Haurrentzako formatuan egina dagoen neurrian, haientzako dela esango nuke, baina amentzako eta aitentzako ere bada. Beraz, hiru hartzaile-edo izango lituzke ipuin honek eta zehazki hiruretan pentsatuz idatzitakoa da. Familian irakurtzeko ipuina da. Lehenik eta behin gurasoek irakurri beharko luketela iruditzen zait, eta euren irakurketa propioak egin eta gero seme-alabekin irakurri. Izan ere, haurren ikuspegitik mezu zehatz bat izango du segur aski, baina amaren eta aitaren ikuspegitik irakurrita beste mezu batzuen aukera ere irekia uzten du.

Kontua da amak umeari plastakoa ematen diola eta umeak ez duela ulertzen zergatik. Orduan, zergati horren bila abiatzen da. Hasteko bere buruari galdetzen dio, eta gero izeba Maikari, amonari, gelako lagun bati eta andereñoari ere, eta neskatoak egiten duen galdeketa horretan zehar ikusten da erantzun posible bi daudela: arrazoi bidez-edo pertsonaiak aurki dezakeen erantzuna, batetik, eta amari nolabait maite duela esan beharko liokeela erantzunez andereñoak agertarazten dion gatazka posiblearena, bestetik. Eta nik uste dut momentu horretan irakurleak inplikatu beharra daukala.

Umea aitaren zain dago, aita bidaian dagoelako, eta badirudi aitaren itzulera hori dela gatazkari amaiera eman diezaiokeen giltzarria. Halaxe gertatzen da, eta azkenean umeak ulertzen du amak zergatik eman dion plastakoa.