Betirako joaten ari zaizkigun garai hauetan, goizero egunkari zabalduenari soa botatzea ia ezinbestekoa dugu. Nekez iraganen da astea ezagunen baten eskela ikusi gabe. Eta okerrena, gehienetan ezustekorik ez dela. Atzokoak, Aurrera Taberna-Restauranteko Juanitarena zekarren. Eta oraingoan, etxekoa zen berriemailea, Berria alegia. Ez dira gutxi Juanitari zor dizkiogun otorduak Martuteneko kartzelan ginela. Artean, ez zuten Aurrerakoek berea Har eta Jan self service hartan bilakatua, kartakoaz gain banderillak ziren bertako sukaldeari berezitasuna ematen ziotenak. Mostradorean, Jose Luis senarra hara-hona bizi ibiltzen zen gelditu gabe. Donostiar etxeonekoak zituzten bezero, kolore anitzeko antifrankistak, eta tartean asteko bonbatxo eta buzoak utzita igandetan traje eta korbata jazten genituenak. Bertan, beren bulegoetan baino aiseago lokalizatzen genituen abokatuak, Juanitari esan eta kontsultarako zokoren bat aurkituko ziguna. Bertan egosi zen lehen Amnistia Gestora, Gabonetan Buen Pastorren eginiko baraualdi baten ondorioz. Eta geroztik ere, ez ziren gutxi eta txikiak izan Juanitak mugimenduari egin zerbitzuak. Urte andana bera ikusi gabe iraganda ere, gogoan ditut bizi-bizi Juanitaren garai hartako ibilerak. Emakume ederra, bizia, etxekoa, lotsa handikoa. Bakean bego.