Argia astekaria webgunearen hasiera

Borondate handikoa eta gogorra da Miren Egiguren. Petare bezalako auzo batean bizitzea ez da batere samurra, are gutxiago ia baliabiderik ez dagoen lekuan hainbeste proiektu martxan jartzea. Baina bidaniarraren eskuzabaltasunari horrek ez dio minik egiten. Familiarengandik urruti bizitzeak bai ordea. "Niri urik gabe eta beste gauza batzuk gabe bizitzea ez zait axola, baina oso familiazalea naiz. Nire herria, nire Euskal Herria... Min horretara ez naiz sekula ohituko. Gustura eta ondo bizi naiz Caracasen, baina hutsune hori ez du beste ezerk ere bete". Hala ere, ez du herrialde hura uzteko asmorik.

Egigurenek beti izan du jendeari laguntzeko gogo asegaitza eta horrek eraman zuen Venezuelara. Ordutik 32 urte pasa dira eta eman duena bezainbeste jaso duela dio: "Hiru seme-alaba eman dizkit Venezuelak. Niretzat ikaragarria da, eman dudanaren ordainsari gisa hartzen dut hori. Bestela, herritar bat gehiago naiz, asko maite naute, ni haientzat garrantzitsua naiz eta haiek ere bai niretzat".