2007-03-25 -- 2081.zenb
Ingalaterra, 1973. Mike Olfield musikari britainiarrak Piltdown Man izeneko zatia konposatu zuen Tubular Bells II lanaren barruan. Piezak distortsioa zuen oinarri; hamarkada batzuk lehenago Piltdowneko gizakiak horixe sortu zuen giza-eboluzioaren historian, distortsioa.
1912an, Sussexeko Piltdown herrian, harrobi bateko langileak hezur arrastoak aurkitu zituen: garezur zati bat, matrailezurra eta hortz solte bat. Arrastoak Charles Dawson arkeologo amateurrari eman zizkioten eta honek, berehala, Londresko Geologia Elkartean aurkeztu zituen Smith Woodward British Museum-eko paleontologo ezagunaren babesarekin. Eoanthropus dawsonii izena ipini zioten espezie berriari. Berehala hasi zen hezurren jatorriari buruzko eztabaida, hainbat hamarkada luzatuko zena. Prentsak arrastoak giza-eboluzioaren katea osatzeko falta zen elementua zirela zabaldu zuen. Komunitate zientifikoak ez zuen ikerketa sakonegirik behar izan teoria hura onartzeko; halakoxe arbaso baten bila zebiltzan, garun handiko eta primate itxurako izaki baten bila. Gaur jakina da eboluzioak ez zuela bide hori jarraitu.
Film historikoa da The Good German, asteotan Euskal Herriko zinema aretoetan ikus daitekeena. Film historikoa, zentzu zabalean. Batetik, Joseph Kanonen eleberrian oinarritutako pelikula II. Mundu Gerraren amaierako Berlin suntsituan dago kokatua. Jake Geismar (George Clooney) gerra-korrespontsal estatubatuarrak Lena Brandt-ekin (Cate Blanchett), amerikarrek eta errusiarrek atzeman nahi duten espioiaren emaztearekin, egingo du topo. Baina bereziki teknikari dagokionean da historiko Steven Soderbergh-en lana. 40ko hamarkadako teknologia eta tresnak erabili ditu filma errodatzeko: zuri-beltzean errodatu du, lente finkoak erabili ditu –zoomik gabeak–, soinu teknika ere garai hartan zegoena da eta grafiko konputerizatu bakar bat ere ez du behar izan lana osatzeko. Rolling Stone aldizkariko kritikari Peter Traversen esanetan, “Filma baino, esperimentua da”.
© Sareko Argia
Lege Oharra
RSS sindikazioa 1.1