| I Ez nau beldurtzen etorkizunak, iraganaren ospeak haize hegoak lanbrotu arren sarritan festa-osteak; ez nau beldurtzen nire herrian Txerokeea izateak bentara joan orduko urtzen direlako bi kateak. Ibiliaren ibiliz lehertu zitzaizkidan juaneteak herriak eta hizkuntzak noizbait egin ditzaten bakeak behin Iturengo arotzak egin zituen sabai fuerteak, baina noiz arte iraungo digu gaberako aterpeak? |
II Ez nau beldurtzen arnas estuak, hauspo xumeko errotak bizi badira gaur mende erdi abestutako erronkak, lepoa xamur daukadalarik harrapatzen banau sokak zeru beltzean izarren hautsaz zikindu baititut botak. Buruz dakizkit bide ertzeko radarrak eta stopak liluraren kontra jarri bainau txinaurriaren borrokak. Hizki berrien bila dabiltza gure sorterriko koplak egunez egun entzun daitezen martxa baten lehen notak. |
|
| III Ez nau beldurtzen lehengo jakintzak elikatzeak desioz: Baztan, Urtsua eta Pasaia bete dira Lekeitioz; besterik ezagutu ez eta egonez gero beti hotz sorginen baga-biga bizia bilakatzen da heriotz. |
IV Ez nau beldurtzen hosto eriak, sano badago enborra, ipar haizeak astintzen badu ketan dabilen txondorra, xoxo beltzak bistaratzen badu Bianditzeko tontorra Aginan sortzen den oihartzuna baldin bada hilezkorra. Ama, oroitzen zaitudanean ez naiz hain neska ezkorra hegazti errariak entzuteko ez bainintzen jaio gorra. Zaindu dezadan zilbor hestea eta ez nire zilborra sabel berean bizi daitezen itsasoa ta lehorra. |
|
Doinua: “Ez nau izutzen negu hurbilak”.
Bidali zure sortak bertsoak@argia.com helbidera. Aukeratuak orri honetan argitaratuko ditugu.
© 2008-2011 Argia.com - Komunikazio Biziagoa
Bertso berriak 
