Argia astekaria webgunearen hasiera

Jose Azurmendi, 1971-VII-04 eta 11

Georg Lukacs lehengo Gerra Mundialaz gerozko filosofo eta intelektual marxista entzutetsuena izango zen Europan, apika. Literatur-kritikoek haina zor diote klase-burrukaren teorikoek, eta -harrigarriago- mendebaleko marxismoaren berbizkundeak haina behinolako esistentzialismoak: geroago Kierkegardianoen zenbait kezka berak zabaldu bait zuen. Eta halere, "Arrazoimenaren errauspena" liburu garratzaren idazle indibidualista, errealismoaren aldezkari sutsuak F.Kafkari errealismo gutxiegi kausitzen zion. Kafka ofizialki gaitzeritzita zegoen marxisten aldetik, eta Lukacsen kritikak kondena hau bermatzen zuen, Kafka sozialismoarentzat berrirabazi zuen zenbait (E. Fisher, etc.) Lukacsen adiskide izan arren. Idazle nekagaitz eta kritiko zorrotz honen lanak Lukacsek berak gogotik aipaturiko Leninen esaldi bat eduki zezakean abiaburu: "errealidadea legea baino aberatsago da... ta horregatik legea, edozein lege, motz, kamuts, hertsi ta hurbil-inguruzkako, aprosimatibo bakarrik da". Abiaburu zaila, jakina. Erakundez harmatutako ideologiazko "legea" eskas bezain zital izan ohi bait da, eskasia hura hauteman duenarekin batez ere. Lukacs Kafkak deskribaturiko eta berak errealismorik gabeko epaitutako "hauzian" kausitu zen bere bizi guztian. Lukacs marxista zen. Goitik beheraino marxista -eta goitik beheraino marxismoaren kritikatzaile (...)