Argia astekaria webgunearen hasiera

Euskal Herriko gatazkari soluziobide bat eman ahal izateko berebizikoa da hedabideen zeregina. Demokrazia garaia hasi zenetik fase ezberdinak ezagutu ditugu Espainiako Estatuan, kazetaritza egiteko moduak ere ezberdinak izaki.
l 1970eko hamarkadaren bukaeran, demokraziarako trantsizio garaian, arautu gabeko kazetaritza egin zen. Egungoa baino sormen eta konpromiso handiagokoa, zenbaiten ustez.
l 1980ko hamarkadan, ETAk Hipercor saltokiaren aurka burutu zuen atentatuak eta haren ondoko Ajuria-Eneako Itunak eragin zuten kazetaritzan.
l 1990ko hamarkadan, ETAk PPko Miguel Angel Blanco zinegotzia hil zuen. Lizarra-Garaziko Akordioa gauzatu zen ondoren. Bi paradigma agertu ziren hedabideetan. Manipulazio politikoaren paradigma. Honen eraginez, Euskal Herriko eskubide demokratikoak «terrorismoa»rekin identifikatzen dira. Beste paradigma bat informazioa «espektakulo» modura agertzen hastea izan zen. Adituen esanetan, harrezkero, kazetaritzak ez ditu gertakariak ulertarazten.
l 2000ko inguruan, ETA kazetariak hiltzen hasi zen. Halaber, PPren eta PSOEren arteko «Terrorismoren aurkako eta Askatasunaren aldeko Ituna» deritzana gauzatu zen. Estatuko politika, Itun horren arabera garatzen omen da gaur egun. Estatuko hedabideak honen diziplinaren pean aritzen dira. Edo, modu batez, hedabideek eragin handia izan dute Itunaren beraren gauzapenean.
Bien bitartean, «Egin» eta "Euskaldunon Egunkaria" indarrez itxiak izan ziren. Biak «Gara» eta «Berria» egunkariek ordezkatuak. Honatx gatazkaren bi aldeak.
Hedabideek, alderdi politikoek gatazkaren inguruan erabiltzen duten diskurtsoaren dikotomia handiagotu dute: «demokratak eta biolentoak», «unionistak eta subiranozaleak», «konstituzionalistak eta nazionalistak» terminoak, kasu.