2008-02-17 -- 2124.zenb
"Odol isuria izan nuen burmuinean orain dela hamazazpi urte. Erabat jota egon nintzen, erabat! Ez nuen uste bizirik irtengo nintzenik ere. Baina poliki-poliki… Anaiak asko lagundu zidan, Anastasiok, animoak emanez eta. Geratu nintzen moduan geratuta, ibiltzea komeni zitzaidan, eta asko ibili naiz mendian. Gorputza askatzeko, batez ere. Medikuak ere esan zidan: ‘Ez gehiegi nekatu, nekea txarra da zuk izan duzun gaitzarentzat!’. Eskola ematen ari nintzela gertatu zitzaidan, Herri Ametsa ikastolan. Gogoan dut Joxe Mari Iturralderen gazte-liburu baten izenburua idazten ari nintzela arbelean, eta ondoeza sentitu nuen, eta eseri nintzen… Ezinean, ikasleei esan nien: ‘Lagundu zaidazue’. Eta berehala etorri zitzaizkidan hiru-lau. Abisu ere eman zuten eta ospitalera. Nire borondatearen indarrez irten al nintzen aurrera galdetzen duzu? Eeezzz. Suertez!".
Erantzunik ez dago.
Izartxoaz (*) markaturiko datuak derrigorrez bete beharrekoak dira.
© ARGIA.com
Lege Oharra
RSS sindikazioa