Burdina hemoglobinaren, hau da, odolaren funtsezko osagaia da, eta ezinbestekoa gertatzen da, bestalde, odolak bere funtzioa bete dezan, bestela esanda oxigenoa zeluletara irits dadin. Odolean burdinaren maila jaistea (horri anemia esaten diogu, orokorrean) elikadura desegoki baten zeinua eta ondorioa izan daiteke.

Kalorietan urriak diren dietak egiten direnean (hipokalorikoak esaten zaienak) edota jan neurri desorekatuetan gorputzak jasotzen duen burdina kopurua defizitarioa izaten da kasu askotan. Eta ezin ahantz genezake dieta hipokalorikoak edota desorekatuak ikaragarri ugaldu eta modan jartzen direla udan bereziki. Nutrizioan espezialistak direnen ustez, ordea, posible da kaloria gutxiko dietak eta burdinan aberatsak diren janariak konbinatzea. Burdina eskasia bereziki larria da, adituen ustez, adin ugalkorrean dauden emakumeetan, eta hala ere ia emakume horien %50ak izaten du era horretako anemia. Beraz, dibulgazio kanpainak behar-beharrezkoak dira, burdinaren premia berezian dagoen populazio talde jakin horri begira, anemiaren zeinuak (nekea, azazkal eta ile hauskorrak, zurbiltasuna, nagusienak aipatzearren) ezagutzeko.

Eta zer egin daiteke anemiari aurre egiteko? Adituen gomendioak oso sinpleak dira: eguneroko elikaduran burdinetan aberatsak diren jakiak sartzea, erraz xurgatzen den burdina ematen diguten jakiak (haragi gorriak, gibela, arrautza gorringoa edo arrain urdina). Bestalde, laranja kontsumoa ere biziki gomendatzen da, bai laranja osoak edo baita laranja zukua ere, mineral horren absortzioa erraztu egiten baitute.