Argia astekaria webgunearen hasiera

XVII. erdialdeko agirietan jasoa dago Olazarrako burdinola. 1799. urtean arteagatarren leinuko Montijoko kondearena zenean, 703 burdin kintal eman zituen. XIX. mendearen erdialdean utzi zion jardunari. Trianoko (Muskiz) mendietako burdinaz hornitzen zen. Meatzaritzako gabarretan garraiatzen zuten burdin mea kostaldetik Ajangizko "Errenteriara", gaur egungo Gernika-Lumoko auzora. Handik lantegiko biltegiraino animalien bizkarrean eramaten zen. Lantegiko labeetan mea txikitu eta berotu egiten zen pasta edo "agoa" sortu arte. Pasta hori mazoaz lantzen zen zepatik bereiztu eta itxura emateko. Bost langilek osatzen zuten burdinolan lan egiteko oinarrizko taldea: bi urtzailek, bi forjarik eta ikastun batek. Langileen jantziak, soingainekoak eta artilezko kapela zabalak, berotik zein txinpartetatik babesteko egokiak ziren. Gau eta egun egiten zuten lan, txandaka, ura zegoen bitartean. San Joan egunetik San Migel egunera ez zen urik izaten.



Antzina bost burdinola zeuden inguru honetan, baina gure herrian gaur egun dauden siderurgia industria izugarriak sortu zirenean itxi beharrean aurkitu ziren.



Burdinolari itsatsitako eraikina bi ardatzeko irin errota izan zen XX. mendearen azken hamarkadetara arte. Lehenago beste eraikin bat izan zen, burdinolaren garai berekoa, 1745ean "Arratzu errota" bezala erregistratua, eta 1799an lantegiaren izen eta jabe berak izan zituena.