Alberto Irazu
Anne Igartiburu telebistako aurkezleari elkarrizketa
«Hasten ari den emakumeari egurra baino ez zaio ematen»
Anne Igartiburu
Kamera aurreko lanetan Arrasate Telebistan hasia, ez zuen denbora askorik behar izan ETBko aurpegi ezagunenetakoa bihurtzeko. Hasiera, ez zen hain erraza izan, hainbat kritika gogorrak izan ziren eta. Orain Tele-5era joana da, bat baino gehiago harritu duen erabakian.
Euskal Telebistan hasi zinenean era askotako kritikak izan zenituen, batzuk oso txarrak.
Kritika batzuk gogorrak izan ziren, baina baita beste asko oso onak ere. Inbiria asko dago mundu honetan, gorroto asko. Hasten ari den emakume batek aurpegi polita erakusten duenean, eta programa bat eramateko gai dela azaldu, lagundu beharrean egurra baino ez zaio ematen.
Oso gaizki pasatu omen zenuen.
Mundu honetan putre asko dagoela konturatu nintzen, eta gauzak ahal den hobekien egiten ikasi behar dudala. Egia da oso txarto pasatu nuela, oso pertsona sentikorra naizelako eta asko sinesten dudalako egiten dudan lanean.
Une hartakoa jauzi profesional handia izan zen; gainera ez zen batere erraza «Bulevar» edota «Show Show» bezalako saioak zuzenean eta bi hizkuntzatan egitea. Gauzak esateko beste moduak badaude.
Kritikari horietako askok zure fisikoarekin lotzen zuten egunetik gauera eman zenuen kolpea.
Ni ez naiz inondik inora ere emakume ederraren pa- per horretan jartzen, ez naiz joko horretan inoiz sartuko. Nire fisikoa dela-eta daukaten istorio horrek ez du zentzurik. Kontua da makilatzen zarela, dotore jarri programetarako... Baina ni ez naiz gurpil horretan sartzen. Pena da jendeak ez ikustea horren atzean zer dagoen.
ETBn igaro duzun denbora laburrean, fitxaje arrakastatsua izan zara. Jendeak euskal katearekin erraz identifikatu zaitu.
Bai, mimatua sentitu naiz. Baina ez dira programa asko izan, «Bulevar»eko 9 saio eta «Show-Show»ekoak.
«Show show» desastrea izan zen, batere ilusiorik gabe hartu behar izan bainuen. Ez dut uste Euskal Telebista denik Isabel Pantoja ateratzeko leku egokiena. Ikasteko balio izan zidan.
«Gautxori» izeneko saioa prestatzen ari zinen ETBn. Zer gertatu da hori uzteko?
Proiektu horrekin ekainean edo hasi ginen, eta ni oso sartua nengoen ordura- ko. Baina hasieran pentsatu genuena eta gero aterako den saioak ez dute zerikusirik. Hor konturatzen zara zuk halako ideiak dituzula eta gero zuzendaritza dagoela, eta dena moldatu egin behar dela.
Tele-5era joateko aukera izan, eta horixe era- baki.
Halako batean langabezian geratu eta Madrilera jo nuen froga batzuk egitera. Tele-5en bi gala egin nituen, eta haiekin geratzeko esan zidaten. Orduan ikusi nuen telebista mundua ez dela ETB bakarrik. Ez naiz inorekin haserretu; ETB uzteak pena pixka bat eman dit, egia esan.
Tele-5 da Espainiako telebista kritikatuena.
Kritika dezatela. Horrek ez dit axola, neure programa inporta zait. Banekien hara joanda, saio arrosa batera gainera, horrelakoak esango zirela. Jende askori erakutsiko diot gauzak ondo egin daitezkeela, ez du axola non.
Zer diozu telebista eredu horretaz?
Horietako programa gala bat egiten ari nintzela, emakume bat ikusi nuen gona labur baino laburrago batekin. Erabat lotsagarria iruditu zitzaidan. Emakume naizen aldetik erabat iraindua sentitu nintzen. Hori aldatu egin beharko dute.
Neure kasuan, adibidez, kontratuan eduki dudan klausula garrantzitsuenetako bat izan da: neure arropa eta irudia errespetatua izan dadila. Eta horretarako sekulako borrokak izan ditugu, jantzietan hatz bat gora eta behera. Haientzat, zenbat eta gehiago erakutsi, hobe.
Emakume horiek ez dute jakin bere irudia eta nortasuna defenditzen. Nik hura negarrez ikusten nuen, esanez gona hura ez zuela jarri nahi, eta esaten nion, «ez ezazu jarri». Baina kontratua sinatua zuen, nonbait.
Telebista jendeak nahi duen modura doa. Ikusten diren programa eta ereduei jarraitzen zaie.
Modelo lanetan ere aritu zara. Top model-en mundua Olinpoa bihurtu da, dena argi eta distira. Alderdi ilunik izango da.
Gaztetan aritu nintzen, eta garrantzi gabeko gauzak egin nituen. Egindakoak, gainera, nahi izan ditudalako izan dira. Ezagutu ditut zenbait emakume beste irtenbiderik ezean hor ari direnak; eta beste asko, berriz, oso garbi dutenak modelo besterik ez dutela izan nahi.
Presio handia dago, beren irudia zaintzea dute ardatza, beste ezertarako denborarik gabe. Jende gazte asko dago, eta txorakeria ugari. Modeloen mundua desmitifikatzen joango da. Gai izan behar duzu horko lanak bukatu, bakeroak jantzi eta lagunekin zuritoak hartzera joateko. Gauzak oso garbi eduki behar dituzu. Mundu horrek panpin moduko bat, txotxongilo hutsa bihur zaitezen arriskua dauka.
Ez al gara edertasun eredu jakin baten bonbardaketan bizi, Olinpoko estereotipo horien agindupean?
Bai, eta tristea da. Agian estereotipoak markatzen ari zaizkigu, baina horrek abantaila ere badu: dagoeneko badagoela horrekiko kontraposizio bat, jendeak beste zerbaiti begiratzen diola. Uste dut belaunaldi gazteek gero eta gehiago begiratzen dietela beste gauza askori.
Begibistakoa da haiek mundu apartekoa direla, eta gu, berriz, garen bezalakoak. Zoriontasuna daukazunarekin konformatzean datza, daukazunarekin bizi, gustura egon, eta aprobetxatzean.
Beraz, ez duzu uste gero eta belaunaldi uniformeagoen bidean garenik.
Ez, nahiz eta akaso ez zaigun beste aukerarik ematen. Askotan pentsatzen dut norbaitek gu denok berdinak izatea nahi duela, berdin pentsatzea, eta esatea grunge eta X belaunaldia garela, eta horrelakoak. Denak ez gara berdinak, ordea, eta horrela balitz ez lirateke dauden arazo politiko eta sozialak egongo. Eta hori erakutsi daiteke gainera: Euskal Herriko gazteok, aukera gutxirekin, gure alternatibak lortzen ditugu. Gure artean konpontzea lortu dugu, nahiz eta batzuek elkarren aurka borroka gaitezen nahi duten.
Nola ikusten duzu Irlandako bake prozesua? Posible al da hemen?
Handik ikasi beharko genuke euskaldunok, inbiria ematen dit. Uste dut ez dutela gauza handirik lortuko, ez dela egun batetik bestera konponduko, baina lehen pausoak behintzat eman dituzte. Nahiko nuke horrelako formula bat hemen aplikatzea, baina Euskal Herria egun dagoen bezala ez dut uste posible denik. Oso burugogorrak gara, eta akats pilo bat ditugu geure burugogorkeria horretan.
Nola azaldu espetxean dagoen preso bati Euskal Herria beste modu batera konpon daitekeela? Eta nola esan EAJko bati eseri eta hitz egin daitekeela? Zer esan behar diozu bere semea bisitatzeko, hamabost egunean behin, ehundaka kilometro egin behar dituen amari? Gure artean borrokatzen ari gara, eta gero eta makalago bihurtzen.
Kulturalki, politikoki, gazteak begiratuta... Euskal Herria erabat aberatsa da, eta hori galtzen ari da. Horrek asko tristetzen nau. Euskal Herrian gehiago hitz egin beharko genuke. Gure herria zoragarria da, hemengo jendea noblea da, langilea... inon baino gehiago. txorakeria handitan gabiltza.
Drogak legeztatuko al zenituzke?
Ez. Drogak mundu honetatik kenduko nituzkeela- ko, jende asko ikusi baitut sufritzen. Drogak ere beste norbaiten interesa dira. Legeztatzea akaso ez da erantzuna; normalizatu, ezagutu, eta erabiltzen jakitea beharbada. Hain arriskutsuak izanik, zenbat eta urrunago hobe.
Askotan leporatu izan zaio ETBri zenbait arazoekiko jokabide partziala duela. Zein iritzi duzu?
Telebista publikoa da, eta azken batean hor interes batzuk ere badaude. Askotan telebistari ez zaio interesatzen zenbait gauza erakustea. Inoiz partzial jokatu izan da, baina beste batzuetan ez hainbeste. Hala ere, uste dut ez duela hain joko zikina egiten, beste telebistekin alderatuta behintzat.
Telebista publikoa politikarekin elkartuta doa, eta politika indarrarekin, eta indarra, finean, diruarekin. Euskal Telebista, baina, nahiko objetiboa izan ohi da. Objetibotasuna, hala eta guztiz ere, telebistako profesionalei eskatu behar zaie.
Alkairoko konferentzian, abortoa zela eta, Vatikanok bere indarra erakutsi du berriz ere.
Vatikanok duen indarra ez da harritzekoa, kontuan izanik 2.000 urte daramatzatela negozio horretan. Harrigarria da fedearen izenean horrelako inposaketak egitea, erlijioaren lehen oinarria errespetoa eta maitasuna izanda.
Abortatzeko erabakia norberarena da, eta lehenengo emakume gazte eta ez hain gazte horiek haurdun gera ez daitezen beste zerbait egin behar da.
Vatikanok, azken finean, emakumea gero eta kontrolatuago izan nahi du, etxean... Herri eta emakume azkarrek badakite horren inguruan.
Gazte bezala, nola ikusten duzu euskararen etorkizuna?
Baikor naiz. Inguruan ikusten dut euskara hitzegiten dela, bizirik dagoela. Komunikabideek zeregin handia dute horretan. Literaturan jende gaztea ateratzen ari da, bertsolaritzaren gorakada pixka bat jaitsi da, eta jada ez ditugu gau eta egun aditu behar. Orokorrean, hala ere, euskararen alde gehiago egin daitekelakoan nago.
Nire nortasuna lortzen dut euskaraz hitz egitean. Hori oso garbi daukat. Euskara beharra da, ez luxua. Topikoa izango da, baina euskararik gabe ez dago Euskal Herririk.
ALBERTO IRAZU
28-32
Gaiez\Komunikabid\Telebista\ETB\Aurkezleak
Pertsonaiaz\IGARTIBURU1
Egileez\IRAZU1\Komunikabid
J.J. Petrikorena
Edurne Ormazabal irratiko esatariari elkarrizketa
Edurne Ormazabal: «Erdarazko katea ixteak eta krisiak eragin dezakete Maketa Lehiaketan»
ARGIA. Iaz, Euskadi Gazteak antolatutako Maketa Lehiaketak marka guztiak hautsi zituen. Zer nolako oihartzuna espero duzue aurten?
EDURNE ORMAZABAL. Harrigarria izan zen 300 maketa biltzea! Eta horietarik 120 azken egunean. Aurten beharbada jaitsi egingo da. Erdarazko gure emisora ixteak izango du eraginik; krisialdia nabaritu daiteke bestalde, jendeak ez baitu dirurik estudioetan sartzeko.
A. Zuen emisorak nola jasotzen ditu gero eta ugariagoak diren talde maketadunen testigantzak?
E.O. Larunbatero «Top Gaztea» saioko zerrendan lekua izaten dute eta horrela atera dira hainbat eta hainbat talde aurrera. Urtean zehar modu batera edo bestera mundu hori zaintzen saiatzen gara, lehiaketatik kanpora.
A. Zer nolako maila antzematen duzu oraingo maketadun taldeen artean?
E.O. Badago mimetismo arazo bat: hainbat maketa Hertzainak dira, beste hainbat Fermin Muguruza... Ezin dira noski, talde guztiak zaku berean sartu, baina arazoa izan daitekeela iruditzen zait.
J.J. PETRIKORENA
46
Gaiez\Kultura\Musika\Musika mode\Lehiaketak\Euskadi Gaz
Pertsonaiaz\ORMAZABAL5
Amagoia Iban
Angel Amigo Igeldo produktorako zuzendariari elkarrizketa
Angel Amigo: «Telesail honekin ez genuen ezer berririk asmatu nahi»
"Bi eta Bat" telesaila ekoiztu zuen Igeldo Komunikazioa etxeak duela urte batzuk; orduko arrakasta errepikatu nahian ekoiztu dute ETB eta beste etxe batekin batera «Amaren Etxea» telesail berria. Igeldotarren zuzendari den Angel Amigok lan honek dakarrena adierazi digu
ARGIA. Euskal Media eta ETBrekin batera ekoiztu duzuen saila etxeko pantailetan daukagu jadanik.
ANGEL AMIGO. Baina ez da koprodukzio bat, ETBrenak baitira sailaren eskubideak. Gu langile soilak besterik ez gara izan finean, teknikoki ekoizpena denon artean egin arren dirua ETBk jarri duelako.
A. Zeintzuk lirateke sail honen berezitasunak?
A.A. Ez ditu gehiegi, oso klasikoa baita. Genuen ideia, eta gure esfortzuak horretara jarri ditugu, ezer berria ez asmatzea zen. Pentsatzen dugu honelako telesail mota zerbait kontserbatzailea dela. Beren iraupena, estiloa, latazko barreak... ditu. ETBn lehen aldiz plazaratzen da familia hiritar bat, euren eguneroko etxe arazoekin. Ikusi ondoren, jendeak ez duela ezer berezirik ikusi esan dezala nahi dugu, entretenimendu hutsa izan dadila.
A. Zer esan nahi du zuena bezalako produktora batentzat ETBrekin kontratuak sinatzeak?
A.A. Ekonomi aldetik, honelako kontratuek ez dute diru kopuru handi bat ekartzen, baina produktoraren jarraipena ziurtatzen dute. Eguneroko lana egitea.
A. Produktoren industriarako hain garrantzitsua al da ETB?
A.A. Industriaren jarraipena ziurtatzen du. Honelako kontratuak, guretzat, oso garrantzitsuak dira, industri mailan. Dakarten irabazi handiena sei hilabetez langileen soldatak eta gastuak estaliak izatea baita.
AMAGOIA IBAN
55
Gaiez\Komunikabid\Telebista\ETB\Saioak
Gaiez\Komunikabid\Telebista\ETB\Zuzendariak
Pertsonaiaz\AMIGO1
Egileez\IBAN1\Komunikabid
Aitziber Yarza
Carlos Garaikoetxea EAko lehendakarigaiari elkarrizketa
«Euskal gizartea normalizatu dela dioten arren, gatazka gehiago dago»
Carlos Garaikoetxea, EAko lehendakarigaia
Kamera aurreko lanetan Arrasate Telebistan hasia, ez zuen denbora askorik behar izan ETBko aurpegi ezagunenetakoa bihurtzeko. Hasiera, ez zen hain erraza izan, hainbat kritika gogorrak izan ziren eta. Orain Tele-5era joana da, bat baino gehiago harritu duen erabakian.
Tirabiren ostean zu izango zara lehendakarigai. Sasoian al zaude borroka politikoaren puntan jarraitzeko?
Beti bezala, Euskal Herriaren nazio nortasunean sinesten jarraitzen baitut, eta uste dut pena merezi duela borroka horretan tinko jarraitzea. Zergatik ez naiz, bada, sasoian egongo? Ez naiz hain zaharra...
Zu ordezkatzeko hauteskunde hauen atarian eman diren arazoak ikusita, politikagintzari uzten diozun egunean, liderrik ezean, alderdia desagertzearen beldur ez al zara?
Inola ere ez. Oso euskal alderdi gutxik dituzte guk adina alderdikide, hauetako asko formazio ederra dutenak, eta esperientziadunak gainera. Batzuk, apropos noski, topiko hori hedatu nahian dabiltza.
Azken hauteskundeetan boto jaitsiera nabaria jasan zenuten, orain ere inkestek hori erakusten dute. UDC joan zen bidetik al doa EA?
Azken hauteskundeetan EAk 40.000 boto galdu zituen, HBk 43.000 eta EAJk 56.000. Hauteskunde horiek oso txarrak izan ziren euskal alderdientzat, estatuko komunikabide handiek estatuko alderdiei eta CiU eta EAJri, PSOEren sozioei, egin baitzieten mesede.
Aurrez zabaldutako inkestek beti ematen dizkigute lortzen ditugunak baino emaitza txarragoak. Inkestetan betidaniko siglak hartzen dute aurre EA bezalako sigla berrien kaltetan.
EUErekin koalizioa apurtu ondoren, alderdi hau EAJra hurbiltzen joan da. Nola baloratzen duzu?
Norberak aldatzeko eskubide osoa du eta hori errespetatu egin behar da. Baina, egia esan, zail da aldaketa hori ulertzea. Aukera konserbadorearen aurrean eta EAJren monopolizazio nahiaren aurrean, EUEk beti alternatiba baten beharra aldarrikatu izan baitu.
Kolaborazio honek ez al du ekarriko hauek abertzaletasun demokratikoaren bandera hartzea eta EA zokoratzea?
Zinez, uste dut inork ez duela seriotzat hartzen hurbiltze hori. Bestalde, ikerketek diotenez, badirudi IUren botoak EE eta EUEren ingurutik datozela.
Espero al zenuen, EUEko buruak ezagututa, EAJra hurbiltzen joango zirela?
Buruzagi batzuen kasuan posible iruditu zitzaidan, baina ez nuen espero aldaketa hain azkar gertatzea.
Aspaldi proposatu zenuten Ajuria Eneko Ituna Legebiltzarrera eramatea. Orain EAJ eta PSE-EE Ituna berritu behar dela esaten ari dira. Itunak bere horretan porrot egin duela adierazten al du horrek?
Ajuria Eneko Mahaiaren gaia oso konplexua da. Nork bere gustura interpretatu du. Gu, han bildutako alderdi guztiak, euskal gizartearen ordezkariak errespetatzen genituelako joan ginen; gure herriarentzako bakea eta adiskidetzea eta gatazkari irteera politiko bat aurkitzen saiatu asmoz. Baina mahai hori propaganda tresna bat besterik ez da izan, liturgia bat, erretorika hutsa, eta gero bakoitzak nahi duena egin du. Bitartean Gobernuak eta alderdi espainolek tresna ezin hobetzat jo dute euskaldunon arteko kontraesanak azpimarratzeko, Madril eta Euskadiren arteko kontraesanak estaliz.
Nola bidera daiteke Ituna horrela joka ez dezan?
Eusko Legebiltzarrera eramatea proposatu genuen, teorikoki ez baitago EAJ eta PSOEren esku, Eusko Jaurlaritza bezala.
Gainera, han ateak irekiak leudeke HBrentzat. Azken batean ateak zabaldu beharra dago; adibidea Irlanda da, han ez baitira bi bloke monolitiko.
Ajuria Eneko Itunaren espirituarekin bat zatoztela diozue, baina Itunak biolentzia salatzen ez dutenen isolamendua aldarrikatzen duen bitartean, zuek esaten duzue kontaktuak ez direla itxi behar.
Itunaren hasierako espirituarekin bat gentozela esan dut: indarkeria eta honek sortzen dituen arazo politikoak gainditzearekin. Horregatik eskatu zuen EAk Itunean «estatua eta Euskadiren arteko gatazka eta gure herriaren autogobernuaren garapenaren beharra» aipatzea. Gero, HBren isolamenduaren aurka azaldu ginen, PSOE eta EAJk proposatzen zuten estrategiaren aurka.
Sinn Fein eta Gerry Adamsen jarrera ikusita, inmobilismoz salatu duzue HB. Baina Gerry Adamsez gain bestelako pertsonaia politiko garrantzitsurik izan da Ipar Irlandan; Carlos Garaikoetxeak John Humeren papera jokatzeko pausoak ematen al ditu?
Nik ez dut Hume izateko asmorik, nahiz eta aspaldian, artean ez Hume ez bere alderdia hemen inork ez zuenean aipatzen, nik Ipar Irlandan alderdi sozialdemokrata oso garrantzitsua bazegoela gogorarazten nuen. Carlos Garaikotxea beti izan da, Hume bezala, negoziaketa eta elkarrizketaren aldekoa. Ziur aski EA eta Carlos Garaikoetxea izan gara jarrera hori beti mantendu izan dugun bakarrak.
Zer esan nahi du elkarrizketa eta negoziaketaren aldekoa zarela?
Gure tesia zera da: biolentzia inoiz ez, helburuak zuzenak izan arren giza eskubideak zapaltzen dituelako. Baina aldi berean, ikusten dugu gizartean dagoen gatazkari irtenbidea bilatu behar diogula elkarrizketaren bidez normalizazioa eta bakea lortzeko. Konsensu berri bat bilatzen saiatu behar gara.
Nola baloratzen duzu Karmelo Landak adierazitakoa, Humeren zeregina EA edo EAJk hartu beharko luketela esan duenean?
Karmelo Landak bere zereginaz arduratu behar du: ETAren su-eten bat lortzea. EAk zer pentsatzen duen behintzat ongi daki: indarkeriaren arazorik gabe, Euskadiren autodeterminazioa eta independentzia lortzeko elkarlanean jarduteko prest gaude. Hori da gaur egun elkarlanerako dugun arazo nagusiena, eta bakarra esango nuke.
Elkarri-k alderdi guztiak inmobilistatzat jo ditu, EA ere bai.
EAren kasuan ez da hala. Inork ez du esan Madrilen, EAk bezain argi, Madrilgo itunaz hitz egiterakoan, su-eten baten beharra ikusteaz gain, autodeterminazio eskubiderako bide legalak irekitzeko elkarrizketa politikoak ere beharrezkoak direla.
Irlandako eredua ekar daiteke hona?
Nahiz eta egoerak berdinak ez izan, adibide ona dugu. Euskadin, berez, errazagoa izan beharko luke: abertzaleok gizarte mailako gehiengoa eratu dezakegu eta horrek, ETA eta Herri Batasuna politikagintzako bideak erabiltzera bultzatu beharko lituzke.
Hauteskunde ostean osatu beharreko gobernuan EA giltzarri izango dela azaldu izan duzu. Gauza bera esan zenuen Espainiako iazko hauteskundeetan PSOE eta PPren arteko orekaren giltza izango zinatekeelakoan, eta ez zen horrela gertatu.
Askoz ere errezagoa da indar erabakigarria Euskadin izatea Madrilen baino, noski. Guk orduan gure herriari paper hori betetzeko aukera ematea eskatu genion, baina ez zion euskal alderdi bati eman, egun CiUk besterik ez baitu botere hori.
Jasone Irarragorrik adierazi du datorren gobernuan nazionalistek egon beharko luketela. Azken legegintzaldiko gobernu hirukoitza gogora ekarrita, zer aldatu da gobernua abertzaleek osa dezaketela pentsatzeko?
Horretarako baldintzak ezagunak dira. Abertzaleok gehiengo soziala dugu, baina gero gehiengo hori ez da gobernuan islatzen. Duela hamabost urte norbaitek gaur egun daukagun egoera iragarri izan balu, inork ez zukeen, inondik inora ere, sinetsiko. Bide honetatik jarraituz gero, gehiengo hori galtzeko tenorean ere egon gaitezke.
Kinielak egiten hasita, zein izan daiteke datorren gobernuaren osaketa?
Utz ditzagun kinielak futbol eta zaldietarako, emaitzak jakin artean ez baitugu kinielarik egin behar. Nahia beste gauza bat da: EAJ-EA-HB izan liteke gobernu posible bat.
Bizi dugun giroa dela eta enfrentamendu zibilera hel gaitezkeela adierazi duzu; zer egin daiteke hau gelditzeko?
Probokazioak gertatuta, ez dugu beste probokazio batekin erantzun behar. Nik hori adierazi nuen, batzuek esaten dutelako euskal gizartea normalizatu dela, baina zoritxarrez gero eta gatazka gehiago ikusten ditugu.
Erronka handia du Carlos Garaikoetxeak bere alderdiari aurrikusten dioten boto kopuru jaitsierari aurre egiteko. Baina etorkizuna ezezik iragana ere aztertu dugu Garaikoetxearekin, eta Ajuria Eneko Itunaz balantze ezkorra egin ondoren, gaur egun euskal gizartean, zentzu guztietan, gatazka gehiago dagoela uste du.
AITZIBER YARZA
8-10,11
Gaiez\Politika\Euskal Herr\Bozketak\Hauteskun\Autonomi
Gaiez\Politika\Euskal Herr\Taldeak\Alderdiak\EA
Pertsonaiaz\GARAIKOETX1
Egileez\YARZA1\Politika
hemeroteka
1496. zenbakia | 1994-09-18
1495. zenbakia | 1994-09-11
Lege Oharra
RSS sindikazioa 