Etxeko erlauntzetan dezenteko burrunba entzuten ari naiz azkenaldi honetan. Gereziondoen mahuka adinakoa ez da izan sasi-arkaziaren pagotxa, baina beraien etxetxoak eztiz, polenaz eta nektarrez lepo dauzkate. Lahar oparoaren loraldirainokoa gaztainondoen gerbek hornituko dute, aurtengo sargorialdi honetan baita hornitu ere. Eta sargori sasoiaren ataria erleak kumetzeko garaia izan ohi da. Gure lau erlauntzetatik hiruk botea dute erle-semea. Gaztaina-gerbak ez dituzte soilik aurkituko semeok. Beroaldiak landare lurrintsu eta usaintsuen uraparra ziztatzen du eta ezkaia, luisa-belarra, mendak, kamamila, izpilikuak eta abar harro dabiltza lore-estali. Usain hauek hegoaren hordia piztu eta beste edozein usainetarako zeharo sorgortua nintzela uste nuenean, horra hor non ezkiaren gozoak pituita zoratu eta irauli didan. Lagun baten kalamu eme eder baten olio lurrin arre finaz inguratuta, braustakoan ekarri du mendebalak beheko ezkitzarraren loreen amu gozoa; gero, behin lehortuta, katiluko tila baretzailea izango den lore emearenagatik nobedadeak ere ia jo nau. Erle seme urtea, ezki urtea. Eme urtea