Myriam Gartzia
Juan Mari Otxoa Fineko taldeko analisi zuzendariari elkarrizketa
«Diruarekin jokatzekotan onena barreiatzea da»
Juan Mari Otxoa, Fineco taldeko analisi zuzendaria
Aretxabaletar honek aski ondo ezagutzen du finantzen mundua. Beregana jo dugu egun errentagarritasun handienak eskaintzen dituzten produktuen bila, eta sektorea astintzen duten iskanbilez hitz egiteko.
ARGIA. Dirudienez, errenta finkoa ez da hain errentagarria. Zeintzuk dira une honetan inbertsio interesgarrienak?
JUAN MARI OTXOA. Ez nuke esango errenta finkoa errentagarria ez denik. Egia da azkenotan dexente galdu dutela, baina egoera behin-behinekoa da eta etorriko dira sasoi hobeak. Hala ere, urtebeteko epean, adibidez, arriskurik izan nahi ez baduzu, errenta finkoa interesgarria izan daiteke.
Egoera honetan, arriskurik jasan nahi ez baduzu, diru fondoak dira egokienak, epe motzera inbertitzen duzulako eta prezioen gora-beherek ez dutelako haibesteko eragina.
Burtsan ez da aurten gehiegi irabazi, eta datozen hilabeteak konplexuak izango dira.
A. 100 pezetako kartera nola banatuko zenuke?
J.M.O. Onena, diruarekin jokatzekotan, barreiatzea da. Beraz, aurrekoarekin bat, burtsan 30 pezeta sartuko nituzke, diru fondoan 25-30 artean eta gainerakoa errenta finkoan. Nahiz eta errenta finkoari dagokionez lehenengo sei hilabeteak ez diren oso positiboak izan, uste dut egoera aldatu egingo dela.
A. Asko aldatu da baloreen merkatua agentziak arautzeko legea agertu denetik?
J.M.O. Izugarri. Asko profesionalizatu da. Hala ere, gure artean dagoen konpetentzia basatiagoa da eta honek hainbat agentziaren desagerpena ekarri du, eta gehiago eroriko dira. Dena den, lege hau Mariano Rubiorena bezalako iskanbilak saihestera dator, merkatuko mugimenduen kontrola handiagoa baita.
A. Fineco Ibercorp-en zerrendan ageri da. Nolako harremana zenuten De la Concharekin?
J.M.O. Zerrenda horretan burtsan lan egiten duten hainbat enpresa ageri dira; De la Concharekin negozioak _baina negozio hutsak_ egin dituzten denak. Banan-banan aztertuz gero, merkatuan dauden denak edota gehienak direla ikus daiteke. Alegia, zerrenda horretan agertzeak ez du ezer esan nahi.
Myriam Gartzia
21
Gaiez\Ekonomia\Dirua
Pertsonaiaz\OTXOA2
Egileez\GARTZIA3\Ekonomia
Gaiez\Ekonomia\Kooperatiba\MCC
Gaiez\Ekonomia\Kooperatiba\Kooperatiba
Pertsonaiaz\MENDIOLA1
Egileez\GARTZIA3\Ekonomia
Amagoia Iban
Javier Sanchez Erauskin idazleari elkarrizketa
«Bergaran aurkeztu zen HBren izpiritua ez zen betierekoa»
JAVIER SANCHEZ ERAUSKIN
Txalaparta etxearekin argitaratu berri duen «El nudo corredizo» liburuarekin itzuli zaigu gasteiztar hau plazara. HBko Mahai Nazionaleko partaide izana, «Punto y Hora» eta «Egin»en ardura lanak betetakoa, denbora luzea igaro da pertsonaia publikoa izateari utzi zionetik. Bitarte horretan ikasi eta idazteari eskaini dizkio egunak, hilabeteak eta urteak. Horretan dihardu oraindik ere.
ARGIA. Argitaratu berria duzu azken liburua, «El nudo corredizo». Bertan 1936 eta 1946 arteko urteek Euskal Herriaren herri izaerari ezarritako mugez aritzen zara. Ez al da hau betiko gaiaren inguruko beste bira bat?
JAVIER SANCHEZ ERAUSKIN. Ez dut uste. Oraindik ez da azterketa soziologiko eta antropologikorik egin honen inguruan. Emaitza agian ez litzateke uste bezain ezkorra izango, baina gerta daiteke guk uste baino askoz ere eragin handiagoa izatea hamarkada horrek gure egungo Euskal Herrian.
Frankismoaren lehen urteetan, Euskal Herriaren biziraupena, herri bezala, kinka larrian jarri zen, eta badirudi, idatzi diren gauzen arabera, guztiak oposizioan zeudela orduan. Baina hamarkada horretan ez zen oposiziorik izan. 1946an jabetu ziren bertakoak aliatuak ez zirela itzuliko Espainiara Errepublika berriro ezartzera. Orduan hasi zen oposizioa, baina tarte horretako urteek lorratz sakonak utzi zituzten Euskal Herrian.
A. Zure liburuan behin baino gehiagotan aipatzen da Errepublika garaian loratzen ari zen euskal kultura lurperatzea lortu zela Espainiako gerra eta gero. Zeintzuk lirateke egun suma daitezkeen ondorioak?
J.S.E. Egoera limite batetaz aritu naiz. Garbi dago galga ikaragarria izan zela eta gaur egun ere horren ondorioak jasaten ari garela. Gizartea bera aldatu egin zen erabat. Errepublika garaian Euskal Herrian loratzen hasi ziren ekimen herritarrak alde batera utzi eta Erdi Arokoa bezain gogorra zen gizarte bat ezarri zen.
Kultura erdalduna nagusitu zen, irakaskuntzan, komunikabideetan, etxeetan... Gurasoak beldur ziren euren haurrei euskara irakasteaz. Hain handia izan da galga euskararentzat, itxuraz behintzat ezarri diren erraztasunak eta gero, Errepublika garaian zen ilusioaren laurdena ere ez dagoela egun hizkuntzarekiko.
Hala ere, guztia da erlatiboa. Errepublika garaian bizi izan zen loraldia ere ez zen erabatekoa. Euskal kultura egiteke dago oraindik. Beraiek indarrez ekin zioten lanari, eta horregatik aipatzen da loraldia.
A. Baina ez zen hain erabatekoa izan lurperatzea, oraindik hemen baikaude.
J.S.E. Noski. Hizkuntza eta kulturaren aurkako errepresioak alderdi ona ere izan du, nolabait. Errepresioaren aurrean geure sustraien bila aritu baikara, bilaketa horrek kultura eta hizkuntzaren garrantziaz ohartaraziz pertsona asko.
Herriaren sustraiez ari naiz, eta hizkuntzak hor garrantzi handia baldin badu, ez da txikiagoa politikarena. Politika, egun, hainbeste alderdikeria eta nahasterekin, herriaren benetako sustraiak lausotzen ari da. Non daude herriaren helburu nagusiak? Alderdien helburuek ezkutatuta. Errepresioaren onura hori izan zen agian, helburu handiak non zeuden oso argi utzi ziela abertzaleei. Erreformismoaren bertute eta asmakizuna _beraien alderako, noski_, helburu horiek lausotu eta txikikeria bihurtzea izan da.
A. Garai batean, nonbait, ez zenuen horrela ikusten egoera, HBko Mahai Nazionalean egon baitzinen 1978 eta 1979an.
J.S.E. Ezker abertzalearen ikuspegi zabala ikuspegi hurbilek ezkutatzen dutela uste dut. Ez nago alderdi politikoen aurka berez, baina ikuspegia mugatzen duten alderdien aurka bai. Hitza elkarri kentzen ibiltzea oso arriskutsua iruditzen zait, horrek arazo nagusien konponketa atzeratzen du eta.
Gaiztotze arazoa dagoela uste dut. Mahai Nazionalean aritu nintzen garaian HB ilusio bat zen, ez alderdi bat. ANV, ESB, LAIA, HASI, independenteak... denetarik zen. Ezkerraren kontraesan guztiak onartzen zituen bere baitan aurrera egiteko nahiaz. Ezker abertzalea ez zen beste alderdiak bezain dogmatikoa. Nire burua abertzaletzat dut, eta albokoa abertzalea eta aurrerakoia den neurrian, elkarlanean aritu naitekeela uste dut.
A. Garai hartako eta egungo Euskal Herriaren egoera politikoak oso desberdinak dira, ez duzu uste?
J.S.E. Agian beharrezkoa zen egokitze prozesua, ez dut ukatzen. Onartzen dut Bergaran aurkeztu zen HBren izpiritua ez zela betierekoa. Ortzi, Txomin Ziluaga, Telesforo Monzon eta ni neu elkarrekin aritzea lortu zuen ezkerra ez zen nolanahikoa. Monzonen eskuintiartasuna onartzen zuen ezkerra ezin zen arrunta izan; zabala zen erabat.
Beraz, hortik egungo zurruntasunera bitartean izan den prozesuak pena ematen dit. Pertsonalki ez naiz eroso sentitzen sistema hertsi batean, eta zabaltasuna behar dut. HB azkena izan da niretzat gaixotasuna den dinamika horretan erortzen, baina uste dut lehen sintomak agertzen hasia dela. Nire ustez, egin dituen koadro eta batzokiek enkistamendu bat sortu dute, mundu propio bat eraikiz, eta Euskal Herrian gaude, eta horrek izan behar du, inorena izatekotan, bere mundua. Enkistamendu honen aurrean zerbait desberdina asmatu beharra dago, ilusioa sortu eta batasuna hain beharrezkoa duen abertzale mundua batu dadin.
A. Abertzale hitzari hain esanahi desberdinak ematen zaizkion garai hauetan, hori ez al da pixka bat arriskutsua?
J.S.E. Jakina, helburu ekonomikoak egun nagusitzen ari dira. Askotan, helburu horiek bakarrak dira, eta ildo horretatik, egun, zoritxarrez, kultur arloko zerbait antolatzen denean, atzetik zein eta zer dagoen begiratu behar izaten dugu, ekimenaren atzetik zein interes dauden ezagutzeko. Hori zorigaiztoa da, horrela ezin baita inolaz ere aurrera egin. Euskara eta kultura munduan oso garbi ikusten da. Horregatik diot alderdien gainetik legokeen mugimendua sortu beharko litzatekeela. Euskal Herrian, oraindik, abertzaleak nagusi garela uste dudalako, eta oinarrizko puntuetan gutxienez bat egin beharko genukeelako helburu nagusi horiek lortzeko.
A. Zein litzateke helburu horietara heltzeko bidea?
J.S.E. Elkarri saiakera oso interesgarria da, eta beste arlo batzuetako arazoak konpontzeko bidea ireki dezake. Bortizkeriaren arazo politikoa konpontzeko saioa da Elkarri, eta antzeko zerbait egin daiteke gizarte zein kultura mailan.
Herri honetan dena oso biziatua dagoela eta honelako saio bat sortzen denean lupaz begiratu behar zaiola, atzean nor dabilen jakiteko? Noski, baina horixe da arazo nagusia. Elkarriri konfidantza tarte bat eman behar zaiola uste dut. Bat nator guztiz bere izpirituarekin.
A. Kazetaritza munduan ere alderdikeriak nabarmenak dira. Zuk zeuk ere jasan izan duzu hori, «Punto y Hora» aldizkariko zuzendaria zinela espetxe zigorra jasoz.
J.S.E. Erreforma garaian espetxean egon den kazetari bakarra naizela uste dut. Xavier Vinader ere espetxeratu zuten, baina berehala indultatu. ETAko partaide biren arrebei egindako elkarrizketa bat argitaratu genuen aldizkarian. Baita Erregea Nafarroara etorri izanari buruzko editorial bat idatzi ere nik. Bi gauza hauengatik izan zen.
A. Presondegitik irten eta berehala utzi zenuen zuzendaritza, 1984ean. Zein arrazoirengatik?
J.S.E. Arrazoi askorengatik. Garai hartan egun baino askoz ere gogorragoa zen egoera prentsan. «Punto y Hora»k plazaratutako erreportaia batengatik «Egin» itxi zezaketen, adibidez, errotatiba bera zela argudiatuz. Horrela, «Punto y Hora»ren espazioa «Egin»ena baino indartsuago izatea baldin bazen, zentzurik ez zuen jada. Gainera, nik hilabetekaria egin nahi nuen, ez astekaria, bizpahiru lagun besterik ez baikinen guztia egiteko. 12.000 bat ale botatzen genituen, eta berez osasuntsu zen aldizkaria, baina neu ezgaitua nintzen espetxetik irtetean, eta ezin izan nuen bertan jarraitu.
A. Handik «Egin»era, zuzendariorde legez. Hura ere utzi egin zenuen, 1987an.
J.S.E. Aspertu egin nintzen.
A. Jose Felix Azurmendik ere garai hartan utzi zuen. Eraginik izan al zuen horrek zuk aldegiteko erabakia hartzeko orduan?
J.S.E. Jose Felix bota egin zuten. Ni, garai hartan, besterik gabe aldegin zuten bakarrenetakoa naiz. Nazkaturik nengoen. Batez ere ez nengoen ados han planteatzen ziren hainbat gauzarekin. Planteamendu profesionalagoz sartu nintzen han, agian. Finean, «Egin» proiektu profesionaleko enpresa bezala planteatu zen hasiera batean, eta gero, militantzia legez planteatzen zen proiektuarekin ez nintzen ados. Profesional ikuspegitik eztabaidatu nahi nuen, baina termino politikoetan aritzen ziren besteak. Ez nuela zereginik sentitzen nuen. Egia esan, beti izan naiz ipurterre xamarra, eta inon gustura ez baldin banengoen, esan eta ospa egiten nuen. Baina ez du merezi aspaldiko kontu zaharrak nahasten hasteak.
A. Zure garaian, kazetaritza proiektu berri askotan parte hartu izan duzu. Nola baloratzen duzu «Egunkaria»ren abentura?
J.S.E. Hori gai nagusienen artean beste bat da. Zalantzarik gabe, «Egunkaria» planteamendu politikoen gainetik dago, politikoki sailkatu nahi izan duten arren. Elkarri-rekiko paraleloa dela uste dut. «Egunkaria» gure sustraiei lotuta dago. Euskarazko egunkari bat izatea hil edo bizikoa baita gure herriarentzat. «Egunkaria» irten izan ez balitz, arazo eta larrialdi guztiak barne, larrugorritan egongo ginateke oraindik. «Egunkaria», ikastolak eta beste hainbat gauza egoteak ez du euskararen arazoa konpontzen, baina urrats bat dira. Zentzu honetan urratsak ematea bultzatu behar dugu, bestela ez baikara helmugara inoiz helduko. Gehienez, Eusko Jaurlaritzak egunkari ofiziala egin zain egongo ginateke, hogei urtez itxaroten horrelakorik irten arte, eta azkenean dirurik ez dagoela eta guztiak kalera joateko.
Amagoia Iban
34-38
Gaiez\Kultura\Literatura\Idazleak\SANCHEZ
Gaiez\Kultura\Literatura\Argitalpena\Besteak
Gaiez\Kultura\Argitalgint\Argitalpena\Liburuak\Besteak
Pertsonaiaz\SANCHEZ
Egileez\IBAN1\Kultura
Ritxi Lizartza
Ipar Euskal Herriko kultur egoeraz Luzien Etxezaharretarekin
«Politikarien aginduak utzirik, kultura herritarren esku da»
Luzien Etxezaharreta, Ipar Euskal Herriko kultur egoeraz hausnarketan
Ezaguna da aspaldidanik Luzien mugaz bi aldeetara. Pertsona gutxik biltzen dituzte beren baitan horrenbeste kultur arlo ezberdin: kazetari, idazle, argitaratzaile... eta irrati-gizon ere azken berrien arabera. Gutxik bezala ezagutzen du Pirinioetatik iparralderako kultur egoera; eta gai istilutsu honen inguruan zuhurtasunez baina luze mintzatu zaigu elkarrizketa mamitsu honetan.
ARGIA. Euskal Kultur Erakundearen eskutik irratigintzan lanean hastear zaudeneko berria zabaldu da. Zein da proiektu berri honen ardatza?
LUZIEN ETXEZAHARRETA. EKE euskal kulturaren sustengu-politikaren emaitzetariko bat da. Hiru euskal irratiei _Gure Irratia, Irulegi Irratia eta Xiberoko Botza_ ekoizpenerako laguntza ematen zien, baina diru eza zela eta, EKEk laguntza horiek _komunikabideei oro har_ eta irakaskuntzari ematen zizkionak moztea erabaki zuen. Proiektu honen arabera, EKEk hiru irratiek batera egingo duten emanaldi bati bere sustengua ematea erabaki zen.
A. Nolakoa izango da irratsaio hori?
L.E. Kultur sorkuntzari lotua izango da eta autonomikoki ekoiztuko du EKEk. Kultur animazioa bultzatu eta harremanak sortzea du helburu, adibidez antzerkilari eta kultur sortzaileen artean, erakunde ezberdinen artean... Beraz, sorkuntza formak biziaraztea eta unean uneko kultur egoera irratiko asteroko saio honen bidez hedatzea.
A. Horrekin batera tartekatuko duzu «Euskaldunon Egunkaria»n burutzen ari zaren lana. Zein egoeratan da egun Ipar Euskal Herrian?
L.E. Euskararen arazoei loturik dago bere egoera gure artean. Ezagupen ofizialik ez du euskarak eta, beraz, egunkariak izaniko harrera ere mugatua da. Baina hobekuntza bidean sartuak gara, jendeak bere onespena eman dio eta lan-tresna nagusia da hemen ere, irakaskuntzan... Euskara estandarizatuak, bestalde, ez du erraztu onartua izatea. Garapen egoeran gaude, beraz, eta ez du hasieratik behera egin. Mantso, baina aurrera goaz. Lehen etapa batean gaude, eta jendeak ondo erantzuten die gure kanpaina berriei. Baikor gara.
A. Zein erronka du «Egunkaria»k Ipar Euskal Herriko bizitza jorratzeko?
L.E. Gehigarri bat egiteko beharra dago, baino arazo ekonomikoek ezartzen digute muga. «Iparkaria» egin nahi genuke, hurbiltasuna galdegiten zaie komunikabideei, eguneroko berriak biltzea, jendea mobilizatzen duten gertakariak kontatzea. Hori ezinezkoa da egungo egiturarekin, gertuko perspektiba eta nazio mailakoa jorratzea aitzinatzen da.
A. Maiatz aldizkari eta argitaldarian ere murgildurik zara. Burutu berri diren literatur jardunaldien emaitzak zeintzuk izan dira?
L.E. Euskal munduaren mugitzea bilatzen dute, eta Hegoaldeko idazleen ezagupena zabaldurik literatur sorkuntzaren gurutzatze bat. Emaitzak baikorrak dira eta Maiatzkideak bederatzigarren aldiz biltzea onuragarri izan da. Gainera zabalpen handia izan dute komunikabideetan. Horrela gogoeta bat bultzatu nahi izan dugu, euskararen inguruan, eta bertako egile batzuk plazaratu.
A. Argitalpenen aldetik, zein egoeratan dago Maiatz?
L.E. Hamar urtetan hogeita hamabost bat liburu eta aldizkariaren hogeita bat ale inguru plazaratu ditugu. Bada jenderik idazten duenik eta inon kaleratzen ez duenik. Dirulaguntzak oso murritzak dira, baina urtean hiruzpalau liburu kaleratzen jarraitu nahi dugu. Aldizkariaren berpiztea zen beste erronka, irakasle eta ikasleentzat material interesgarria eskaintzen baitu. Euskararen atsegina literaturak ekartzen du eta bere hedapena bultzatu nahi dugu, ez euskal hizkuntzaren defentsa, orain arte bezala. Esperantza dut belaunaldi gazte berri batek literaturaren funtsa bilatzea, elkarlanean oinarrituriko literatura berritzailea sortzea.
A. Ez dirudi euskal kulturaren egoera Iparraldean oso baikorra denik.
L.E. Kulturaren berpiztean euskararen iraupena irabazi edo galduko dugula dirudi. Arazoa oso politikoa da, gizartearen sektore guztiak daude inplikaturik, aukeraketa bat egin beharra dakarrelako. Aldaketak eman ere egin dira, kultur taldeen eraginez asko aldatu dira, garai bateko militantismoa krisi ekonomikoaren hutsean geratzen ari baita.
A. Kulturgintzaren birplanteatzea beharrezkoa dela entzuten da gero eta gehiago.
L.E. Norabide aukera, kultur politika baten egitea orain hamahiru urte planteatzen hasi ziren, ezker gobernuari norabide batzuk proposatzea. Baina gauza gutxi lortu da eta azkenik emaitza nagusia Euskal Kultur Erakundearen sorrera izan da. Erakunde hau ere barne-gogoeta sakonean murgildurik da, sorkuntza eta hedakuntza bere politikagintzaren bi adar nagusiak direla.
A. Zein jarrera dago kultur mailan kaleko jendearen aldetik?
L.E. Behar bat sumatzen da, eta erantzuna ematen zaionean beste beharrak sortzen dira. Kultur etxeak sortu zirenean euskal kultura ez zen ezaguna, eta militantismo handiz xede izugarriak erdietsi ziren. Jendeak parte hartzen zuen. Orduko gazte belaunaldi hori, lan handia egina, orain baztertua geratzen ari da. Beharrak ere aldatu egin dira eta gure egitura zaharrak ez daude egokiturik erritmo berean aldatzeko.
A. Bayrouk hitz ederrak esan zituen euskal kultura laguntzearen alde. Zein iritzi dago hark esandakoez?
L.E. Uste dut ez dela jada sinesterik. Ezkerreko gobernuaren aginduak sinetsi egin ziren behar handia zegoelako, baina ez dira bete. Bayrouk orain esandakoak oso gutxik sinetsi dituzte. Frantziako eta Europako norabide nagusiak inposatzen dituzte eta Euskal Herrikoak ahantzi egiten dira. Jendea ohartzen da berak behar dituela gauzak egin, politikarien aginduak utzirik kulturgintza herritarren esku da. Baina indar gutxiago da, akidura da krisi ekonomikoagatik.
A. Zein da EKEren egoera, guzti horren aurrean?
L.E. Onarpen ofizialik lortu ez bada ere _are gutxiago Toubon legearen arabera, frantsesaren peko berdintasuna du lelo nagusia, krisi egoeran sortua da eta diktadurapekotzat har baitaiteke_, euskara eta euskal kulturaren onespena lortu da gizarte mailan, baita politikari mailan ere, eta hau berri nagusia da. Gehiengoa dago alde eta EKE egoera onean da, laguntzak badituela, nahiz eta beti ere nahikoa ez izan (hiru milioi libera) urteko aurrekontua.
A. Etorkizunari begira, nola ikusten duzu kulturaren egoera?
L.E. Herri-erakundeen jarrera da kulturaren indar nagusia eta herri-kultura onetsia izan da. Ez dira indar antolatuak baina beraiengan datza kulturaren bilakaera. Euskararen kezka oinarri ez izan eta kultur sorkuntzarako gogoa, horrela beste herrietako kulturekin harremanetan jartzea da gure etorkizuna. Erronka nagusia sorkuntza zaintzea da, bultzatzea. Bideseinaleak, irakaskuntza eta sorkuntza dira hari nagusiak. Gogoeta-bideak ematea, bestalde, garrantzitsua da aurrera egiteko. Komunikabideek ere lan garrantzitsua dute bide honetatik.
Ritxi Lizartza
42-45
Gaiez\Kultura\Kulturgintz
Gaiez\Kultura\Kultur Erak\EKE
Pertsonaiaz\ETXEZAHARR1
Egileez\LIZARTZA2\Kultura
Amagoia Iban
Mikel Olazabal ETBko aurkezleari elkarrizketa
Mikel Olazabal: «ETBn kirol asko ematen dugu, baina saturatu gabe»
Munduko Futbol Txapelketa, Wimbledon-eko Tenis Txapelketa, Frantziako Tourra, Adiskidetasun Jokoak, arraun denboraldia, Munduko Pilota Txapelketa... Urez beharrean kirolaz blai datorkigu udaldia ETBn. Kirola gustuko ez dutenek, telebista ikustea ez den beste zerbait egin ahal izango dute, baina Mikel Olazabalek ez. ETBko kirol arduradun izatearen desabantailak...
ARGIA. Eurosport euskalduna egiteko asmoa duzuela dirudi azken aldian hainbeste kirol emanaldirekin.
MIKEL OLAZABAL. Euskalsport egingo nuke, gehienez. Eurovisionen egongo bagina ahal izango genuke. Beste kontu bat da programazio kriterioa. ETB-1en garrantzitsuak dira kirol emanaldiak. Hala eta guztiz ere, bada beste gauza batzuetarako lekua ere. Zer gertatzen da? Goi mailako kirol emankizunak jarraian baldin badaude, normala da guk hutsik ez egitea. Ez luke logikarik batzuk bakarrik emateak. Kirol asko ematen da, baina saturatu gabe.
A. Nola hartuko duzue Munduko Futbol Txapelketa?
M.O. Espainiako selekzioko euskaldunak, asko direla gainera, jokalari zein talde teknikoan, interesatzen zaizkigu. Euren jarraipena egingo dugu. Baita Boliviako selekzioarena ere, bertan beste euskaldun bat baitago, Xabier Azkargorta. Iparramerikarren futbol ikuspegia ere adierazi nahi dugu.
A. Zein talde da zure faboritoa?
M.O. Alde batetik, Brasil ikusten dut, baina Camerunek irabaziko balu ez nintzateke goibelduko. Europarren artean, Italia eta Alemania ikusten ditut ondoen.
A. Guerrero ala Bakeroren gol bat nahiago?
M.O. Bakerok dejadatxo bat egin buruz eta Guerrerok sartutakoa. Biak oso gogoko ditut. Goi mailakoak dira.
A. EEBBetako Mundiala edo Athleticeko hauteskundeak?
M.O. Mundualari buruz egingo dugun lana jendeak ez du hain estu aztertuko. Athletici buruz egin duguna ona eta zehatza izan dela uste dut, baina kanpokoari buruz ez da hain zorrotz aritzen.
A. Kirolari frustratua den kazetaria al zara?
M.O. Kirol kazetari guztiak horrela garela diote. Egia esan, azken bolada honetan gutxixeago. Garai batean bai, korrika eta bizikletan ibiltzen nintzen.
AMAGOIA IBAN
63
Gaiez\Komunikabid\Telebista\ETB\Aurkezleak
Pertsonaiaz\OLAZABAL3
Egileez\IBAN1\Komunikabid
hemeroteka
1487. zenbakia | 1994-06-12
1486. zenbakia | 1994-06-05
Lege Oharra
RSS sindikazioa 