Biharamunean, ETAk Kataluniarako zabaldutako su-etenaren berriak mintzaleku politikoak astindu zituen. Gertakari horri buruzko Imazen iritzia ere jaso dugu: «Euskal gizarteak ETArekin epe ertain batean bukatuko du, gizartea delako bitarteko eraginkorrena. Iruzur hauen guztien gainetik euskal gizarteak ETAri exigitzen dio behin betiko armak utz ditzan».
40 urte ditu eta 15 urterekin sartu zen EAJko EGIn. Urretxu-Zumarragako Uri Batzarreko kide izateko, legez, 16 urte behar ziren ordea. «Talde giroa sortzeko sekulako erraztasuna zeukan» eta hartara ûherri hauetako Otamotz aldizkarian alderdikideek esandakoaren araberaû, tranpa egin zuten alderdian bere afiliazioa egiteko.
Legazpiko Batzokiaren inaugurazioan Imaz, unibertsitate garaiko ikasketak zirela medio, kanpoan zegoen eta Xabier Arzalluzek «non dago Josu Jon» galdetu omen zuen. Arzalluzek gertutik segitzen zion ordurako; Josu Jon eredutzat zuen: «Arzalluzen ondorengoa izatea ohorea eta batez ere konpromisoa da niretzat. Baina honek berdin balio du edozein alderdiko pertsona batentzat. Garrantzizkoena proiektu politikoak dira, ez pertsonak» esan digu zumarragarrak.
Joseba Egibar ere Arzalluzen eredukoa da. Imaz izendatu dute, ordea: «Arrazoi oso sinplea da. Alderdi demokratiko bat gara, barne prozesu bat izan dugu eta ezin da hautagai bat baino aukeratu», dio gure solaskideak.
EAJko EBBren lehendakaria izendatu ondoren, hona Zumarraga eta Urretxuko alderdikideek Imazi buruz esandakoa: «Formaltasuna asko zaintzen du, baina ez da batere biguna. Azken urteetan azaldu duen irudia bere karguaren araberakoa izan da. Zetazko eskularrua duen burdinazko eskua du». Honela esan digu berak: «Baliteke. Politikagintzan aritzeko bihotz beroa eta buru hotza behar da. Eta are gehiago gure herrian eta abertzale izanez gero. Zentzu horretan ulertuta, ontzat eman dezaket».
Kargu berria hartu ondoren, Euskalduna Jauregian «euskal nazio zibikoa» kontzeptuaz aritu zinen. Azal iezaguzu zer den kontzeptua, mesedez.
Zein da helburu hori gauzatzeko lehen eragozpena?
Printzipioz, abertzaleak dira euskal nazioa eraikitzeko prest daudenakà
Elkarlanak honela izan behar duela dio EAJren azken txosten politikoak: «Abertzaleen artekoa ez, baizik eta euskal gizarteak bere etorkizuna erabakitzeko duen eskubidea onartzen dutenen artekoa». Ordea, konstituzionalistak prest al daude EAJren proiektua zilegia den onartzeko?
Zein dira zuen proposamenak aurrera egin dezan dituzuen bitartekoak eta zein gainditu beharreko eragozpenak?
EAJ zentralitate politikoan kokatua dagoenez, bere ezkerrera dauden sektore abertzale batzuek ez dute sinesten bere eraikuntza nazionalean. Konstituzionalistek, berriz, nazio kontzeptua errefusatzen dute. Ibarretxe Plana edo Estatutu proiektuak eragozpen ugari dituela esan nahi dut.
Plana estatutu zalea da eta ez du balio gatazkaren parametroak aldatzeko, sektore zenbaiten ustez.
Gatazkaren arazoari heldu aurretik, euskal nazioaren ezagutu beharra ikusten dute sektore horiek.
Herri kontsulta egin ondoren gatazkaren parametroak alda litezke?
ETAk bere jarduera bertan behera uzten ez duen bitartean, egungo politikaren parametroek berdin segituko dute.
Ajuria Eneak huts egin zuen, Lizarrak ere bai. Abertzaleen arteko aliantzarik gabe, politikaren parametroak alda daitezkeela uste duzu?
Euskal nazio zibikoa eraikitzeko lanean, konstituzionalistak nahiz ezker abertzalea normalizazio prozesu batean sartzeko hurbil ala urrun ikusten dituzu?
Eusko Legebiltzarrean Ibarretxe Planetik ez ote dago gertuago, ñabardurak ñabardura, SA talde parlamentarioa konstituzionalistak baino.
Jarrera berean ikusten dituzue hirurak.
Unibertsitate legean, SA taldea abstenitu egin da eta legearen izapideak aurrera egin du. EAJtik ez duzue Batasunaren zereginean aldaketa bat antzematen?
Ez duzu Batasunaren edo SAren politikan ñabardurarik antzematen?
Zer iritzi duzu Bergarako Proposamenaz?
Politika normalizatu beharraz ari zara eta haiek ilegalizatuak daude. Normaltasun eza dago alde horretatik.
Hori argi eta garbi esan dezakezu? ETAren aginduz?
Datu objektiborik ba al dago hori esateko?
Azaltzen ahal dira?
Arnaldo Otegi eta bion artean halako ika-mika bat mantentzen duzue, antza?
Joseba Egibar EAJko EBBtik kanpo geratzean, Egibarrekin landu zuen harremana garatzen segitzeko aukera galdu omen du Arnaldo Otegik. Zer garrantzia izango dute aurrerantzean Arnaldo Otegik eta zure arteko harremanek?
Joseba Egibarrekin harreman normal bat garatzen segituko al duzu?
«Gizarteak ez luke ulertuko EAJ eta EA ados ez jartzea hauteskundeei begira» esan zenuen, hauteskundeetara EArekin koalizioan joateko negoziazioetan hasi aurretik. Bada, gizarteak ziur aski ez du ulertu. Baina, berdin dio, antza.
Ez, ez, ez da berdin. Gu ahalegindu gara berriz ere koalizioan joaten. EAJ eta EAren uztartzeak ilusioa eman zion euskal gizarteari. Zoritxarrez oraingoan ez da horrela izan. Ni lasai nago horregatik, ahalegin guztiak egin ditudalako. EAJk zabal jokatu du, bere eskaintza malgua izan da koalizioan joateko. EAk ez zuen onartu eta errespetatzen dut.
Politikariek nahikorik azaltzen ote duzue ados ez jartzearen zergatia?
Koalizioan joatea zen gure helburua, hori publikoki esan dugu. EAk beste aukera egin du. Ni ez naiz EAri buruz gaizki esaka ariko, haiekiko gertutasun handia daukat, bere proiektu politikoa errespetatzen dut eta ez naiz hedabideen bitartez ika-mikan hasiko. Haiek euren nortasuna dute eta ez dagokit niri beren erabakia baloratzea.
Bestalde, demagun PPk ez duela hauteskundeetan gehiengoa lortzen. Espainiako Kongresuan indar korrelazioa aldatzen bada, politikaren parametroak aldatzeko aukera ikusten duzu?
Egoera hori ematen bada, PPri nahiz PSOEri euskal gizarteak dituen arazoei aurre egiteko normalkuntza politikoa sustatzeko borondatea agertzea eskatuko diet. Hortik aurrera, bat edo bestea Gobernuan izan, gure exigentzia berbera izango da. Hau da, alderdi demokratikoen arteko elkarrizketa politikoari ekitea eta euskal gatazka konpontzeko borondatea agertzea.
Horiek horrela, PPri nahiz PSOEri sostengua emango zeniekete?
Ni ez nintzateke orain horretan sartuko. Edozein sostengu eman aurretik, lehenik ea benetako borondatea dagoen ikusi behar dugu. Ez gaude fase horretan. Horrelako fase batera iritsiz gero, eta gatazka politikoari aurre egiteko borondatea erakutsiz gero, beste ekimenei buruz hitz egin daiteke.
Zer iritzi duzu ETAk Kataluniarako eman duen su-etenaz?
Su-eten hau nazkagarria da, iruzurra da. Onargarria al da ETAk pertsona bat Euskadin edo Zaragozan hiltzea eta Katalunian ez? Politikoki, ETAk PPri egiten dion ekarpena salatu beharra dago. Duela hiru urte ETA saiatu zen Mayor Oreja Ajuria Enera eramaten eta asmo bera azaldu du berriz ere.
«ETAren borroka armatuak PPri mesede egiten dio eta su-etenak ere bai. Hori kontraesana. Zapaterok hauteskundeak irabaztea al da alternatiba?», galdetu du Arnaldo Otegik. Ibarretxeren alternatiba Rodriguez Zapaterok gobernatzea al da?
Ez. Otegiren hitzetan iruzurra dago. ETAk ez du su-etenik aldarrikatu, su-etenak orokorra eta behin betiko izan behar du. Pertsonen eskubideak unibertsalak dira. ETA une klabeetan helburu batekin ari da: PPk bere iruzurra erabili dezan bere hauteskunde estrategietarako. Otegi estrategia hori ari da defenditzen PPk bere indarra handitu dezan. Batzuek euskal gizartearen normalkuntza ekarri nahi dugu eta gatazka honetako bi muturrek tentsioaren estrategia sustatzen dute.
Su-eten hau su-eten orokor baten aurrerapena izan daiteke?
Hori pentsatzea okerra da. Su-eten bat osoa da edo ez da su-etena. Giza eskubideak ezin dira lurraldez lurralde mugatu.
ETArekin hitz egiten duena politikoki hilik geratzen ote da?
ETAk Lizarrako Akordioan aritu ginen indar politikoekin egin zuena egin du Carod-Rovirarekin. Orduan iturginaren moduan jokatu zuen ETAk, akordioaren harremanak prentsan filtratuz. Honek guztiak hauxe utzi du begi bistan berriz ere: konponbide bat bilatzen denean ETAk zapuzten duela.
EBBrako hauteskundeetan, instituzioetan ari den taldeak alderdiaren aparatua garaitu du.
Ez nago ados. Nik ez dut nire burua instituzioetako politikari bat bezala ikusten. 25 urte bete ditut EAJn eta goi-instituzioetan orain 5 urte hasi nintzen. Zumarragako Udaletxean zinegotzi izan nintzen, baina hori herri erakunde bat da. Europarlamentarioa izan nintzen Bruselan, baina kargu horrek beste konnotazio bat dauka. Azken 21 urteetan EAJren Batzar Nagusiko kidea naiz. Garai batean Gipuzkoako batzorde eragilean izan nintzen, Urretxu-Zumarragako Uri Batzarreko kidea izaki. Une bakoitzean alderdiarentzat funtzio egokiena bete izan duen gizona naiz. Nire burua alderdiko pertsona bat bezala ikusten dut.
EAJn autonomia zale talde bat dago eta beste bat independentista.
Horiek topikoak dira. Ni euskalduna eta abertzalea naiz.
«Comunión eta Aberri» joera historikoak gogoan, autonomista bat eta independentista bestea, zure aukeraketan gertatu dena joera haiekin parekatu al daiteke?
Ez dut uste. EAJko haustura hori testuinguru historiko batean eman zen. Gainera Comunión delako joeraren kideak, Jose Antonio Agirre, Jesus Mari Leizaola, Manuel Irujo edota Joan Ajuriagerra, abertzale peto-petoak ziren. Une honetan ez gaude antzeko egoera batean, eta orduko ildo edo joera haiek ez dira gaur egungo egoeran ematen.
Zein da gaur egunera etorrita, EAJren izaera?
Euskal nazioaren eraikuntza. Nazio zibileko hiritarren gizartea osatzea. Gure proiektuaren bidez, pertsona guztiek euren eskubideak errespetatuak ikusiko dituzten gizartea eraiki nahi dugu. Hori da EAJren helburua eta horretan datza bere izaera.
Izaera horren gidaritza hartzeko borroka bat islatu da Joseba Egibar eta zure artean. Zer izan da bion arteko lehiaren izaera?
Batez ere, bi pertsonen arteko lehia izan da. Pertsonok izaera ezberdinak ditugun aldetik, estilo ezberdinak, geure ahalmenak eta ahuleziak agertu dituen lehia izan da. EAJko kideek bion artean aukeratu behar zuten. Biak egokiak, bakarra aukeratu beharra zegoen, ordea.
«Katalunia, Galizia eta Euskadiko abertzaletasunaren arteko elkarlan bat izan da historikoki. Galeusca proiektu aspaldikoa, lekuko. EAJtik, Bartzelonako Adierazpenaren harian, proiektu hori bultzatzen saiatzen gara. Gure alderdian David eta Goliathen metafora sarritan aipatu dugu azken aldian. Gu David garenez gero, David askoren arteko elkarlana behar dugu aurrera egiteko.
Ezinbestekoa dugu elkarlana Espainiako Estatuan dauden nazioen aniztasuna onartua izan dadin. Hiru lurralde hauetako politika gertutik segitu behar dugu. Katalanekin eta galiziarrekin harreman estua izatea da gure asmoa; abertzaletasun eta nazio kontzeptua onartzen dituztenekin, funtsean. Ni horretan saiatuko naiz datozen lau urte hauetan.
Kataluniako egoera berriaren harian gauza bat nabarmenduko nuke: CiU Gobernuan urte askoan egon ostean, katalanek Gobernuaren aldaketa erabaki dute. Ondo da. Gobernu ezberdin bat osatu da. Badago gauza bat azpimarragarria ordea: 135 parlamentario daude eta 120k Katalunia nazio bat dela aldarrikatzen dute. Parlamentarioen %88 inguruk katalan nazioa hobesten du. Nik egoera hori sinatuko nuke euskal gizarterako.»
© 2008-2011 Argia.com - Komunikazio Biziagoa
Termometroa 
