Jarraitzen du. Su hau ez da Montparnasera iritsi. Ez eta Odeon ingurura. Bastillako aparkalekuetara ez da suhiltzailerik agertu. Izan ere, bisai kolore iluna gutxi dabil paraje horietan. Eta dabiltzanak, arbaso eta guraso txintxoen ondorengoak dira, aita bereko ama ezberdineko anaiak eta arrebak ez dituzten esanekoak alegia. Beharrik, Lan ministroa den Gérard Larcher -ez dugu txiste errazik egingo bere abizenarekin- argiak, beste inork ez bezalako ausardia adimentsua erakutsiz tamainako arazoaren gako berri sakon horren berri eman digula jakitera. Poligamia dugu gazte gaizkile desetxekotu horien psikopatiaren oinarria. Aita poligamoaren ereduak sortu portaera antisoziala omen, gazte horiek lanik ez aurkitzearen zergatia. Ez da agintarien frakasoa, ez da klase arazorik, eredu ekonomiko sozialak ez du horretan zer ikustekorik. Garai bateko gure auzotan bezalaxe, langile poteo-zaleak aitak, etxe-garbitzaileak amak eta gazteak kaleko nagusi. Hiriaren erdialdekoak aldiz, neskameak etxean eta gurasoak okupatuta zituztenak bereziki arbasoen negozioei eusten eta beren adarrak zorrozten, ez zuten grisen aurkako kalejiretan parte hartzen. Ez zuten ogibidean arazorik izaten. Estudiante eternalak.