Argia astekaria webgunearen hasiera

Patxi Noblia Baionako Saint-Louis de Gonzague ikastetxean, 1955-1956 urteetan, ezagutu nuen; hamairu urterekin laugarren mailan zegoelarik. Mutil goxo, ameslari ezti baten itxura zeukan, baina begia beti erne eta irribarre kokin bat ezpainetan. Aurreko urtean, matematika erakasle batekin arazoak ukanak zituen. Hura gizon bortitz manatari bat zen, adimenduz hedadura ttikikoa. Patxik aldiz, bazuen halako olerkari aire bat eta izpiritua jauzika ari zitzaion, erakasle-molde aspergarri hartatik urruti... eta, jakina, delako erakasle higuingarri harek nota txarrak ematen zizkion. Patxi doi-doi igo zen goragoko klase-mailara. Baina klase hartako letra-erakaslearekin ongi konpondurik, benetan ikasketa onak egin zituen. Geroztik bide egin du, bai abertzale mailan bai bere ofizioan. Eta hain zuzen, Iparralde honetan, lehenbizikoetarik izan zen Patxi, garai hartako fatalismoaren apurtzaile. Orduan hasi ziren gazte batzu sorlekuan lanpostuak sortzen. Nork esango zuen Patxi eta bere lagunek eraiki Sokoa lantegia, bere kategorian, Frantziako lehen aterako zenik? Patxi ameslari izatea baditeke. Baina bere ametsak hain ederki obratzen dituen ameslaria nola ez goraipa? LRoger IdiartZuraideko apaiza eta idazlea