Odolaren mintzoa(e)ko iruzkinak

Homepage(e)k Douce France (I)(r)i buruz egindako iruzkinak

Homepage — Sat, 18 May 2013 08:17:22 +0000

… [Trackback]…

[...] Read More: argia.com/blogak/santi-leone/2012/04/23/douce-france/ [...]…

Beñat(e)k Grabbers(r)i buruz egindako iruzkinak

Beñat — Thu, 18 Apr 2013 10:28:18 +0000

Film bortitzak eta odoltsuak atsegin ditut, beti ere zerbait interesgarria kontatzen badute behintzat. Edo emozionatzea lortzen badute, bestela. Jason Eisenerren Hobo with a Shotgun, adibidez, izugarri gustatu zitzaidan, eta itxura guztien arabera gehiegikeria eta jolasa soilik eskaintzen zituen. Baina indarkeria eta erokeria guzti horren atzean hausnarketa interesgarria begitandu zitekeen. Drive ere izugarri gustatu zitzaidan, eta aitortu beharra dut istorioa ez dela beste munduko ezer, baina atmosferak eta musikak liluratu egin ninduten. Drive-k harrapatu egin ninduen. Estetikoki filma paregabea bada, ez zait askorik axola kontatzen duena, baina horretarako beste mundu batetara transportatu behar nau. Esperientzia estetikoa izugarria bada, berdin zait istorioa, baina normalean horrelakorik ez da gertatzen, zoritxarrez.

Lee Chang-dongen Oasis-ek aho zabalik utzi ninduen, baina agian beste askori aspergarri samarra iruditu ahal zaio bere estiloa, hori ez dut ukatzen. Poetry eta Secret Sunshine baino hobea iruditzen zait, hala ere. Merezi du. Park chan wook eta Kim Jee-woonen lanak interesgarriak iruditzen zaizkit, baina nire gogokoena Kim Ki-duk da zalantzarik gabe. Hegokorearren artean bat aukeratu behar banu Kim Ki-dukekin geratuko nintzateke.

Tokyo Gore Police-k itxura ona dauka, ikusten dudanean esango dizut. Oraindik The Cabin in the Woods ikusteko daukat. Eskerrik asko, Santi. Ondo izan!

Santi Leone(e)k Grabbers(r)i buruz egindako iruzkinak

Santi Leone — Thu, 18 Apr 2013 08:11:56 +0000

Beñat, pozten naiz Sion Sonoren filmak gustatu izanaz. Ikusten dut, halere, gustu kontrajarriak ditugula: nik Cold Fish nahiago izan nuen, Guilty of Romance baino (aitortu behar dut DVD ingelesa daukadala, nazioarteko bertsioa -laburxeagoa- dakarrena; Japoniako bertsioa ikusi beharko nuke). Eta antzeko zebait gertatu zait atzoko zutabean aipatzen zenituen Koreako zuzendariekin: Park Chan-wook eta Kim Jee-woon maite ditut; Lee Chang-dongen filmek, ordea, ez naute sobera erakartzen, baina, tira, zure gorazarrea kontuan hartuta akaso animatuko naiz Oasis ikustera.
Yoshihiro Nishimurak film goreak zuzendu ditu, batez ere, eta efektu bereziez arduratu da bertze zuzendarien hainbat filmetan. Film bat aholkatzekotan, Tokyo Gore Police aholkatuko nizuke: gehiegikeria hutsa da, baina bertze film batzuetan ez bezala, gai serio batzuk ere ukitzen ditu. Odola litroka dago, baina bitxiena da, nire ustez, bortizkeria baino aise asaldagarriagoa dela sexua tratatzeko manera. Kontatuko didazu zer iduritu zaizun.

Segi ongi

Beñat Eizagirre Indo(e)k Grabbers(r)i buruz egindako iruzkinak

Beñat Eizagirre Indo — Tue, 16 Apr 2013 14:19:33 +0000

Iepa Santi. Sion Sonoren Guilty of Romance eta Cold Fish ikusi berri ditut, eta oso interesgarriak iruditu zaizkit biak. Hala ere, lehena askoz gehiago gustatu zait, luze samarra den arren. Eskerrik asko apenas ezagutzen ez nuen autore hau gomendatzeagatik. Apirilaren amaieran Sonoren The Land of Hope (2012) estreinatuko da Frantzian (Ipar Euskal Herriko zinemetara ere iritsiko dela pentsatzen dut) eta une hauetan bere filmografia deskubritzen ari naiz. Himizu eta Love Exposure ere jaitsi ditut, beraz, laster ikusiko ditut.

Noboru Iguchiren adierazpen batzuk irakurtzen ari nintzen sarean eta Yoshihiro Nishimura autorea aipatzen du kazetariak. Gogoan dut Nishimura aipatu zenuela Executive Koalari buruz idatzi zenuen testu hartan. Nishimura ez dut ezagutzen, hortaz, jakin nahiko nuke pelikula interesgarririk ba ote duen.

Eskerrik asko ta ondo izan.

Edu Lartzanguren(e)k The cabin in the woods(r)i buruz egindako iruzkinak

Edu Lartzanguren — Tue, 08 Jan 2013 08:06:13 +0000

Bai, filmak hainbat irakurketa maila ditu; horretan datza haren indarra, eta horregatik da interesgarria: entretenigarri gisa ikus daiteke, generoaren parodia gisa, beldurrezko filmen ikusleen kritika gisa… Nik beste irakurketa bat egin nahi izan diot, besteak bazterrean uzten ez duena.

Santi Leoné(e)k The cabin in the woods(r)i buruz egindako iruzkinak

Santi Leoné — Tue, 08 Jan 2013 06:08:47 +0000

Bada, susmoa dut alferrik bilatuko zenuela, ez baitut Burroughsen trilogia hori irakurri, eta, hortaz, ezin nuen haren eragina nabaritu. Baliteke liburuak irakurritakoan nire iritzia aldatzea, jakina, baina, halere, nago filmaren helburu nagusia generoaren inguruko gogoeta egitea dela. Akabera nahiko bortxatua iduritu zait, eta nik ez dut inondik inora ere Mendebaldearen gainbeheraren metafora bat ikusten -filmean, erran nahi dut-.
Bertzalde,, Burroughsen eragina ukatu gabe, nire ustez nahiko argi dago ez dela eragin bakarra: izan ere, filmak hainbat jatorritako eraginak biltzen ditu bere baitan, eta Burroughsen mitologia erabili izana posible den arren, iduritzen zait filmak zapaltzen duen lurraldea bertzelakoa dela. Beharbada idazle amerikarra mendebaldeko gizarteaz ari zen, baina The cabin in the woods-en beldurrezko zinemaren publikoa dute mintzagai (eta kritikagai), nire iduriko. Edonola ere, zinez interesgarria zure iruzkina, eta, hortaz, Burroughsen trilogia lehenbailehen irakurri beharrko liburuen zerrendan sartu dut.

Edu Lartzanguren(e)k The cabin in the woods(r)i buruz egindako iruzkinak

Edu Lartzanguren — Mon, 07 Jan 2013 07:52:32 +0000

Artikulua irakurri dut, azkar batean (gero irakurri dut, berriz, polikiago) William W. Burroughsen izenaren bila. Izan ere, The Cabin in The Woods honetan oso nabaria iruditu zitzaidan idazlearen eragina. Proposatzen duen unibertsoa Burroughsen mitologian oinarrituta dago: mundua infernua da eta horretaz jabetu den munstroa (jainko bizkarroia) gizakien odolez elikatzen dute horrorearen zerbitzari burokratek, gazteen sakrifizioaren bitartez. The director pertsonaia (Sigurney Weaver filmean) Burroughsen azken trilogian agertzen da (Cities of the Red Night, The Place of the Dead Roads eta The Western Lands). Goitik behera azaltzen du horietan Burroughsek bere sistema mitologikoa, eta filmaren amaieran sistema osoa suntsitzen ikusten dugu (Mendebaldearen gainbeheraren metafora gisa), nobeletan deskribatzen den bezala.

Beñat Eizagirre Indo(e)k Cockneys vs Zombies(r)i buruz egindako iruzkinak

Beñat Eizagirre Indo — Thu, 27 Dec 2012 08:46:53 +0000

Ez da ezer pasatzen, Santi. Ez dago ezer barkatu beharrik. Ez naiz inoiz izan beldurrezko eta gorearen generoaren zale amorratua (horretan asmatu zenuen), agian film gehientsuenak errepikakorrak eta konbentzionalak iruditzen zaizkidalako. Apenas interesik gabekoak, alegia. Agian gehiegi eskatzen diet Cockneys vs Zombies bezalako filmeei, baina ezin dut ebitatu. Esplotaziozko filmek logura sortzen didate. Planet Terror eta Death Proof-en kasua adierazgarria da. Planet Terror aspergarria eta hutsala iruditzen zaidan bitartean Tarantinorenak liluratu egiten nau. Konbentzioak eten egiten ditu, eta jolastu egiten du ikuslearen pazientziarekin. Horrek, noski, ezinegona sortzen du zaleengan, baina niri, aldiz, asko gustatzen zait ez baitakit zer etorriko den jarraian. Etenaldiei eta itxuran garrantzirik ez duten ekintzei garrantzia ematen die.

Sion Sono ez dut apenas ezagutzen. Suicide Club bakarrik ikusi dut, eta ez zitzaidan askorik gustatu. Ez naiz askorik gogoratzen, egia esan. Berriz ikusi beharko nuke iritzi sendo bat plazaratu ahal izateko. Eta The Cabin in the Woods ez dut ikusi. Apuntatu ditut zure gomendioak. Eskerrik asko zuri. Zure blogari esker asko ikastea espero dut.

Santi Leoné(e)k Cockneys vs Zombies(r)i buruz egindako iruzkinak

Santi Leoné — Thu, 27 Dec 2012 08:12:24 +0000

Aupa, Beñat
Eskerrik asko zuri zure iruzkinagatik. Nik ere gustura irakurtzen dut zure zutabea, eta plazer iturri izaten da gehienetan. Aurtengo Beldurrezko asteari buruzko iruzkinetan, ordea, genero-zinemaren kontrako halako aurreiritzi bat sumatu uste izan nuen, eta hortik nire kritika, beharbada egokia edo justua izan ez zena. Hala bazen, barkatu.
Nik filmak, gehienetan, DVD-an ikusten ditut; beraz, oraindik ez dut ez Sinister ez Resolution ikusi, baina biak irrikaz ikusteko nago, eta Miikerena zer erranik ez. Gomendio bat? Apika aitzineko iruzkin batean Ion Orzaizek aipatzen zuen The Cabin in the woods; eta, azken bolada honetan, Sion Sono japoniarraren film pare bat ikusi dut (Cold Fish eta Guilty of Romance) nahiko interesgarriak iduritu zaizkidanak, baina ez dira berri-berriak.
Edonola ere, nork bere manera dauka fantasien gatibu izateko, eta imajinatzen dut guziak (edo ia guziak) zilegi direla. Berriz ere eskerrik asko zuri.

Beñat Eizagirre Indo(e)k Cockneys vs Zombies(r)i buruz egindako iruzkinak

Beñat Eizagirre Indo — Wed, 26 Dec 2012 16:02:16 +0000

Iepa Santi. Blog interesgarria zurea, segi horrela. Film arraroek narrazioek dakarten legitimitatea merezi dute. Historia berridaztea beharrezkoa da horretarako.

Ilusio handiz joaten naiz beti zinemara, baita Donostiako Fantasiazko eta Beldurrezko Zinemaren Astera ere, baina aurtengoan ez dut gehiegi disfrutatu. Ez dut kasik nere gustoko filmik ikusi. Pozten naiz Cockneys vs Zombies gustatu zaizulako. Zoritxarrez niri ez zidan batere graziarik egin. Lehenbailehen amaitu zedin nahi nuen. Umore zakarregia zeukan, nire iritziz. Kosta egin zitzaidan pelikulan sartzea. Ez zitzaidan batere sinesgarria iruditzen eta horregatik ezin izan nuen berataz gozatu. Barrerik ezin izan nuen egin. Beti esan izan ohi dut pelikula guztiek zerbait interesgarria eskain dezaketela, baina horrelako pelikulek aspergura sortzen didate.

Gehien gustatu zitzaizkidan filmak Sinister klasikoa eta Resolution minimalista izan ziren.

Takashi Miikeren Ace Attorney ere ikusi ahal izan zen, baina ez nuen ikusteko aukerarik izan. DVD-an kaleratu berri dute. Hauetako egun batean animatuko naiz ikustera. Gomendatuko al zenidake azken aldian ikusi duzun film interesgarriren bat generoarekin bakeak egin ditzadan? Cockneys vs Zombies bezelako filmeek generoan esperantza galtzea dakarte (nire kasuan behintzat). Eskerrik asko.