Argazkilaritzan azken urteotan iraultza batean barneratzen ari garela esan daiteke. Internet eta azken teknologien bultzadak lagundurik kamera digitalek gero eta presentzia nabarmenagoa dute merkatuan eta badira ohiko kamera analogikoen ordezkapena iragarri dutenak. Irudigintzan etorkizuna karreterik -eta, horrenbestez, errebelatzerik- eza deitzen omen da, ordenagailuaren pantaila eta ez papera, posta elektronikoa eta ez posta arrunta, azken finean, "begiratu baina ez ukitu" moduko irudiak.

Beste batzuk eszeptikoagoak dira, batez ere -agian horrexegatik- orain arte argazkigintzan profesional izan direnak. Hauen iritziz "iraultza" ez da hainbesterako, eta kalitate zein erabileraren aldetik orain arte erabilitako makinek beti erakutsiko dute hauek berriok baino kalitate eta fidagarritasun handiagoa. Guk alde bateko zein besteko informazioa bildu eta hona hemen atera ahal izan ditugun ondorio batzuk.

Kameren muina CCD (Charged-Coupled Device edota Zama-Elkartze Eragingailua) izeneko zelula fotosentikorra da, hau da, datorkion argiari erreakzionatzen dion eta erreakzio hori formatu digitalera (0-1, hutsak-batak) itzultzeko gai den transistore-multzoa. Noski, gero eta transistore gehiago bildu zelulan kalitate hobea eskainiko du. Beste alde batetik, kontuan hartu behar da hiru mota daudela, argi gorri, urdin eta berdeari sentikorrak zaizkionak, hots, oinarrizko koloreei. Hiru koloreok CCD berean edo hiru CCD independentetan nahasten dira, kameraren arabera, azken kasuan kalitatea askoz hobea dela.

Azkenik, irudia sortu ostean, kameraren beste txip batek imajinaren datuak gordetzen ditu, gero programa informatikoak zabal dezakeen JPEG motako formatu ezagunean, esaterako.

Oraindik ere prezio-kalitate harremana asko hobetu beharra dute ekoizleek. Kalitateari dagokionez, orain arte behintzat gama bereko ohiko kamera baten eta digital baten arteko diferentzia itzelezkoa izan da, ohikoen mesedetan. Beste modu batera esatearren, gama erdiko kamera reflex batekin (100.000-200.000 pezeta edo 8.000 libera balio ditzakeen Nikon batekin, adibidez) atera ditzakegun argazkiak ateratzeko, milioi batetik hiru milioira iritsi daitekeen gama profesionaleko kamera digitala beharko genuke. Hau guztia irudia paperean ikusi nahi badugu, noski, gure asmoa ordenagailuaren pantailan soilik lan egitea bada digitalen kalitate-maila nahikoa delako.

Beste alde batetik, kontuan hartu behar da "betiko" kameraren azken produktua paperean ala diapositiban ikusteko pentsatua dagoela, eta bestea, berriz, ordenagailu baten pantailan, beraz argazkiak egiteko moduaz gain, hauek erakusteko ohitura ere aldatu beharko litzateke eta ez dago oso argi gure oporretako irudiak lagunei, kalean baino, gure etxeko ordenagailuan erakutsi nahiago izango ote dizkiegun. Dena den, orain dela bospasei urte inork ere ez zuen iragarriko Internetek ere gure bizitzan izango zuen eta duen eragina, eta etorkizuna Internetaren bidetik badator, argazkilaritzaren etorkizuna ere Interneti zuzendurikoa izan daiteke, hots, digitala.