Edukin nagusira joan

Menu nagusira joan

Argia astekaria webgunearen hasiera

Sareko Argia-ren logotipoa
Azken Eguneraketa:
2010-03-11 16:50:33
Nontzefilmak 2010-era lotura
harpidedunen guneko logoa
bilaketa

Nabigazio menua

laguntzaileak

2008-08-03 -- 2148.zenb

Kultur artekotasuna hezkuntzan

artikulu nagusira itzuli
Hasierako beldurrak (Lismey)

Lismey


* Lismey 12 urteko ikaslea da.
 
2006ko azaroaren 12an iritsi nintzen Zumaiara; bi urte beteko dira etorri nintzenetik. Kuban, eskola eskolaurrean hasten da, bost urterekin; gero, lehen hezkuntza dago, lehenengo mailatik seigarrenera; ondoren bigarren hezkuntza, zazpigarren mailatik bederatzigarrenera, eta beste ikastetxe batean egiten da, hemengo DBHko 1., 2. eta 3. mailen antzera. Han, hemen bezala, iraila eta ekaina bitartean joaten nintzen eskolara, baina ordu gehiagoz: 08:00etatik 12:30era eta 14:30etik 16:20ra.
 
Hona etorri nintzenean, han seigarren maila egiten ari nintzen, eta azterketa txiki bat egin zidaten, azterketa erraza, zein maila nuen jakiteko, eta ea hemengo neska-mutilek zekizkiten gauzak nekizkien ala ez ikusteko. Emaitza ona lortu nuenez, eta ikasturtea hasiberria zenez, seigarren mailan utzi ninduten. Beraz, hona iritsi eta han nengoen maila berean jarraitu nuen.
 
Adiskideak arraro ikusten nituen, ez dakit hangoekin konfiantza handiagoa nuelako-edo izango ote zen. Hasieran dena bestelakoa zen. Irakasleak zorrotzagoak dira hemen, harremanean eta gainontzekoan. Han ikasleok ere ez dugu adiskidetasunezko harremanik irakasleekin, baina halere bestelakoa da, ez dakit hitzen bidez nola azaldu.
 
Hemengo ikastetxeetan gogoko dudan gauza bat musika eskolak dira, dantza egin eta txirula jotzen dugulako. Kuban, musikako eskoletan abestu baino ez genuen egiten, eta gauza guztiak zaharrak ziren, ez genuen ezer modernorik egiten.
 
Eskolara iritsi nintzenean, hasieran nire gelan ez nuen inor ezagutzen. Gainera, ikasleetako batek ez ninduen gustuko, eta nitaz gaizki esaka aritzen ziren egun osoan. Batzuk hurbiltzen zitzaizkidan, baina nik euskararik ulertzen ez nuenez, jakina, nitaz gaizki esaka aritzen ziren euskaraz. Entzuten nuen bakarra “berria, berria, berria” zen, eta aita hemengoa dudanez berari galdetu nion ea zer esan nahi zuen, eta “iritsi berria” esan nahi zuela esan zidan. Horregatik nekien nitaz ari zirela hizketan.
 
Bi hilabete itsusi igaro nituen. Gero adiskideak egin nituen, eta orain ez dut arazorik. Nire gelako neska-mutilek ondo hartzen naute, ez dugu arazorik. Atsedenaldian baten batek esaten dit zerbait, baina neska-mutil gehiago dagoenez, ez diet kasurik ere egiten.
 
Etorri nintzenean banekien hemen beste hizkuntza bat hitz egiten zutela, baina nik ez nuen hizkuntza ezagutzen, eta ikasten hasi nintzenean ulertzeko oso zaila iruditu zitzaidan. Seigarren mailan nengoenean aparteko eskolak eman zizkidaten euskara ikasteko, eta gauza batzuk gaztelaniaz egin nitzakeen. Baina orain dena euskaraz egiten dut, dena ulertzen dut eta oso ondo nabil; ikasturtea erraz gainditu dut.
 
* Gazteleratik itzulitako testua

Erantzunak

Erantzunik ez dago.

Izartxoaz (*) markaturiko datuak derrigorrez bete beharrekoak dira.

Albiste honi erantzun

Albiste honi erantzun

© ARGIA.com

Helbidea:
Industrialdea, 15 · 20160 Lasarte-Oria (Gipuzkoa)
· Tlf:
943 371 545
/ Faxa:
943 373 403
Lege Oharra RSS sindikazioa

Edukin nagusira joan

Menu nagusira joan