Argia astekaria webgunearen hasiera

Atxagak une honetan herri honen independentzian ez duela sinesten dio, eta nik ere ez. Ez dut esan nahi herri honek ez duela eskubide hori erabili behar, aitzitik, zilegia iruditzen zait. Baina ez dut uste herri honentzako onena denik eta egoki ikusten ez dudan gauza bat ezin dut defendatu. Pentsatzen dut herri hau eraiki behar dugula federaltasunaren bidean, atxikimendu librean oinarritua. Herriak erabaki dezala federakun-tza hori zein kondizioetan osatu nahi duen, nahi dituen baldintzak errespetatuz. Hori autodeterminazio eskubidea da; ez une konkretu batean une guztietan baizik.

Batzuek federalismoa baino konfederalismoa dela hori, bai. Eztabaidatu egin daiteke. Konfederalismoa federalismoaren barruan erraz sartzen da, ordea. Beno, herri honek harremanak eduki ditu beste herriekin aurreko gizaldietatik. XIX mendeko estatuaren sorrera, estatu independente bat gure egoeran ez da ona herri honentzat. Aldiz, denok euskaraz jakin behar genukeela uste dut, euskaraz egiteko borroka egin behar dugu denok, elkarri lagundu abagune hori gauzatzeko. Baina gazteleraz jakitea beharrezkoa zaigu. Eta ingelesa eta beste hizkuntzak ere beste herriekin harremanetan segitzeko. Hori da gure eredua. Ezkerreko ikuspegi batetik begiratuta gizarte honek kultura nahiz ekonomia mailan dituen loturengatik independentzia izateak ez digu aurrera joaten laguntzen. Atxikimendu librean oinarritutako mezuaren aldeko jendea asko dago, EHko botoemaile askok mezu honekin ados dagoela esan digu, bide egokia dela. Niri bestela ez dit beldurrik ematen gehiengoa independentziaren alde paratzeak.

Egia da. Ezkerrak estatu honetan eta Euskadin ere, ez du behar bezala ulertu Euskal Herriko arazoa. Ezkerrean ibili direnek mementu batzuetan herri honen izpiritua baztertu nahi izan dute, baina gaindituta dugun gauza dela uste dut, batzuek bizkarreratzen digute hori, eta horrekin jarraitzen dugu. Esaterako, Ibarretxerekin gobernuan sartzea edo ez, guk (EBk) erabakiko dugu. Gure estatutuetan idatzita dago, IUk bere iritzia eman dezake baina erabakia gurea da, EBrena.

EBn gustatuko litzaiguke Euskal Herria penintsularra eta kontinentala batera eramatea. Autokritika egiten dugu, ez gara iristen Euskal Herri osora, baina zoritxarrez guk ezin ditugu dinamika berdinak garatu EAEn, Nafarroan eta Iparraldean, errealitateek ez digute uzten.

Bizi duten egoerarengatik-edo, Hegoaldekoak baino prakmatikoagoak aurkitu ditut, askoz ere errealitateari lotuak. Bakerako eta eraikuntza nazionalaren bidean ez dira Hegoaldeko jendea baino azkarrago ibili behintzat.