2007-03-18 -- 2080.zenb
Ho! Pitxu azkenean ez da hil. Hil bai, baina medikuek berpiztu ere bai. Abokatuek orain ez dakite testamentua zer egin, indarrean dagoen, aplikatzerik baden, zer araudiren arau, jurisprudentziak horrelakoez zer dioen, aurrekaririk dagoen, Pitxuk berrestu beharko duen, berrilko denerako, testamentu zaharra, testamentu berria. Epaitegira eramatekotan ere omen daude.
Lucia eta Julia, haren alabak, hasiak ziren, Inaziok iradoki modura, aitarendako eresia bat osatzen. Zinezkoa zuten mina, aita hil berri zitzaielako; eta min zinezkoa dute orain ere aita berriz haiekin dutelako. Eresia zaharra ere, min zaharra, ez dakite zer egin. Pentsatu dute, C. S. Lewisen Una pena en observación eta Albert Caracoren Post-mortem irakurri dutelako akaso, hildakoarekiko pena beti dela egiazko bezain egoista, eta beti dela iraunkor bezain iragankorra: “eskatzen nuen itzul zedin bizitzara, baina harengan pentsatu gabe, niregatik”, “bera hil da, eta bizitzan gaudenoi bi irtenbide baino ez zaigu geratzen: geure burua ere su metara botatzea, Indiako alargunak behinola bezala, edo kea oraindik darien hondarrei bizkarra eman”. Baina ez dakite alaba zintzoek zer pentsatu berpiztuarekiko penaz, ez dakite, Inazio, zer idatziko.
© Sareko Argia
Lege Oharra
RSS sindikazioa