Argia astekaria webgunearen hasiera

Patxi Azparren (Maltzagako Mahaiaren Idazkaritzako kidea)

• harpidetu
• Inprimatu|
• PDF|
• erantzun|
• zabaldura bidali|
• Lagun bati bidali|

zenbait eragile politiko eta ekonomikorentzat definiziorik eza da markorik egokiena. Dena zehazteke dagoen bitartean, indarrean dagoen statusak dakartzan onurak goza baititzakete. Urteetan baliatu zuten sistemak porrot egin zuenetik (1998tik) aldaketa eragozteko eta atzeratzeko hamaika saiakera egin dituzte.
 
Maquiavelok idatzi zuen: “Denak berdin jarrai dezan aldaketak egin behar direla, itxura berriak erabiliz, oreka zaharrari eutsi ahal izateko”. Maquiaveloren ikasle zintzo ugari dago, nonbait. Egun, aldaketa atzeraezina agerian geratzen ari delarik, oreka zaharrari eusteko ahaleginetan jarraitzen dute.
 
Txiki Benegasen hitzek nire arreta lortu dute horien artean. Berak aipatutako hitzak, geroago Patxi Lopezek bere egin zituelako. Mezua oso argia da: status juridiko politikoaren moldaketa bati ekiteko prest daude, aldez aurretik sistema aldaezina izango dela bermatuko dituzten aurrebaldintzak onartzen badizkiegu.
 
PSOEko kide hauek plazaratutako aurrebaldintzak ezagutzeak merezi du, oso adierazgarriak dira eta. Besteak beste, hauek dira esanguratsuenak: Espainiako Konstituzioa onartzea, akordio “zeharkatzailea” izatea, Gasteizko Legebiltzarreko legebiltzarkideen bi herenen babesa eskuratzea. Hots, Hegoaldeko mendebaldeko hiru herrialdeetan gutxiengoan dauden espainiar nazionalisten beto eskubidea behin betiko lege bihurtzea. Teologia konstituzionala, alegia.
 
Bidegurutze baten aitzinean gaude eta PSOEk badaki, publikoki onartu nahi ez badu ere, Euskal Herrian dugun marko juridiko politikoa erabat agortuta dagoela. Hori dela eta, Espainiako Gobernua berreskuratu zutenetik, egoerari neurria hartu nahi izan dio. Egindako neurketen artean, Loiolako prozesua izan da saiakerarik sakonena eta zinikoena. PSOEk ahal bezain laster PP zegoen toki berara itzuliko zela jakin baitzekien.
 
Gure bizi-iraupena eta garapena ziurtatzeko eta gatazkari konponbide iraunkorra eman diezaiogun, gehiengo berria behar dugu.
 
Gertaera erabakigarriak ditugu begi aurrean. Indar sozialek, sindikalek eta politikoek azkeneko urte hauetan aukeratu zuten kokapena aldatzear dago. Maquiavelokumeak dagoenari eusten ahaleginduko dira, baina norberaren interes gaindiko herri-proiektua lehenesteko gai bagara, oreka zaharrarenak egin du.
 
Maltzagaraino, bakoitzak bere motxilak gordetzen duen altxortxoa daramalarik, norberak bere txirringaz joan behar du zama bihurtu dena alboratuz. Tropela iritsitakoan, mendatea zeharkatzeko adina indar izango dugu eta gailurrean, helmugan, paisaia berriak eta gozoagoak ikusteko parada izango dugu.

Gotzon Barandiaran (idazlea)

• harpidetu
• Inprimatu|
• PDF|
• erantzun|
• zabaldura bidali|
• Lagun bati bidali|

Manual del buen militante de ETA. Balizko irakurleen profila gogoan harturik, lehen bertsioa euskaraz idatzita egongo dela suposa genezake: ETAko militantearen manual devotionekoa?
 
Joanes Etxeberri Ziburukoarenean ote du ernamuina? Ziburuko apaizak berak idatzi ote zuen? Umberto Ecok liburu horren berri ote zuen Arrosaren izena idatzi zuenean? Aristotelesen tratatu hark barrea eragiten zuen legez, zer eragiten du Manual del buen militante honek?
 
Zer da Espainiako inkisidoreek kosta ala kosta galarazi behar dutena? Renon badute honen berri? Antologatuta dago? Joan Mari Torrealdaik ere irakurri ei zuen baina ez du urtero argitaratutako liburuen zerrendan egundo erantsi. Irakurriena izan bada, zergatik ez du inork argitaratu? Nork eta zergatik ez dio Euskadi Saria eman gura? Utikan manifestua sinatu zuen egileak? Kulturaren euskal planak aintzat hartu du? 
 
Izan ere, liburu itzela behar du izan irakurri ez duenak, eskuartean egundo laztandu ez duenak ere, buruz ikasterainoko gaitasun telepatikoa izateko. Baina nork ditu horrelako ahalmenak ez bada, Songokuk? Jainkoak berak? Espainiako Erregeak?
 
Zorionekoak euskaldun literaturazale eta irakurrizaleok, oraingoan ere atzerritik datorren notizia bati esker dakigu zein den gurean gehien irakurtzen den liburua.
 
Oraingoan ere Espainiako polizien ikerketari esker dakigu liburu hori dela joan diren azken berrogei urteetan milaka euskal herritarrek eta Espainiako zein Frantziako poliziek gehien irakurri duten liburua. Gure Biblia.
 
Berandu orduko Espainiako fiskaltzak prentsaurrekoan aitortuko du megadendetako liburu saltzaileen artean sekretak izan dituela lanean urteetan liburu madarikatu, klandestino, legez kanpoko hori zein eskurik esku zelan erabiltzen zen antzeman guran. 
 
Nik Espainiako fiskalari, AVTri eta Dignidad y Justiciakoei (bat dira denak, ezta?) galdera: zertarako orduan horrenbeste izen, ezker abertzalekoen antza hartzen ari dira hauek, izen asko baina izan bakarra. Ostia, fiskalak berak ez du esan ba, hori ere manual horretan agertzen dela? Fiskalak berak ez du ba esan ETAren aginduz erabiltzen dituztela horrenbeste izen! Ostia, euren burua salatu beharko dute! Ostia, Espainiako fiskala, AVT eta Dignidad y Justiciakoak ETAkoak dira!