Idazleak dirua eta gizartearen ordezkari den gobernuaren aldetik onespena jasotzeko eskubidea baduela onarturik ere, gobernuaren helburua beste bat dela iruditzen zait, sarien ematerakoan babes filosofiko bezala funtzionatzen duten helburuekin zerikusirik ez daukana. Ardantza iaz joan zen lendabiziko aldiz Durangoko azokara. Zergatik ez doa Lehendakaria bere nazioaren literatura biltzen duen azoka nagusienera hamahiru urtetan? (...) bere nazioaren literatura ez zaiolako tutik ere inporta. (...) Dio Lehendakariak: gu literaturaren jauregi nagusietara ez goazenez, ekar ditzagun urtean behin idazle jator batzuk (...). Bisita hori sari baten bitartez gauzatzen da (...) nazioak pentsatuko du: hara gure gobernua zein neurritaraino kezkatzen den gure literaturaz. (...) Gaurko ejekutiboan bertan, Mari Karmen Garmendia salbu, zenbat euskal liburu irakurtzen dituzte urtean (...)? Sarien ematerakoan han izango den Ibarretxe eta konpainiak ba al dakite euskara erdi-mailako liburu bat irakurtzeko adina? (...) Idazleak ajente librea behar du izan, (...) badira zeharkatu ezin dituen mugak, berezitasuna galdu nahi ez badu; arrai debekatuak».