Hasteko, eskerrak eman nahi dizkiot Jose Luisi, nire ustez benetan lan zaila zelako nire nobela hau itzultzea.

Argumentu aldetik oso nobela sinplea delako, ez da ezer gertatzen, baina era berean jendeak elkarri istorio asko kontatzen dizkio, eta horrek sortu zuen erregistro diferente asko egotea bertan. Saiatu nintzen nobelan agertzen Gernikako bonbardeoa ezagutu zuen zahar batek nola kontatzen duen gertaera hori, edo junkie batek psikologoaren aurrean nola hitz egiten duen, edo gazte nerabe batek maitasunaz nola hitz egin nahi dion bere neskari... Kontatzeko modu diferenteak dira, sintaxia bera ere, zaharrek hitz egiten duten era eta gazteen hitz egiteko era oso diferenteak baitira. Horiek denak jasotzen saiatu nintzen lan honetan, hiru urte pasa nituen nobela idazten, eta uste dut itzultze aldetik begiratuta estilistikoki nahiko nobela zaila atera zitzaidala. Ni neu ez nintzateke ausartuko behintzat hau itzultzera.

Lortu du, oso ondo, oso zorrotz erregistro horiek guztiak gaztelaniara eramatea. Eta benetan zaila zen hori. Nire ustez oso itzulpen zuzena egin du, poetikoa era berean eta ederra. Nik, ia-ia... oinarrian ezagutzen dut nire liburua itzulpenean dagoela, baina oinarri hori estaltzen duen jantzia, gaztelaniazko estiloz... Beste liburu bat bihurtu da jantzi horrekin. Nik uste dut askoz hobea dela liburu hau nire originala baino.