Kontuz zirripiztinekin! Leherketa dator eta ez da lurrikararik izango. Gorputz ikara eta dardarizoa erruz ikusiko dugu. Gure idiak harrituta daude: sekula ezagutu gabeko hotzaldia, elur zuriz zikindua, bi hogeitabialdi osatuta alajainena! Urtarrileko hamabost egun eguzkitsu haietan lehen mimosek eta Sanjose lore lotsagabeenek soineko horiak jantzi zituztenean hunkitu zenik izan zen. Laster ahaztu ziren poz bera haiek...

Mimosa gehienek hala moduzko loraldia zabaldu dute eta honez gero loratuta beharko luketen besteek txintik ere ez dute mugitu. Hemendik aurrera, tenperatura gora eta argi orduak luzatzen doazen neurrian leherketa etorriko da. Laster gara udaberriko ekinozioan, hamabina ordu argipe eta ilunpe izango ditugun eguna. Eguzkiak azalak eta larruak goxatzen ditu eta nabarmena izango da.

Dagoenerako haltzek abiatua dute maratoia, loreak irekitzen hasi dira eta zortzi hilabeteko lorea-hostoa-fruitua-hazia zikloa martxan da. Sahats eta zumeak izan ohi dira hurrenak, Sanjose loreak, haginak, almendrondoak, gereziondoak, oilaranak, maaltzak, elorri beltzak, udareondoak... gero. Etenik gabeko katea bizitzen dugu negu osoan, lorez lore. Aurtengoan ordea, denak batera etorriko zaizkigu. Leherketa. Mendi garaienetan ibili ohi denak ezagutzen du hau. Beheko bailaretan hilabete pare bateko katea dena, goiko lur hotzetan egun gutxi batzuetan pilatzen da eta leherketa ikusgarria da. Ortzadarra.

Kontuz zirripiztinekin nion hasieran, baina busti! Landareek eskainiko diguten kanporako leherketa hori geure barrurakoa bihur dezagun, energia bildu eta geure ziklora bideratu. Bakoitzaren gorputza, arima edo daukana daukanakoaren inplosioa. Inoizko errazena daukazu: loratu zaitez...