Argia astekaria webgunearen hasiera

Reggio Emilia herriko Udal haur eskolak bereziak dira; haurra da guztiaren zutabe eta erdigune; herri osoa dago inplikatua haurren heziketan. Proiektuaren muina haurra da eta elkarrizketa eta presentzia eskatzen dituzte, bereziki, hezitzaile eta familiarena.
"Entzute" hitza da esperientzia honetan klabeetako bat eta proposamenaren abiapuntua honakoa da: gutako bakoitzak, haur bakoitzak, bere berezitasunak ditu eta berezitasun horiek dira, hain justu, entzun behar direnak. Entzuketa da beste batekin elkartu ondoren sortzen den lehen jarrera. Bestalde, haurrak esateko asko dute eta eskolan badakite bere gauzarik eta pentsamendurik hoberenak eta tentsioak adierazteko aukera izango dutela aniztasunaren bidez.

Italia iparraldean dagoen Modena hirian 0-6 urte bitarteko haurrei zuzendutako Hezkuntza Zerbitzu Integratua dute. 180.000 biztanletako hiri honetan 16 udal haurtzandegi, 13 itunpeko haurtzandegi, 3 jolas zentro, aire libreko 3 lorategi, irakurketa gune bat, familientzako 4 zentro eta udako beste 4 zentro daude. 0-3 urteko haurren %34ak zerbitzu horiek erabiltzen ditu.

1995 urteko legediaren arabera, langile edo ikasle diren guraso guztiek dute plaza bat izateko eskubidea diru publikoarekin finantzatzen diren zentruetan (baldin eta haurra 1-12 urte bitartekoa bada). Zentru hauek Ongizate Zerbitzu Sistemaren menpe daude nahiz eta Hezkuntzara pasatzeko ahaleginetan ari diren. Sistema berdinaren menpe aurkitzen dira eskolatuak dauden haurrentzako denbora libre eta aisialdi zerbitzuak, guztiak Udalaren konpetentziakoak.

Jaiotzeko unetik 7 urte bitarteko zentruak dira baina haur guztiak urte eta erdirekin hasten dira amatasun bajak denbora hori irauten duelako. Gero eta haur gehiago 6 urterekin eskolatzen dira.
Zentro hauen egitura oso berezia da; ez dute gure ikastetxetan bezala adin bakoitzeko gela bat, baizik eta moduluka daude antolatuak. 1-3 urtekoak alde batetik, eta 3-6/7 urtekoak bestetik. Moduluaren banaketak etxearen antzekoak izan nahi du, sukalde, komun eta gelekin. Bakoitza tailer bat da, psikomotrizitatea lantzeko, aroztegi bezala prestatua dagoena, garbiketak egiteko komuna, sukaldea bazkaltzeko... Badago haurra bakarrik egoteko gela bat, irakaslerik gabe, eta irakasleen atsedenerako beste bat.
Datu bitxi bat: hain lurralde hotza izanik, kalean bizitzeari garrantzi handia ematen diote, naturaren ezagutzeari, errespetuari... 15º baino gutxiago ez den bitartean, haur guztiak kalean ibiltzen dira.

Gaueko zerbitzuak eskaintzen dira, beti ere baldintza batekin. Haurra bertara joateko familiak beharra justifikatu behar du eta ezin dira lotara bakarrik eraman, gutxienez 2 ordu lehenago eta 2 beranduago arte egon behar dute bertan, talde bizitza minimo bat egiteko. Arduradunek diotenez, haur gutxi joaten dira.

Zentro hauek irekiak dira, hau da, nahi duten haurrak joan daitezke eta nahi duten denboraz, baina beraien guraso edo arduradunekin; ezin dira bakarrik gelditu. Doakoak dira. Bertan arduradun bat dago egunero aktibitateak prestatzeko, baina ez du bere gain hartzen haurraren ardura, ezta istiluak egoten direnean ere. Ardura hori umearekin etortzen denarena da.
Zentru hauen helburua haurrak haurrekin egotea eta ikasteko aukera eskaintzea izaten da, esparru sozial berriak ezagutaraziz. Bestalde, helduei ere topagune bat eskaintzen diete isolamendu soziala gainditzearren; guraso eskola izatea ere helburuen artean dago. Honetaz gain badago haurdunaldiko zerbitzu berezi bat, hamabostero emaginaren kontrola eskainiz.

Alemaniar konstituzioak herrialde hartako bizilagun guztiek beraien izaera garatzeko, eskola eta lanbidea aukeratzeko eskubidea dutela dio.

Marko honetan kokaturik, Alemanian haur heziketa haurtzaroko korategi edo «Kindergarden» bezala ezagutzen diren zentruen esku dago. Zentru hauek ez daude hezkuntza sistemaren barnean, haurtzaro asistentzia kontsideratuak direlako. Honez gain, lorategi hauek ez dute jabetza publikorik, instituzio ezberdinen edo udaletxeenak izaten dira. Hezkuntza epe honetako helburua bakoitzaren izaeraren garapena eta gizarte hezkuntza dira eta haurrek jolasaren bidez ikasten dute gehienbat.

Goizeko ordutegia dute eta oso gutxik eskaintzen dute arratsaldez umeak bertan uzteko posibilitatea.
1996 urtetik haurtzaroko lorategi hauetan toki bat izateko eskubidea onartua dago eta ondorioz, zentru berriak eraikitzen ari dira. Hala ere, erabakia librea da erabat, gurasoek aukeratzen dute haurra bertara eraman nahi duten edo ez, eta ordaindu beharrekoa soldataren araberakoa da. 1996 urtean, 0 eta 3 urte arteko haurren %67a joaten zen haurtzaro lorategi hauetara