Argia astekaria webgunearen hasiera

Naturaren kontserbazioaz eztabaida biziak sortzen dira, talde ekologista, administrazioa edo edozein mugimendu sozialen artean. Kontserbatzea zer den, nonbait ez dugu denok berdin ulertzen eta horrek gaizkiulertuak eragiten ditu. Natura kontserbatzea zer da? Dagoen moduan uztea edo horretara bideratzea? Edo natura, kudeatuz, ustiatuz eta beraz, bertan «eskua sartuz» kontserbatzen da?
Gure herrian, naturaren babesari buruz, babes-legeei buruz, parkeen izendapenei buruz eta abar askotxo ikasi dugu, baina kudeaketa edo gestio aktibo bat zer den oraindik ez dakigu. Badirudi hori dela bidea eta inork ez luke beldurtu behar, natura, edozein lantegi bezala kudeatu behar dela esatean. Helburuak dira desberdinak, lantegian helburu ekonomikoak izango dira nagusi, naturan, bere kontserbazioa. Angloparlanteentzat, (Erresuma Batuan honetaz badakite) preserbazioa, ezabapena galeraztea da; tresna zaharrak, natura, zoo edo jardin botanikoetan jasotzea. Kontserbazioa aldiz, tresna horien erabilpena sustatzea da. Ez da nahikoa espezie bat, suntsipenetik salbatzea, kudeatu eta beraz funtzionatzen jarraitu behar du, eta horretarako ezinbestekoa da bere bizilekua kontserbatzea.
Zientziak ordea, arazo handia du natura kontserbatu eta kudeatzeko garaian: ez duela natura behar adina ezagutzen. Batzuen esanetan egunean 400 espezie desagertzen dira, beste batzuen esanetan bakarra. Ez dugu ezkor jartzeko gogorik, baina nola egin gisa horretako kalkuluak, munduan zenbat espezie dagoen ez dakigunean? Identifikatu eta izendaturik 1,5 milioi espezie omen gara, baina denera, batzuen esanetan, 3 milioi espezie bizi gara, beste batzuen aburuz 30 milioi izan gaitezke. Alde handiegia ez? Horretaz gain, espezie askoren biologia, nahiz natur prozesu askori buruz daukagun ezagutza, txikiegia da natura geure kasara kudeatzeko. Askotan, zientziak eta kudeaketak bide bereiztuak jarraitzen dituzte. Gure gizartean lehentasun gehiago ematen zaio teknologia berrien ikerkuntzari, ingurunearen dinamika, antolaketa eta funtzionamenduaren ezagutzari baino.
Agian, zientzia eta teknologia berrietan konfiantza gehiegi daukagu eta naturari egiten dizkiogun zauriak sendatzeko gai izango garela pentsatzen dugu maiz