Duela gutxi, Bielorrusiatik igarotzen den errusiar petrolioaren hornidura Poloniara eta Alemaniara moztu egin zuten. Antzeko zerbait gertatu zen iaz Ukrainiak gas errusiarraren hornidura Europara moztu zuenean. Ekintzok (Europako energia-ahultasuna agerian uzten omen dute) Europar Batasunak energiaren etorkizunari buruz hitz egiten hasi nahi izan duenean gertatu dira. Antzeko gertaerak izaten direnean bezala, lobby-ak edo presio talde nuklearrak (eragin nabarmena dute Europar Batasunean eta komunikabideetan) dagoeneko hasi dira energia nuklearrera jo behar dela tematzen. Alemaniako presidentetzatik bertatik berriz piztu da luzamendu nuklearraren eztabaida. Bere zentral nuklear guztiak 2021era artean ixten joango dira, eta Europar Batasunean bertan berriz piztu nahi da eztabaida bera. «Lobby atomiko» boteretsu horien aurrean, desiragarria litzateke energia berriztagarrien alde egingo luketenak aurkitzea, garbiagoak eta ziurragoak eta klima aldaketaren aurrean jasangarriagoak. Bere garaian luzamendu nuklearraren erantzuleak, Jurgen Tritin Alemaniako ministro ohi berdeak, egungo Alemaniako presidenteari zera esan dio: «Uranioarekin ezin dira etxeak berotu ezta autoak mantendu ere. Ez dakit zer darabilen buruan Merkel andreak, orain bere auto ofizialeko depositoan uranioko paketetxo bat sar dezakegula pentsatzen badu». Eta, gainera, non dago konponbide iraunkorra hondakin nuklearrak kudeatzeko?