eskaini zuen Iruñeko Gaiarre antzokian. (r)The time machine» disko berriaz gain, bere lanaren inguruko beste hainbat gai ere izan dugu hizpide elkarrizketa honetan.
E
zkutuan baleude egiten dute lan, jardun ixila gehienetan, eta musika talde baten arrakasta edo porrotaren erantzuleak dira hein handi batean. Nahi edo nahi ez, beti atzean daude, zalapartaren itzalean gordeta. Soinu teknikarietaz ari gara, eta bide batez, produktoreetaz, abestiei azken ukitua emateko arduradunak, soinuaren kolorea zein izanen den erabakitzen dutenak.
Trebezia eskatzen du horrek, abesti bati ukitu magikoa eman diezaioketelako edo, alderantziz, betiko zapuztu. Baina, zer gertatzen da ekoizle lanetan dabilena talde bat sortu eta bere disko propioak plazaratzen hasten denean, eta are gehiago, eszenatoki batera igotzen denean zuzeneko emanaldiak emateko? Horixe da Alan Parsons artistaren kasua, martxoaren 7an Iruñeko Gaiarre Antzokian izan zena, bere azken diskoa, (r)The Time Machine» izenburukoa, aurkezten).
(r)The time machine», zure disko berria, Alan Parsons Project-ek argitara eman zuen lehen diskoaren jarraipen moduko bat dela aipatu izan da. Zer deritzozu honi? Nahita egin duzu?
Zergatik hartu duzu H.G. Wells idazlearen (r)Denboraren makina» liburua oinarri gisa disko hau egiteko?
(r)The Time machine» abestia ezberdina da gainontzeko kantekiko. Nolatan sartu duzu techno estiloko kanta hau?
Disko honetan, zurekin diharduten musikariez gain, oso jende ezaguna izan duzu ahotsetan: Spandau Ballet taldeko Tony Hadley eta Beverley Craven alde batetik, eta Maire Brennan, Clannad taldekoa, bestetik.
Rock sinfonikoa deitutakoaren aitzindari izan zinen. Rock sinfonikoak badu lekurik egungo musikagintzan?
Duela urte gutxi hasi zinen zuzeneko emanaldiak eskaintzen. Zergatik hogei urte inguru zuzenekoak eman gabe?
Soinu teknikari eta ekoizle zaren aldetik, oso ongi ezagutzen dituzu estudioan egin daitezkeen trikimailu guztiak eta ez diozu teknologiari muzin egiten. Hala ere, aurrerapen teknologikoek, konposaketa, sortzeko gaitasuna eta azken emaitza zapuztu ditzakete gaizki erabiliz gero. Zein da zure formula hori gerta ez dadin?
Hori dela eta, eta zure galderari erantzunez, teknologia konposaketa lanerako laguntza gisa erabil daiteke, baina grabazioetan, gehiegizko erabilerak eragin kaltegarriak ekar ditzake. Adibidez, jazz musika grabazioaren arte forma bat da, gordinean egiten dena. Jazzak interpretazioa biltzen du bakarrik.
Bada hainbat musikari garrantzitsuena zuzenean jotzea dela diona.
Nazioartean ospetsuak diren pertsonaiekin egin duzu lan hainbat urtetan. Makina bat artista ezagutu duzu. Horietatik, nork erakarri zaitu gehien?
Jardunean dauden hiru talde edo artista aukeratzeko galdetuz gero, zeintzuk aipatuko zenituzke?
Alan Parsons soinu-teknikari laguntzaile gisa hasi zen lanean EMI konpainiako Abbey Road izeneko estudio ospetsuetan. Arrakasta lagun hartuta musikari ekin ziola esan genezake, The Beatles taldearen (r)Abbey Road» eta (r)Let it be» lanen grabazio historikoetan esku hartzeko aukera izan baitzuen bere ibilbide profesionala hasi baino ez zenean egin. Ondotik, The Hollies, The Shadows, Olivia Newton Jonh, Phil Spector eta Paul MacCartney bezalako talde eta artista ospetsuekin aritu zen, besteak beste. Bere izena handituz joan zen etenik gabe, lan txukuna egiten baitzuen egokitzen zitzaion guztiarekin.
Laster batean ohartu ziren bere trebeziaz: alde batetik, Pink Floyd taldeak (r)Dark side of the moon» argitara eman zuenean, Grammy sarietarako proposamena jaso zuen soinu ekoizpenaren atalean, eta bestetik Pilot, Cocney Rebel, John Miles eta Al Stewart-en lanak ekoiztu zituen.
Geldi egon ezin duen pertsona horietarikoa da Parsons, beti urrats bat gehiago emateko prest . Hori dela eta, 1976. urtean The Alan Parsons Project sortu zuen Eric Woolfson-ekin batera. (r)Tales of Mystery and Imagination» izenburuko taldeko lehen diskoari (r)I Robot», (r)Pyramid», (r)Eye in the sky» eta (r)Vulture Culture» gehitu zitzaizkion, zenbait lan aipatzearren. Grammyetarako hamaika izendapen gehiago jasotzeaz gain, urrezko eta platinozko hainbat disko irabazi zuen munduan saldutako disko andanari esker.
Musikari jori honen inguruko zertzelada hauei akabera emateko, esan beharra dago 1992. urtean (r)Alan Parsons Project» delakoa bukatutzat eman zuela, ez ordea bere ibilbide profesionala, diskoak kaleratzen jarraitu baitzuen. Horrez gain, Michelle Pfeiffer izar zuen (r)Lady Halcón» pelikularen soinu banda ekoiztu zuen eta antzerkigintzarako zenbait lan egin du halaber. Merituak baina ez dira hemen amaitzen, telebistan eta Londreseko EMI Studios Group-en lehendakari orde lanetan ibili baita
© 2008-2011 Argia.com - Komunikazio Biziagoa
Elkarrizketak 
