2005-09-04 -- 2005.zenb
Pinturak bizitza eman dit, bizitzeko ilusioa, gogoa... Bestalde, ordea, emakumearen bizimodu bete-betea galarazi dit, beharbada. Eta, nolabait, badut damua.? Garai batean, hogeita hamar urtetik gora nituela, herioan esnatzen nintzen gauez, "ez dudala umerik izango, ez dudala umerik izango!", esaka. Baina, goizean, esnatu eta ahaztu egiten zitzaidan. Atzera nire biziora itzultzen nintzen, pinturara. Baina gauez, egurra berriro. Aldi luzea izan nuen horrela. Gau txarrak eta, goizean, betiko bizioa.
Erantzunik ez dago.
Izartxoaz (*) markaturiko datuak derrigorrez bete beharrekoak dira.
© ARGIA.com
Lege Oharra
RSS sindikazioa