Argia astekaria webgunearen hasiera

Makina bat jende aberastu zen baimenduta edo baimenik gabe egindako itsaslapurretari esker, baita Euskal Herrian ere. Gure portuek izugarrizko gorakada izan zuten pirata eta kortsarioen "urrezko gizaldietan", hots XVI. eta XVII. mendeetan. Baina, bistan da, oparotasun horretatik ez ziren aberastu itsaslapurretan zuzenean aritzen zirenak bakarrik. Itsasoratu behar izaten zuten arte, marinelek asteak egiten zituzten lehorrean, eta aurretik itsasoan pairatutako bizimodu petrala berriro gainera zetorkiela ahaztu nahian-edo, taberna-zuloetan egiten zituzten orduak eta orduak. Trago bat bestearen atzetik, txanponak xahutu eta askotan zorretan gelditzen ziren tabernariekin, zorra hurrengo itsasaldia amaitzerakoan ordainduko zutela aginduz. Eta tabernariek etekin oso onak ateratzen omen zituzten akordio haietatik. Euskal piratak liburuan aipatzen den Juana Laraondo oriotarrak, kasu, "negozioan" arituko zen itsasontzi propio bat atontzea lortu omen zuen marinelekin ateratako etekinekin. Agidanez, "San Juan" izenez bataiatu zuen eta Juan de Etxaniz delakoa izendatu zuen haren kapitain. Itsasoan harrapatutako guztia itsasontziaren jabearen eta tripulazioaren artean banatzeko ohitura ezin ahaztu! Nolanahi ere, ez pentsa Juana Laraondo izan zenik irabazi politak eskuratu zituen bakarra. Hain omen zen arrunta jokamoldea, kostaldeko herrixka askotako abadeek ere bere partea bazutela!