Argia astekaria webgunearen hasiera

Otsailaren 7an, Espainiako Gobernuak atzerriko langileen egoera arautzeko prozesua hasi zuen. Prozesu hau hiru hilabetez luzatuko da. Hori dela eta, ELAn hausnarketa sakona egin dugu.



Ezin dugu ahaztu, Atzerritarren Legea garatzen duen araudia PPren eta PSOEren artean hitzartutako lege haren jarraipena besterik ez dela, antisoziala eta demokraziaren aurkako legea. Beraz, oraindik, araudiak ere eskubideak ukatu egiten dizkie Europako Batasunaren mugetatik at sortu eta hona iritsi diren milaka pertsonari. Espainiako administrazioarentzat jende hau "eskulan hutsa" baino ez da, zeren eta langile atzerritarra legeztatzeko bidea enpresaburua edo lana eman diona da: etorkinen egoera "normalizatzeko" bete behar diren paperak enpresaburuek bete eta aurkeztu behar dituzte, hau da, ahalmen hori, eurek baino ez daukate, etorkinak sei hilabeteko kontratua behar du... beraz, horrek erabateko menpekotasuna eta ahulezia dakar. Etorkizuna enpresarien eskuetan geratzen da, eta hauek ez dute oraingoz borondate handirik adierazi.



Inmigrazio politikari dagokionez ez dago aldaketa handirik, helburu berdinak mantentzen dira, PPren politikaren helburu berdinak: datozen etorkinen kopurua kontrolatzea. Nola? Lan merkatuaren beharren arabera, lehen aipatu dugun bezala, etorkina "eskulan hutsa" baino ez da.



Pertsona horien arautzeko prozesuak itxaropen handiak piztu bazituen ere, ez da nahikoa eta jende asko utziko du kanpoan.



Hego Euskal Herrian litekeena da paperik gabe 30.000 bat etorkin egotea, baina oso kasu gutxitan ari da egoera zuzentzen, oztopo ugari jartzen baitzaizkie, bai eskatzen diren baldintzak asko direlako, bai zehazgabeak direlako edo etengabe aldatzen dituztelako. Adibide gisa, prozesua hasi baino lehen esaten zen nahikoa izango zela errolda agiri arrunt batekin, baina praktikan hori ez da gertatu, agiri berezia eskatu dutelako. Gehiago esango genuke, pasa den azaroaren 11n, Caldera ministroak esan zuen egote denbora hori adierazteko, beste agiri batzuk onartuko zituztela, baina ez dira hori egiten ari.



Prozesua gauzatzeko Hego Euskal Herrian sei bulego zabaldu dira soilik, bi Bizkaian, bana Gipuzkoa eta Araban, eta Nafarroan beste bi, eta ordutegia oso murritza dute: arratsaldeko lauetatik zazpietara. Horietan gehien entzuten den esaldia zera da: "Zatoz bihar berriro, paper gehiagorekin...". Gainera, bulegoetan lan egiten dutenek, kasu askotan ez dakite zer erantzun eman, formakuntza falta zaielako. Dena dela, baimena lortzea ere, ez da behin-betiko irtenbidea, urtebeteko iraupena baitu. Beraz, etorkinek, oro har, pairatzen duten esplotazio egoera ez du konponduko. Inmigranteek jarraituko dute enpresaburuen interes eta borondatearen menpe.



Hortaz, benetako asmoa ez da egoerak arautzea, horretan ari direnaren plantak egitea baino. Jende askok legez kanpo eta ezkutuko ekonomian jarrai dezan nahi dute. Oso gutxik lortuko dute egoera administratibo eta laborala legeztatzea. Lehenengo hilabetean 3.000 pertsona inguruk lortu dute.



Inmigrazio politika Europako Batasunaren politika neoliberalaren isla da, eta lan esplotazioa errazten du. Etorkinen %42,5ak egoera ez erregularrean dihardu lanean, hots, astean 40tik gora ordu sartuz, lankideek baino soldata txikiagoen truke. Gainera, Europako itun konstituzionalak berresten du herritar europarrak ez direnak lan-, gizarte- eta politika-esparruetan eskubiderik gabe uztea, baita inmigrazioaren aurkako politika errepresiboen erabilera ere.



ELAk erabat arbuiatzen du egoera hau eta Euskal Herrian bizi diren eta lan egiten duten guztientzat eskubide osoak aitor daitezela eskatzen dugu, edonon jaio direla ere. ELAk salatu nahi du "arautzeko" prozesua etorkinen egoera ez arautzeko egina dagoela. Honen ardura Espainiako Gobernuarena da, eta berarekin prozesua adostu dutenena, hau da, CEOE eta UGT eta CCOO. Guretzat sindikatu hauen jarrera euren sindikalgintzaren beste adibide bat baino ez da. Bestela nola uler daiteke sindikatu batek horrelako hitzarmen bat sinatzea, eta etorkinen etorkizuna enpresaburuen esku, babes gabe, uztea?



ELAk arbuiatu egiten du Atzerritarren Legea eta hasitako "arautze" prozesua, etorkinak eskubiderik gabeko pertsona bihurtzen baititu:



- Ez ditu giza eskubideak errespetatzen.

- Etorkinak diskriminatzen ditu lan- eta gizarte-arloetan.

- Xenofoboa eta arrazista da.

- Migrazioen ikuspegi motza eta okerra du oinarrian, duen alde soziala ez baitu aintzat hartzen.

- Agiririk gabe dauden atzerritarren egoera "normaltze"ari itzuri egiten dio.

- Etorkinen «apartheid» juridikoa berresten du.

- Interes ekonomikoa beharrizan sozial errealen gainetik jartzen du.