Xabier Silveira
I
Zorionaren altzoan lotan
ume ttikia bezala
sentitu gabe beste inoren
enbor bereko ezpala.
Ni naiz filmeko protagonista
ni aktore printzipala,
ni naiz, ni, nire pentagramako
zazpi notadun eskala.
Errango nuke itxaropena
atzetik dabilkidala.
II
Sarri lurpera eraman nauten
ametsetan bahitua
egin dut hegan, egun bat egon
ondoren deprimitua
kontutan hartu gabe hegoek
daramaten arriskua.
Hamaika aldiz zin egindako
azken doministikua.
Egurra sobran badago, beti
dago nork sua piztua.
III
Eta beldurra? Zer da beldurra?
Noiz azaltzen da? Zergatik?
Badakidala uste dut edo
uste dudala badakit?
Unibertsoa osatzen duten
milioika atomo zatik
ttikia zena ttikiagoa
egin nahi dute oraindik.
Nik ez dut euren mobila baina
sugetxo batek esan dit.
IV
Martxoko lehen hilbetearen
argitasunen arrago,
lau hosto zena, hurbildu eta
hamalau eta gehiago!
Eguzki eta euriz hazi da
geroz eta handiago.
Bere altzoan idatzi ditut
bost hamarreko arraro.
Abisatzea ahaztu zait lehen:
belarra lehorra dago.
P.D.
Bost zirelakoan lau.
Bat gora. bat behera.
Baten diferentzia
gaur egun ia, zer da?
Despisteen laguntzaz
maiz jo dut aurrera
ta gaur ere iritsi
naiz konturatzera:
lehorra dagola ta
goxoa gainera.
Lege Oharra
RSS sindikazioa