artikulu nagusira itzuli
Yolanda Arrieta: «Magia konektatzean datza, ez maitagarri edo gnomoetan»
Haurrentzako antzerkiak zein ezaugarri behar ditu?
Erritmo azkarra, musika edo kantuak izatea. Horrez gain oso plastikoa izatea, ez soilik eszenografia baizik eta egiten den hori oso bisuala izatea. Hizkuntza aldetik ere, Groau! idaztean, hitz jokoak sartzen saiatu nintzen eta ahozko ipuinek ematen duten errepikapenaz baliatzen. Ipuin herrikoietako heroiaren bidaia ere oso baliagarria iruditzen zait. Heroi batek zerbait nahi du, eta bidean oztopoei aurre egin behar die. Bidaia amaitzean, beste pertsona bat da, bilakaera bat dago. Horrek funtzionatzen du.
Arlo honetan serio lan egin nahi izanez gero maitagarri, gnomo eta halako pertsonaia arruntei herio eman behar zaiela adierazi zuen Alfonso Sastrek El teatro y los niños saiakeran.
Azken finean oinarrizko emozioetara jo behar da, horrela heltzen baitzara pertsonetara. Bi urtekoa pertsona da eta baita 90 urtekoa ere. Kontua da nola iritsi bakoitzarengana. Eta oinarrizko emozioak ez pentsa hainbeste direnik: beldurra, maitasuna izatearen beharra, inbidia, maitasuna... Horietako asko daude amaierarekin edo heriotzarekin lotuta. Gauzak bukatu egiten dira eta heriotza azken finean ezaguna bukatu eta ezezaguna datorrela da. Hori edozeinek sentitzen du. Magia konektatzean datza, magia ez da maitagarri bat edo gnomo bat.
Gurean ez dugu haurrentzat antzerkia idazten duen jende askorik...
Euskal Herrian denetarik egiten dugun idazle mordo bat gaude. Oraindik ez da halako espezializaziorik iritsi. Hasteko, antzerkia bera ere ikusi behar da zein egoeratan dagoen! Kaka nahaste bat eginda. Lehen behintzat eskola bat bazegoen eta orain hori ere ez. Hainbat talde desagertzen ari dira ez dutelako hortik bizitzeko modurik. Oso desegituratuta dago guztia. Zerbait egiten bada, kointzidentziei esker egiten da. Lehen behintzat talde amateurrak baziren, baina orain hori ere ez. Denek profesionalizatzeko pausua eman zuten, enpresa bilakatu eta konpetitibo izatea erabakita. Baina nola? Zure bezeroa nor den edo ba al dagoen ere ez dakizunean?
Zure burua antzerkia idazten ikusten duzu etorkizunean?
Ni kointzidentzia guztietara irekita nago, adi-adi. Batzutan proiektu narratiboagoak irtengo dira, baina zerbait polita egiteko aukera irtengo balitz, primeran. Antzertin ikasi nuenetik egin ditudan lan guztiak jende multzo baten goxotasunean egin ditut. Antzerkia gauza kolektiboa da, praktikoa oso. 1993an Bihozkadak egin genuen, poesia eta mugimendua uztartuz. Islak ere sortu genuen musika klasikoa, testua eta mugimendua erabiliaz. Diziplina ezberdinak elkar harremanetan jartzea asko gustatzen zait, baina horretarako azpiegiturarik ez dago. Lirikarako garai zailak dira.
Erantzunak
Erantzunik ez dago.
Izartxoaz (*) markaturiko datuak derrigorrez bete beharrekoak dira.
Lege Oharra
RSS sindikazioa