Myriam Gartzia
Alberto Ortueta,Erraminta-Makina Elkarteko zuzendariari elkarrizketa
«90eko hamarkadaren bukaerako erraminta-makina desberdina izango da»
Alberto Ortueta, Erraminta-Makina Fabrikatzaileen Elkarteko zuzendaria
Prozesu konplexu batean murgildurik, erraminta -makina arloak azken jarduerako datuak aurkeztu ditu. Aurtengo aurrikuspenen arabera, % 10eko hazkundea espero da. Alberto Ortueta, elkartearen buruarekin hitz egin dugu taldeen sorrera eta arloaren egoerari buruz.
ARGIA. Zein izan da taldeen sorreraren eragina arloaren bilakaeran? Egungo erraminta - makinaren egoeraren irtenbide dira?
ALBERTO ORTUETA. Enpresa taldeei buruz hitz egiteko hurrengo hilabeteetan datu zehatzagoak eta erabatekoak izango ditugu. Talde hauen helburua, bereziki, eskala-ekonomia edo dimentsiozko ekonomiak dakarren enpresa neurriaren handitzeak ematen duen abantaila lortzea da. Honek, ekoizpen baliabideak baliatzea eta koordinatzea dakarren heinean, lortzen du kostuak konpetitiboagoak izatea eta banaketa, teknologia, diseinu, prosezu eta produktuen hobetzea ahalbidetzen du.
A. Taldeen sorrerarekin, soberakinak aurrikusten dira langile mailan. Nola konponduko da arazoa?
A.O. Komunikabideek kopuru desberdinak erabili dituzte, baina oraindik zenbat langile izango diren zehazki esatea, taldeak sortze prosezuan daudela, zaila da. Negoziaketa prozesu honetan murgildurik posible da beste berrikuntza batzuk egotea, hala-nola enpresa berrien sarrera edota talde berrien sorrera. Hala ere, nazioarte mailako krisi ekonomikoa dela medio, testuinguru honetan, langile soberakinak eragin zuzena dira. Gure irizpide nagusia da soberakin hauek ahal den neurrian saihestea eta posible den neurrian aktibitate berrietarako prestatu eta birziklatzea.
A. Erraminta-makina sektore oso garrantzitsua izan da euskal ekonomiarako; itzuliko al da inoiz izan zena izatera?
A.O. Nazioarte mailako baldintza eta egoera berriei sektore eta jarduera berrituak dagozkie. 1990eko erraminta-makinak ez zuen zerikusirik 1980 edota 1970ekoarekin. 90eko hamarkadaren bukaeran izango dugun erraminta-makina erabat desberdina izango da. Garrantzitsuena da maila kopetitiboa, teknologia berezia eta berritzailea, kanpo salmentak _gaur egun salmenten % 60_, lan beharrak asetzeko dugun lanbide heziketa eta teknikari eta langileen birziklaia mantentzea eta hobetzea.
Myriam Gartzia
23
Gaiez\Ekonomia\Industria\Metalurgia\Makina erra
Pertsonaiaz\ORTUETA1
Egileez\GARTZIA2\Ekonomia
Alberto Irazu
Sebastian Lizaso Betsolariak Egunkariako akzioak saltzen ari da
«Egunkaria egunero kalean egotea da akzio hauen etekina»
Sebastian Lizaso, taula gainetik akzioak saltzera:
ARGIA. Zer moduz hartzen du jendeak Sebastian Lizaso «Euskaldunon Egunkaria»ren akzioa-saltzailea?
SEBASTIAN LIZASO. Ondo hartzen naute, baina hartzearekin bakarrik ez dugu ezer egiten. Une honetan udaletxeetara jotzen ari gara, eta ondoren herri mailan hasiko gara. Udaletxeetan oro har harrera ona izan dugu, eta batek baino ez digu ezezkoa eman; horren ondoan, baina, asko izan dira dagoeneko akzioak erosteari baiezkoa emandakoak.
A. Akzioak erosten dituztenek «Euskaldunon Egunkaria»ren erabaki guneetan parte hartzeko aukera izanen dute. Jabetze al da eroslea akzioa erosteak dakarrenaz?
S.L. Bi ikuspegi nagusi dira, batetik horretan erabat sartzeko prest daudenak, eta bestetik diru-laguntza soil bezala ulertzen dutenak. Akzio zabaltze honen bitartez, baina, partaidetza hori zabaldu egingo da noski.
A. Diru irabazirik emango ez duten akzioak dituzu hauek. Zein doinuz baliatzen zara saltzeko?
S.L. Enpresa batean akzioa erosita berehalako diru etekina espero duzu; «Euskaldunon Egunkaria» egunero kalean ikusita, aldiz, euskararen etekina egunerokoa da. Errealitate horren bultzatzaile eta partaidea sentzitzea ez da etekin txikia.
A. Zuk akziorik erosi al duzu?
S.L. Ni akzioak egiteari utzi eta akzioak saltzen ari naiz.
Alberto Irazu
25
Gaiez\Komunikabid\Prentsa\Egunkariak\Egunkaria\Besteak
Pertsonaiaz\LIZASO2
Ixabel Etxeberria
Mixel Berger arkitekto EBko militanteari elkarrizketa
«Zaila da Iparretarrak-ek jada biribildua duen autonomia proiektuaz eztabaidatzea»
MIXEL BERGER
A lgeriako gerlaren ondotik Euskal Herrira etorria, arkitektoa da lanbidez. Politikagintzan egin du, baina, bide publikoa. 1977an Milafrangako auzapez izendatu zuten, eta hautetsi arrunta izaten ahal zelarik bere urratsak abertzaleekin egitea erabaki zuen. Egun Euskal Batasunako militantea, ekonomiaz arduratzen den Hemen elkarteko lehendakaria dugu. Garapen ekonomikoaz azken hilabeteotan izandako eztabaida guztietan murgildua izan da.
ARGIA. Badira urte anitz Euskal Herrian bizi zarela; nolakoa izan zenuen euskal munduarekiko hurbiltzea?
MIXEL BERGER. 1973tik Milafrangan bizi naiz, horkoa baitut emaztea, eta sei haur izan ditugu hemen, horrek dakartzan harreman eta ezagutza guztiekin. Hona etorrita, bertan zeuden arazoak ezagutu genituen, eta batipat bertako eskola defenditzeko sortu zen mugimendu batean murgildu. Orduko eskolaren arazoa ez zen baitezpada euskal arazoari lotua, baina eguneroko bizian sartzen zen erabat.
Bestalde, garai hartan Burgoseko Auzia zela eta, Euskal Herriak bizi zituen mugimendu latzak jarraitzen nituen. Hori dena, beraz, bilakaera arrunt batean gertatu zitzaidan. 1977ko hauteskundeak hurbil ziren baina ez nuen inondik ere pentsatzen nire burua horretan aurkeztea. Eskolaren defentsan aritu nintzenez, baina, eskatu zitzaidan oposizioko zerrendan sartzea, eta ondoren auzapez lekurako. Honela, Euskal Herriko arazoak ezagutzen joan naiz, euskaldunengana hurbilduz.
A. Herri batek dituen arazoak ezagutzetik Euskal Batasunako militante eta hautagai izatera bide luzea da, atxikimendu hori hain erraza ez zen izanen, ezta?
M.B. Tokiko lan horrek Euskal Herriak Frantziarekin eta Espainiarekin dituen harremanak ulertzera eraman nau. Ordura arte, niretzat, estatua urruneko erakundea zen. Jakina Algeriako gerlaren kontrako militantea ere izan nintzela, baina hura borroka askoz zabalagoa zen, ez zen borroka hain zorrotza. Hasieran giza eskubideen militantea baino ez nintzen, borroka ez baitzitzaidan behin ere hain zorrozki aurkeztua izan.
A. EMAn sartzeko aukerarik ere izan zenuen.
M.B. Milafrangako auzapez nintzelarik Hiriburuko Aturri Ondo elkarteak kultur aste bat antolatu zuen, eta pertsonalki lanean aritu nintzen han. Hari horretatik, giro horretan ari zirenek aipatu zidaten talde politiko bat sortuko zutela. Testuak ekarri zizkidaten, baina garai berean euskal departamendu baten aldeko elkarteko lehendakaria nintzen, eta gai horrengatik eta bestalde bortizkeriari buruzko jarreragatik ez nintzen EMArekin inplikatu. Horrek ez du erran nahi kontrako jarrera dudanik. Erran nahi dut niretzat lan egiteko beste aukerak daudela.
A. Euskal departamenduaren alde ari zinela, oposizio oso gogorra egin zizuten zenbaitek.
M.B. 1983an eskuin osoa, Intsauspe buru zela, nire kontra bildu zen, eta auzapez lekua galdu nuen. Emaitzak jakin ondoren Intsauspe irrati batean poztu zen euskal departamenduaren aldeko hautetsi bat kanporatu zelako.
A. Zein arrazoi zenerabilen orduan euskal departamendu baten defenditzeko?
M.B. Elkarrizketa sortzeko medio bezala ikusten nuen. Nik pentsatzen dut hitz egitea beti posible dela, baita gatazka gogor baten erdian ere. Gaia argi baldin bada, elkarrizketa posible da beti, salbu eta, noski, bi alderdiak elkarri tiroka ari ez baldin badira.
1975ean gai hori atera zelarik, galderak egin zitzaizkion frantses Administrazioari ikusteko zertan ziren balizko euskal departamendu baten zenbakiak, sortuko ziren gastuak eta abar. Ez zen inongo erantzunik lortu. Pentsatu genuen hautetsi batzuek galdera horiek egiten bazituzten Administrazioa erantzun bat ematera behartua izanen zela. Izan ere, horrela eginda, erantzuna berehala etorri zen. Lehenik prefetarengandik, honek mehatxatu egin baikintuen. 42 auzapez ginen eta erreferendum bat antolatzea zen gure helburua. Prefetaren erranen gainetik pasatu ginen, eta aurrera jarraitu.
A. 12 urte berantago badirudi, Intsauperen aldetik bederen, ideia hori birplanteatzen dela.
M.B. Baina berant hartu dute hautetsiek. Gogoan eduki behar da 1982rako dagoeneko Barne ministroari hitzordua eskatu geniola, 1981eko Miterranden proposamenetan euskal departamenduaren egiteko agindua baitzegoen. Euskal Herriko hautetsi guztiak hartuak izan ginen, eta pentsatu genuen eginen zela. Orduan ikusi genuen eskuintiar batzuk jada hitza aldatzen hasi zirela. Berantago, Kontseilu Nagusiko iritzia hartu ondotik, Parisek ez egitea erabaki zuen.
A. Azken hauteskundeek aldaketa zerbait erakusten ote dute bide horretan?
M.B. Partekatuak gara. Alde batetik iruditzen zaigu gauzak ez direla laster aitzinatzen, eta bestalde mugimendu abertzalea onartua da, mugimendu politiko bezala, iritzi publikoan. Bere lekua du orain, prentsak ere aitortzen du ideiak abertzaleegandik heldu direla gehienbat. Gogoratzen naiz lagun batzuek bizkarra eman zigutela garai batez, eta baita iraindu ere. Hori guztia bukatua da, egun askoz moderatuagoak dira denak. Eta gu ere aitzinatu gara, ikasi dugu. Orain ekonomian, kulturan eta politikan badugu gure lekua.
A. Ekonomiaz arduratzen den Hemen elkarteko lehendakaria zara. Zuen eta zuen inguruko Herriko elkartearen bultzadaz, Administrazioak «Euskal Herria 2010» inkesta zabala egin berri du, Ipar Euskal Herriko egoera kultur-ekonomikoa aztertu duena. Bide horretan, baina, Herriko elkarteak anitz arazo izan ditu.
M.B. Azterketa horretan burtsako mugimenduez arduratzen den batzordea deitua izan zen. Ordura arte batzorde horrek ez zuen sekula burtsako mugimenduak legezkoak ote ziren jakiteko ikerketarik egin, lehen aldia zen Estatu frantsesean. Komisio horrek, beraz, gure mugimendua ea lege barrukoa zenentz aztertzeari ekin zion. Eta Herrikoren kontra gertatu zen 1987an.
Baina auzitegitik berriz pasatu gara eta irabazi dugu, eta horri esker sinesgarritasuna eskuratu. 1987tik aurrera Hemen-eko lehendakaritza hartu dut, eta elkartean erabaki dugu enpleguaz eta ekonomiaz aritzen diren egiturak biltzea eta lanean jartzea. Horrela sortu genuen «Ongi Heldu Euskal Herrian» publizitate kanpaina 1989an.
Patxi Nobliari esker, ondoren, Adepab sortu dugu, Ipar Euskal Herriko agente guztiak bilduta, Administrazioa barne. Egin ditugun lan eta ikerketen aitzinean Administrazioa zerbaiten egitera behartua sentitu da. Horrela sortu da «Euskal Herria 2010» inkesta.
A. Inkesta berarekin arazoak izan dira, baina.
M.B. Inkesta hau interesgarria zen, medio eta denbora handiz eta profesionalekin egina baita. Hala eta guztiz ere, ohartu gara horretan lanean aritu direnen artean asko zirela mugimendu abertzaletik hurbil. Hor ageri da, dudarik gabe, nork duen hemen benetan gauzak aldatzeko gogoa. Euskararen ofizialtasuna eta beste puntu batzuk agertzen dira dosierrean, baina hasieran agertzen ziren puntu garrantzitsuak kenduak izan dira. Inkestaren emaitzak, Administrazioak motelduak izan dira. Aurkezpena baino lehen erran dugu ez genuela lan horretan jarraituko ez baziren gure eskakizun edo oharrak kontuan hartzen.
A. Inkestaren datuak ezagututa, zein ekarpen berri egin dela uste duzu?
M.B. Blokatzeak daude, eta ez bakarrik hautetsien aldetik. Barnealdearentzat ez gara oso baikorrak, baina hor ere ideiak ateratzen dira. Zoritxarrez, Hemen bezala oso mugatuak gara. Arazo larriak dira, eta nahiz eta estatuaren ardura izan, gauzak mugiarazten saiatzen gara. Gu oso hauskorrak gara, ardura morala handia sentitzen dugu baina ahal txikia dugu. Garapena estatuaren ardura da.
A. Hemen-en Biltzar Nagusia iragan berria da, zein norabide hautatu dira?
M.B. Bi norabide nagusi ikusten ditut. Batetik, hasitakoari jarraitzen diogu; bestetik, lan zailtasunak dituztenak laguntzea pentsatzen dugu, eta ingurugiroak sortzen dituen lanak aztertzea. Ingurugiroa enplegu sortzaile izan daitekeela uste dugu.
A. Dirurik inbertitzen ote da Ipar Euskal Herrian?
M.B. Noski dirua inbertitzen dela, baina ez behar litzatekeen lekuan. Angeluko Xibertako portuan, luxuzko egituretan... inbertitzen da. Nahiz eta hori ttipitu egin den, oraindik hor dirau. Hemen eta Herrikok ez dugu horrelakorik laguntzen.
A. Gaia aldatuz, nola ikusten duzu Iparretarrak-ek atera duen autonomia proiektua?
M.B. Proiektu bezala interesgarria iruditzen zaigu. Arazoa da guretzat, Euskal Batasunan, elkarrizketaren aldekoak izanik, zaila zaigula proiektu horretaz mintzatzea egileak ezagutu gabe. Eraikitzen-ek berak ez du proiektua idatzi. Bestalde, ematen digute proiektu bat, eta zuzenketak egin ditzakegu, baina oro har biribildua da. Ipar Euskal Herrian Iparretarrak-ek borrokan daukan garrantzia neurtzea zaila zaigu. Pisua daukate, baina borroka armatuaren gaia aipatu behar da funtsean. Proiektu horretaz ez zaigu deus erran, EMAk egina balitz hitz eginen genuen haiekin.
A. Alta bortizkeriari aterabide bat ematen zaio horren bidez?
M.B. Baina, nire ustez, borroka armatuari buruz eztabaida bat sortuko balitz, ez litzateke arazorik proiektu horretaz hitz egiteko. Zeren eta proiektu horretan erraten baita, gutti gora-behera, «gure proiektua onartzen bada, aterabide bat ematen da bortizkeriari». Ez gara itxiak, guk ere lan egiten dugu instituzioei buruz, baina zaila da jada biribildua den proiektu bati buruz eztabaidatzea.
Ixabel Etxeberria
34-38
Gaiez\Politika\Euskal Herr\Taldeak\Alderdiak\EB
Gaiez\Politika\Euskal Herr\Taldeak\Talde armat\IK
Pertsonaiaz\BERGER1
Egileez\ETXEBERRI11\Politika
J.J. Petrikorena
Mailuix Legorburu idazleari elkarriketa bere azken eleberriari buruz
«Liburuan erabili dudan lengoaia galdu egingo da»
Mailuix Legorburu «Zozoaren kanta» eleberria eta literaturari buruz:
Mailuix Legorburu gazteak duela hainbat urtetako baserri giroa ispilatu digu «Zozoaren kanta» bere euskarazko lehen eleberrian. Lorazaina ofizioz, garai bateko usain eta koloreak berpiztu nahian aritu da. Bigarren bat ere prest du, idaztea plazer handia duen hendaiarrak. «Zozoaren kanta»z jardun dugu lerrootan, atzera begira aurrena, eta aurrera begira gero, uzta berria aletuz.
ARGIA. Nola sortu zen «Zozoaren kanta» eleberria?
MAILUIX LEGORBURU. Hamabi bat urtetik eskribitzen aritu naiz; batzuetan istorio labur batzuk egin, eta gustukoak ditudanetarik segitzen ditut. Horrela hasi nuen eta hilabete t'erdian idatzi, zeren eta hasten naizenean eta gustukoa dudanean aguro egiten baitut. Egitea ez da zaila, gero da argitaratzea. Kasu honetan, Maiatzek laguntza osoa eman dit.
Liburuan badira gauzak egia direnak eta besteak nahasiak. Esaten den bezala, gezur guztietan bada egia parte bat.
A. Garai bateko baserri munduaren suntsitzea agertzen da. Hori al da kezka nagusia?
M.L. Kezketatik bat. Nik liburuan aipatzen dudan mundu hori duela 80 urtekoa da, eta ordutik hona, jendea, gero eta gehiago, zaharrak dira, eta zaharrak joaten diren arabera ez dira gazteak heltzen mundu horretara. Aldaketa eta suntsitzea hortik dator. Izango dira gauzak hobeki joango direnak eta beste batzuk galduko direnak; galtze hori beti domaia izaten ahal da.
Hitz egiteko manera hori ere gorde nahi nuen, nola ez den akademiko horretarik. Ni ez naiz profesor jende horietarik ikasia, txikitatik famili sinple batetik heldu naiz eta lengoaia hori enplegatzen dugu.
Bada liburuan bakartasunaren eta pertsonaien arteko harreman isilei buruzko aipamen zabala bestalde, hori nahi nuen erakutsi, nola elkarrekin biziz posible den batek bestea ezagutzea.
A. Liburuan darabilzun euskara, Lapurdi muga aldekoa, istorioa kontatzeko halabeharrezkoa zenuen, beraz?
M.L. Istorioaren arabera ezagutu dudan jendeek lengoaia hori erabiltzen zuten eta hori nahi nuen berriz jarri. Galduko dela uste dut, gazteak ikastea ez da posible. Orain iduri du dena pixkat nahasi eta bakartzen dela. Baina bestalde, eskribitzeko eta, behar da, norma batzuek elkar ulertzeko.
A. Galtzear dagoenaren testigantza moduan uler daiteke zure lana?
M.L. Bai horixe. Iduritzen zait behar direla atxiki lengoaia horiek, badela tokia guztientzat. Orain berrituz lehengoa atxiki behar dugu.
A. Zer nolako ikuspegia duzu egungo euskal literaturaz?
M.L. Lan asko egiten dira, baina bakoitza bere aldetik, ez da mugimendu oso bat eta behar dira horiek denak bildu eta elkarrekin bertze moduko zerbait sortu.
A. Iparraldeko literatura besteen gainetik baztertzen al da?
M.L. Ideia horiek aditzen dira, baina hori horrela dela esatea gauza bat da. Gero behar litzateke indarrak hartu hori antolatzeko, ez da aski esatea.
A. Lana benetan argitaratzea izaten dela aipatu didazu.
M.L. Iruditzen zait asko aritzen direla eskribitzen; badira lanak hasten dituztenak baina finitu gabe uzten dituztenak. Batzuetan jendea deskuraiatzen ahal da. Gero, ez da aise argitaratzea eta hor ere bada deskuraiatzeko manera.
A. Liburua Durangoko Azokan plazaratu zenuen. Zer nolako oihartzuna antzeman diozu?
M.L. Nik egin dudan moduan, nire lengoaia hori bakarrik enplegatuz, ez dut komertzialki pentsatua, eta seguru naiz horrela aritzen direnak ez dutela komertzialki egiten. Hori plazer bat da, eta argitaratzeak arras gehitzen du plazer hori, zer lana finitua da. Saltzea beste zerbait izaten da, baina.
A. Bigarren eleberria prest omen duzu. Zerbait aurreratzerik ba al duzu?
M.L. Presentatuko dut eta ikusiko dut norbaitek hartzen nauen hala ez. Gaia guztiz diferentea izango da. Bakartasun horren gainean eta, zer ikusia badu beste lanarekin, baina bestela ez. Oraingo denboran pasatzen da, gaurko arazo eta gauzekin.
A. Egungo kontuak eskribitzeko joera indartzen ari da eleberrigintzan. Horretara joko al duzu?
M.L. Hori inportantea da. Interesgarria da lehengo gauzak nola pasatu diren oraingo begiratzearekin aztertzea, baina behar dira oraingo gauzak ikusi ere, interesatuz. Ez da begiratze bera ematen ahal, zeren eta orain bizitzen den gauzari ez baita begiratzen ahal lehenago bizi eta nola pasatu den jakinda bezala.
A. Zeintzuk dira zure testu gustukoenak?
M.L. Maite dut errusiar literatura, iruditzen zait jendearen pertsonalitatea horiek dutena hobekien ikusia.
A. Hemengoen artean, berriz?
M.L. Koldo Ameztoiren kontuak eta asko gustatzen zaizkit, baditu irri egitekoak, eta tristeak, denetarik; eta hori dut gustuko.
J.J. Petrikorena
46-47
C\Kultura\Literatura\Idazleak\LEGORBURU3
Gaiez\Kultura\Literatura\Argitalpena\Narratiba
Gaiez\Kultura\Argitalgint\Argitalpena\Liburuak\Literatur l
Pertsonaiaz\LEGORBURU3
Egileez\PETRIKOREN1\Kultura
Amagoia Iban
Txema Auzmendi Herri Irratiko zuzendari ordeari elkarrizketa
Txema Auzmendi: «Datu hauek izugarrizko bultzada izan dira»
COPE etxearekin loturak eten eta iazko azaroan bakarrik ekin zion bideari Donostiako Herri Irratiak. Entzuleak galduko zituztela iragarri zuten askok, baina CIES enpresak kaleratu berri duen txosten baten arabera, guztiz kontrakoa izan da emaitza. Guzti horretaz mintzatu gara etxe honen zuzendariordearekin.
ARGIA. CIESek egin berri duen Gipuzkoako irrati entzuleen ikerketa baten arabera, duela 6 hilabete ezagutu zenuten banaketak ez dizue entzule askorik kendu.
TXEMA AUZMENDI. COPEtik banandu ginenean genituen entzuleetatik oso gutxi joan dira. Ikerketaren arabera, galera «naturala» izan dugu. COPEren entzule zirenak harekin joan dira.
A. Entzuleak mantentzea lortu duzue, beraz, baina egoera hala ere ez da onena.
T.A. Izugarrizko bultzada izan da guretzat entzulerik ez dugula galdu pentsatzea, baina publizitatearekin izugarrizko arazoak ditugu. Talde berria osatu dugu, eta oraindik martxa hartzen ari garela, oso zaila da irrati osoa mantenduko duen diru-sarrera lortzea. Gure helburua hori da: publizitate bitartez mantentzea, baina oso zailtasun handiak ditugu hizkuntza dela eta.
A. Zuen entzule gehienak euskaldunak direla dio CIESen txostenak, eta zuen emanaldien % 20 inguru besterik ez da euskaraz.
T.A. Hori da azken sei hilabeteotan garbi ikusi duguna. Euskaraz eginagatik ez dugula entzulerik galduko, eta gero eta presentzia handiagoa eskaintzearen aldeko planteamendua badugu, nik behintzat. Dugun taldeagatik, egin dezakegu gainera.
A. Gizonezkoak eta hezkuntza maila ertaina edota altukoak dira nagusi zuen jarraitzaileen artean.
T.A. Horrek bide asko ireki ditzake gainera. Gizonezkoak nagusi izatearenak, egia esan, harritu egin gaitu, normalean hona deitzen dutenak emakumeak izaten baitira.
A. Gipuzkoan bigarren zaudete audientziaren arabera. Lehenak izateko bidea nondik doa?
T.A. Lehen esan bezala, publizitatea lortzetik. Eta ilusioa mantentzetik. Alde horretatik, oso ongi etorri da txosten hau.
Amagoia Iban
63
Gaiez\Komunikabid\Irratia\Herri Irrat
Pertsonaiaz\AUZMENDI5
Egileez\IBAN1\Komunikabid
hemeroteka
1482. zenbakia | 1994-05-08
1481. zenbakia | 1994-05-01
Lege Oharra
RSS sindikazioa 