Langilearen nahiaz besteko kausaren batengatik lanik ez izatea da. Termino horren sinonimo erabiliena desenplegu hitza da. Urtaroaren edo egoera ekonomikoaren arabera ager daitekeen fenomeno bat da; esate baterako, nekazaritzako zonetan, eta gaur egun baita arrantzako zonetan ere, nekazaritzako edo arrantzako lanetarako behar diren langileen kopurua gehitu edo gutxitu ahala. Euskal Herrian, horrelako langabezia aldian-aldian gertatzen da, arrantzan batez ere. Bada langabezia estrukturala esaten zaiona ere. Izaera iraunkorragokoa edo iraupen luzeagokoa izan ohi da eta langilearen bizitzan hainbat urtez manten daiteke. Langabezia mota horrek ere hamarka mila pertsonarengan du eragina Euskal Herrian. Badira bestelako langabezia batzuk ere, hala nola ezkutukoa eta teknologikoa. Ezkutukoa, konparazioz, gutxiago garatuak dauden edota oso burokratizatuak dauden herrialdeetan ageri da gehien. Herrialde horietan langile asko dago oso produktibitate gutxikoa. Langabezia teknologikoak teknologia berrien inpaktuarekin du zerikusia; lan gutxiago dago eta, beraz, desenplegu handiagoa. Desenplegu teknologikoak ez luke egoera koiuntural soil bat izatetik harago joan behar; esperientziak, ordea, erakusten digu horrelako desenplegua, azkenean, iraupen luzeko langabezia bihurtzen dela.