Irakasle zaren horri

Atalak: Hezkuntza

Berrobiko eskolan (“Eskola bizia, herri bizia” dokumentaleko irudia).

Hezkuntza arloko eragileak ohituta daude egurra jasotzera, Argian bertan maiz jarri dugu auzitan irakaskuntza sistema, ondasun, eskubide eta zerbitzu publiko ahalik eta onena izateko beharrezkoa baita kritika eta hobetzeko nahia. Baina gaur, UNESCOk erabakita Irakasleen Nazioarteko Eguna dela-eta, laudorio hitzak baino ez dizkiet eskaini nahi ahalegin guztiak egiten dituzten irakasle sufrituei.

Hezitzaile, tutore eta kudeatzaile izateko eskatzen diegu irakasleei, haur bakoitzaren ardura behar bezala hartzeko, baina krisiaren aitzakian geroz eta gela masifikatuagoei egin behar diete aurre; ikasleei jarraipen egokia egitea exijitzen dugu, baina ikastetxe batetik bestera dantzan darabiltza ordezkapen sistemak; gure seme-alabak pertsona integral gisa garatzen laguntzea nahi dugu, baina desprestigio soziala jasaten dute ordainetan (batik bat azkenaldian, eta batik bat politikarien ahotik); ildo pedagogiko berriei heltzera derrigortzen ditugu, baina sarri eskuak loturik dituzte eta autonomiarako zirrikitu txikiegiak uzten dizkie administrazioak eta hezkuntza sistema arautuak; metodologia egokienak egonkortzera deitzen ditugu, baina alderdi politikoak ez dira gai irakaskuntzari lotutako gutxieneko akordioa lortzeko, eta boterera iritsi ahala nahieran egokitzen dute hezkuntza sistema. Eta hala ere, asko dira bokazioz buru-belarri lanean diharduten irakasleak, ikasleak motibatzeko gai direnak, konpetentzia curricular berrietan trebatzen ari direnak, etengabeko formakuntzan jarraitzen dutenak, gurasoekin eta komunitatearekin elkarlanean bidea egiten dutenak.

UNESCOren iazko idatziak zioen hurrengo hamarkadan 18 milioi irakasle gehiago beharko ditugula denentzako oinarrizko hezkuntza bermatzeko, baina kontrako noranzkoan goaz eta murrizketa bortitzak ari da jasaten hezkuntza, bereziki Nafarroan. Zentzu horretan, aproposa da aurtengo leloa: Egin bat irakasleekin. Antolatzaileek beharrezkoa ikusten dute maisu-maistren baldintza laboral eta sozialak hobetzea, instituzioen babesa jasotzea, eta batez ere, haien lana aitortzea. Irakasleak beraiek kexu dira maiz, gizartean aitortza hori ez dutelako, guztion etorkizuna eraiki eta garatzeko oinarria den lan duin horren aitortza.