutxieneko normalizazioak, honako hiru ezaugarriok eskatzen ditu:

- Euskararen lege babesa.

- Belaunaldi berrien euskararen ezagupena bermatzea.

- Hizkuntz normalizazioaren aldeko jarrera zibiko-politikoa.

Motibazioa

Ikasteko moduak eta erabiltzeko aukerek edo beharrak eragin zuzena dute motibazioan eta hizkuntzaren prestigioan.

Hizkuntza ikasi eta erabiltzeko gune nagusietan hemen EGOKItasuna esan diogun hori hartu behar da beti irizpide nagusitzat. Hizkuntzaren tresna izaera jarri lehen planoan, paradigmak eta bigarrenean utzita.

Familia eta berezko ingurunea

Euskara lehen hizkuntza gisa (bakarrik edo erdararekin batera) euskara ikasitakoak dira gero ezagupen eta erabilera mailarik onenak eskaintzen dizkigutenak.

Premiazkoa da, beraz, euskararen euskarririk sendoenak diren familia eta berezko inguruneak babestea eta sendotzea eta horrekin batera, euskaldunik ez dagoen familia eta inguruetan, transmisio naturalaren bidez lortu ezin daitekeena, bestelako estrategien bidez bermatzea (haur eskolak, haur hezkuntza, zaintzaile eta hezitzaileak, euskararekiko harremanak sendotzea familian, kalean eta haurraren inguruan...).

Garrantzitsua da euskaldunen bat dagoen familiatan, norberaren hizkuntz ondarearen transmisioak duen garrantziaz jabetuarazi eta transmisio hori segurtatzea.

Hezkuntza sistema

Eskolaren helburu nagusia araua irakastea da noski. Baina "araua" diogunean, "arau komunikatiboa" esan nahi dugu, eta ez "arau gramatikala" bakarrik.

Egokitasuna ardatz harturik, egoera komunikatibo estandarizatu eta normalak landu behar ditu eskolak, gainerako guztia (zuzentasuna eta jatortasuna) horren zerbitzura jarririk. Ikasleak gaituago egongo dira, gero, antzekotasunez bada ere, egoera ez-formaletan estrategia egokiak aurkitzeko.

Helburu honek ikastetxeen jardun osoa hartzen du bere gain.

Hedabideak

Bi sail handi egin litezke euskarazko komunikabideetan: idatziak, batetik; eta ikus-entzunezkoak bestetik. Kalitatearekiko ardura handiagoa erakutsi dute orain arte idatzikoek ikus-entzunezkoek baino.

Kalitatea zaindu duten kasuetan ere, zuzentasunari -eta, neurri apalagoan, jatortasunari- erreparatu izan diote orain arte hedabideek. Egokitasuna bermatzea ez da lehentasunen artean agertzen.

Hedabideek erregistro bat baino gehiago lantzeko aukera dute, eta baliatu behar lukete, horretarako daude-eta generoak.

Kontua are larriagoa da eraginkor -hots: egoki- izatea beste funtsik ez duten generoetan, hala nola publizitatean. Euskarazko publizitatea gaztelerazkoaren itzulpena da gehienetan, kasurik onenean, zuzena eta jatorra da, baina mirari da egokia izatea. Publizitate prozesuetan, hasiera-hasieratik bermatu behar da euskara egokiaren presentzia.

Teknologia eta hedabide berriak

Ahozkoa eta idatzizkoaren arteko mugak ezabatzen ari dira, nabarmen, Interneten (e-mail, blaga) eta SMS edo sakelako telefono bidezko mezuetan. Arlo horietan erabiltzen den hizkera estandar nagusiaren ikuspegitik juzkatzea astakeria galanta da.

Teknologia eta hedabide berrietan funtsezkoa izango da euskarazko produktuak eta zerbitzuak eskuragarri eta erakargarriak izatea; euskarazko edukiak ugaltzea eta beraien ezagupena eta kontsumoa bultzatzea.

Beste jarduera esparru batzuk

Azken urteotan ahalegin handia egin da euskara edozein jardueratan erabili izateko gaitzen, egokitzen eta osatzen: administrazioa, lan mundua, zerbitzuak, kirola ...

Euskararen erabilera sektorialak zenbat eta aberatsago eta zenbat eta osatuagoak izan, hizkuntzaren kalitate maila orokorra ere hobetu egingo da.

Euskarazko edukien sorkuntza, hedapena eta gizarteratzea

Euskarazko edukien, produktuen eta zerbitzuen eskaintza gero eta zabalagoa da: literatura, musika, hedabideak, kirola, aisia...

Zabaltasun eta aniztasun hori da nazio mailako erregistro desberdinen sorrera, hedapena eta erabilera ahalbidetzeko oinarririk sendoena, eta erreferente informatibo-sinbolikoak sortzeko.

Horretarako, ordea, ezinbestekoa da, eduki horiek ezagutzea eta kontsumitzea Euskal Herri osoan.

PROPOSAMENAK ETA LAN ILDOAK

Orokorrak

Euskararen legezko babesa Euskal Herri osoan.

Euskararen belaunez belauneko transmisioa bermatzea.

Motibazioa

"Egokitasuna" esan diogun horren aldeko giro orokorra sustatu behar da hizkuntzaren ikasketarekin eta erabilpenaren hobekuntzarekin zerikusia duten plangintza, egitasmo eta sektore guztietan.

Familia eta ingurune hurbila

Haur edo gazteak dituzten familienganako komunikazio bideak zabaldu, hizkuntzaren transmisioan duten zeregina argituz eta transmisioa segurtatze aldera dauden aukerak eta bideak azalduz eta eskainiz:

- Haur/gazteen ingurune hurbilean euskararen presentzia eta erabilpena segurtatzea.

- Euskarazko zerbitzuak jasotzea.

- Euskarazko kultur produktuen kontsumoa.

Dauden esperientziak bildu eta orokortu:

- Haur jaioberrien inguruan.

- Hezkuntza sistemaren bidezkoak.

- Udalerriei dagozkienak.

Hezkuntza sistema

Helburua eta ikasbideak egokitasunaren ikuspuntura moldatu; gramatikaltasunetik komunikaziora:

- Planteamendu metodologikoaren garapena: metodoa eta ikasmaterialak.

- Irakasleen prestakuntza eta formazioa.

- Ahozkotasunaren lanketa txertatu "curriculum"ean eta ebaluaketa sistemetan.
Adinaren araberako helburuak:

- 0-5 urte bitartean, jario egokiko hiztunak irakasle.

- 6-11: ahalik eta pieza komunikatiborik gehien eman.

- 12-16: haurrengan nolabaiteko eragina duten piezetan erabili diren estrategia komunikatiboak bistaratu, eta antzekoak sortzen hasi.

- 17-22: izatekotan, hemen hasi behar luke, aurreko guztia egin eta gero, meta-hizkuntza apur bat sartzen.

Ikastetxeetako hizkuntz normalizaziorako plangintzak hedatu eta sistematizatu. Plangintza horiek ikastetxearen jardunean esku hartzen duten eragile eta esparru guztiak hartuko lituzke (irakasleak, ez irakasleak, gurasoak, ikasleak...); ikasorduetako eta ikasorduetatik kanpoko erabilera ikastetxean; antolatzen diren ekintzak; barne funtzionamendua.

Ikastetxeetako eta udalerrietako plangintzak lotu eta koordinatu.

Hezkuntzatik bideratu diren diru-laguntza programak osatu eta egokitu.

Unibertsitatean eta Lanbide Heziketan sortzen den ikas-materialean erabiltzen den euskararen egokitasuna zaintzea eta material horiek ikastetxe guztietara zabaltzea. Euskarazko adarrei dagokienez, irakasleen ebaluazioetan nahitaezko osagai izatea irakasle bakoitzak darabilen euskararen egokitasuna.

Hedabideak

Programa edo sailen bat diseinatzerakoan, hari dagokion hizkera erabaki. Irizpide hori bereziki landu haur eta gazteei zuzenduriko kultur eta komunikazio produkzioan.

Hedabide nagusiak, Euskaltzaindia, eta sektore profesionalen ordezkariak (idazleak, itzultzaileak, gidoigileak, terminologian adituak...) partaide izango diren gune bat sortu, honako funtziook betetzeko:

- Haur eta gazte hizkera eta errepertorioak landu, sistematizatu eta zabaldu.

- Haur eta gazteei zuzenduriko programa edo produktu bakoitzean errepertorioak eta hizkera propioa landu.

- Alorrean alorreko errepertorioak landu: kirola, hizkera marjinala...

- Terminologiaren lanketan ari diren enpresen bidez, material guzti hori sistematizatu eta eskuragarri jarri (paperean eta sarean), bestelako sorkuntza esparruetan dabiltzanek kontsultatzeko moduan: idazleak, musika-taldeen letra egileak, gidoilariak, irakasleak, aisialdiko begiraleak...

Haur eta gazteen errepertorio bereziak propio landu eta sozializatzeko programak, sailak eta produktuak ekoiztu.

Iragarle euskaldunak (erakundeak, batez ere) ohartarazi ezinbestekoa dela euskara egokiaren presentzia hasiera-hasieratik bermatzea publizitate prozesuetan.

Teknologia eta hedabide berriak

Euskarazko produktuak eta zerbitzuak eskuragarri eta erakargarriak izatea. Erakargarriak diren erdarazko produktu eta zerbitzuak euskaraz kontsumitzeko moduan jartzea. Euskarazko edukiak ugaltzea eta beraien ezagupena eta kontsumoa bultzatzea.

Euskararen sarbidea bermatu teknologia berrietan, horretarako behar den garapen teknologikoaren bidez.

Ikastaro edo hitzaldi sorta batzuk antolatzea ikastetxeei zuzenduta, teknologia berriak ezartzean euskararen kalitatea atzenduta gera ez dadin.

Beste jarduera esparru batzuk

Herri/eskualdeko hizkuntz ondarea (esamoldeak, hitanoa, toponimia, idazkiak, ahozko ekoizpena, abestiak...) jaso eta haur/gazteen eskura modu erabilgarrian ipini (unitate didaktikoak, web orriak, CDak...):

- Norberaren herriko/eskualdeko usadiozko formak.

- Sortu berriak.

- Beste herri/eskualdeetakoak.

- Nazionalak (komunikabideen bidez jasoak).

Euskal Herriko haur eta gazteen arteko harremanbideak ugaldu, batez ere zonalde euskaldun eta erdaldunetako gazteen artekoak eta Ipar eta Hegokoak.

Eskolorduz kanpoko jardueren euskalduntze programei ekin eta bakoitzera egokituriko errepertorioak lantzea.

Ikasketa edo/eta erabilera egitasmo sektorialetan ere, parametro hauek guztiak aplikatzea.

Euskarazko edukien sorkuntza, hedapena eta gizarteratzea

Haur eta gazteen euskarazko produktu eta zerbitzuen kontsumoa sustatu, eskaintza bermatuz eta ezagutaraziz.