Argia astekaria webgunearen hasiera

Hogeita bost urtetan zehar sortutako artea biltzen duen erakusketan, argazki lan bakarra dago, El país de la mala suerte izeneko zure lana, hain zuzen.



Ni ere argazkirik ez jartzekotan egon nintzen eta orduan, batere argazkirik gabe geratuko ginen. Galeriako arduraduna bera izan da artelanak aukeratu dituena artista askoren artean, gutaz gain beste asko ere bai baitaude. Asko eta onak dira erakusketatik kanpo geratu direnak.



Argazki lan bakarra nirea izatea kasualitatea izan da, azken urte hauetan egin dudan lanaren erdia argazkia baita. Aukeratutako lana, argazki berezi samarra da, ez oso narratiboa. Eskulturarekin lotura handia du, beirak erabiliz, paisaia arraroak sortu baititut.



Desde un lugar 1978 - 2004 erakusketak aldarrikapen kutsu nabarmena du. Zer deritzozu Nafarroako arte garaikidea ikustarazteko horrelako erakusketak egin beharrari?

Kalitateko artista garaikide asko dago eta edozein lekutan, zaila dena nabarmentzea da. Galeriako arduradunak erakusketari aldarrikapen kutsua ematea erabaki du, baina egiten duguna egiten dugula, Nafarroako Gobernuak ez dio sosik ematen arte garaikideari. Eusko Jaurlaritzak diru pixka bat gehiago gastatzen du arte garaikidean, baina ez uste han ere artistak pozez txoratzen daudenik.



Zein irtenbide izan dezake arteari eskainitako azpiegitura eta diru laguntza eskasiak?

Egin behar dena egungo artea bultzatzea da, guk egindakoa ûeta nire ustez gure erakusketa nahiko kontserbadorea daû eta hortik aurrerakoa. Adibidez, Gaztelu Plazan entzierroei buruzko eskultura bat jartzekotan omen dabiltza, eta hori, nire ustez, dirua botatzea da. Arte garaikidea da zuzenean babestu eta lagundu behar dena.

Azken finean, gu ezin gara erakundeen kontura bizi. Niri bekatxo bat emanda ez didate bizitza konponduko, zaharregia naiz horretarako. Behar duguna arte zentro bat da, lan egiteko lekua eta benetako mugimendua sortuko duena. Badirudi arte garaikideari dirua ematea alferrik botatzea dela, baina benetan txorakeriatan gastatzea dena, dirua botatzea, familiari monumentu bat egitea da, esate baterako. Erakundeek mota honetako arte kontserbadorea laguntzea arbuiagarria da.



Zer eskaintzen du arte garaikideak?

Egungo arteak duen gauzarik onena lehengoa baino merkeagoa dela da. Inork ez du arte garaikidea ulertzen, ez dakigu ziur indartu egingo den edo denborarekin zabor bihurtuko den, ez dakigu ona edo kaskarra den, baina gutxienez, arriskatu egingo gara.

Ezin gara hainbeste arduratu artearen izaera didaktikoaz. Publikoak ez du interesik arte garaikidean, bizkarra ematen dio etengabe. Horrela da, eta kito. XX. mendeko arteak gudu hori galdu du, ez du herritarra izatea lortu. Gaur egun sortzen ari dena, ordea, herritarragoa da, arte politikoa, soziala eta abar lantzen baitira, eta horixe da lagundu behar dena. Tartean txorakeriak ere azaltzen dira, baina gutxienez, publikoa zirikatzen dute.