Mikel Asurmendi
1958an jaioa. Zumarragarra eta urretxuarra, nahiz batzuentzat ezinezko bitasuna izan. ARGIAko kazetaria. Politika esparrutik literatura eremura doan jendarteko gaiak jorratzen ditut normalean, Hendaia munduaren epizentroa izaki.
Azken bidalketak
Iruzkin berriak
- Le 8 mai: Gudari ohien bidean (sic) | Katebegia --> I. eta II. Mundu Gerretan hildakoen omenezko zentroak
- Emilio Lopez Adan, borroka armatuaz mintzo | Zenbat Gara --> ETAren estrategia armatuaren historiaz
- Orio ez da urre jada | Katebegia --> Hendaia
- Itzain --> Politikaz (euskaraz)
- Itzain --> Politikaz (euskaraz)
Artxiboak
- Maiatza 2013
- Apirila 2013
- Martxoa 2013
- Otsaila 2013
- Urtarrila 2013
- Abendua 2012
- Azaroa 2012
- Urria 2012
- Iraila 2012
- Abuztua 2012
- Uztaila 2012
- Ekaina 2012
- Maiatza 2012
- Apirila 2012
- Martxoa 2012
- Otsaila 2012
- Urtarrila 2012
- Abendua 2011
- Azaroa 2011
- Urria 2011
- Iraila 2011
- Abuztua 2011
- Uztaila 2011
- Ekaina 2011
- Maiatza 2011
- Apirila 2011
- Martxoa 2011
- Otsaila 2011
- Urtarrila 2011
- Abendua 2010
- Azaroa 2010
- Urria 2010
- Iraila 2010
- Abuztua 2010
- Uztaila 2010
- Ekaina 2010
- Maiatza 2010
- Apirila 2010
- Martxoa 2010
- Otsaila 2010
- Urtarrila 2010
- Abendua 2009
- Azaroa 2009
- Urria 2009
- Iraila 2009
- Abuztua 2009
- Uztaila 2009
- Ekaina 2009
- Maiatza 2009
- Martxoa 2009
- Otsaila 2009
- Urtarrila 2009
- Abendua 2008
- Azaroa 2008
- Iraila 2008
- Uztaila 2008
- Ekaina 2008
- Apirila 2008
- Martxoa 2008
- Urtarrila 2008
- Abendua 2007
- Azaroa 2007
- Iraila 2007
- Uztaila 2007
- Ekaina 2007
- Maiatza 2007
- Apirila 2007
Memoriaz
Atalak: Gizartea, Historia
Joan-etorrianUrte zaharra joan da, eta berria heldu. Urte berri on!
Bi urteren artekoak aise gogoratzen ditugu. Aspaldikoak ez horren aise. Eta iragan berriak ere ez horren zehazki, antza. Memoriaz ari naiz.
Horrela pentsatu nuen Ainara Ortega kantaria –Imanol Cover lehiaketa irabazi eta biharamunean– Euskadi Irratia-n entzun nuelarik. (Ainara Ortega –Satxa Soriazu piano-jolearekin batera izan zen iragan azaroan Imanol Cover lehiaketako irabazlea, Nire Euskaltasuna kanta interpretatuz).
Nire euskaltasuna kantaz ari zen. Txunditurik agertu zen. Ez bide zekien horrelako hitzak abesten zirenik iraganean. Gaizki ulertu ez banion, kantaren musika ez ezik, hitzak Imanol Larzabal-enak zirelakoan jardun zuen. Horrela iruditu zitzaidan, bederen,
Herri hau –herritarrak eta jendeok– , berriz ere, iraganera begira gogoetatzen ari da, geroan taxuz biziko bada. Bada, inpresioa dut, usteak uste(l), belaunaldi berriek ez dituztela iragan berriaren gutxienekoak ezagutzen.
Oharra: Egile honek, posta hau analisia izatetik haratago edo honatago, testuak daramatzan loturaren bitartez herri honen memoria lantzen laguntzea beste xederik ez dauka. Bereziki, belaunaldi berriek iragan berri-berria ezagutzen lagundu aldera. Hala ere, ez nadin horren inozo agertu ere. Beraz, nire inpresio zehatz bat emanen dizuet:
Memoria landu behar honetan, Imanol kantaria –herritarrek edo jendeek, bateko nahiz besteko sektoreek– denek bere egin nahi ote dute!?
Urte zaharra joan eta berria etorri, eta orain ere, Koldo Izagirreren Nire euskaltasuna poema lagun; Imanolen ahotsean.
Nire euskaltasuna baso bat da,
eta ez du zuhaitz jenealojikorik.
Nire euskaltasuna dorre bat da,
eta ez du Alostorrerik.
Nire euskaltasuna bide bat da,
eta ez du zaldizkorik.
Nire euskaltasuna lore bat da,
eta ez du aldarerik.
Nire euskaltasuna itsaso bat da,
eta ez du almiranterik.
Nire euskaltasuna liburu bat da,
eta ez du sotanarik.
Nire euskaltasuna mundu bat da,
eta ez du Amerikarik.
Nire euskaltasuna bertso bat da,
eta ez du txapelik.