B. Artola
Santurtziko Udaltzaingoaren nagusia den Gotzon Oteori elkarrizketa.
Gotzon Oteo, Santurtziko Udaltzaingoaren nagusia
"Egoera grabea da, berehala konpondu beharrekoa"
ARGIA. Zein egoeratan dago Santurtziko polizia?
G. OTEO. Herriko polizia bakarrak geu eta Polizia Nazionala dira. Azken hauek lau dira eta kotxe bat daukate. Gu aldiz 65 kidetako taldea gara, baina gogoratu behar da 52 mila biztanle daudela Santurtzin. Dena den Polizia Nazionalak guri pasatzen dizkigu berari iristen zaizkion kasuak, arraroa dirudi baina hala da. Beraz guk mota guztietako lanak egiten ditugu, polizia judizialarena tartean.
Horrez gain beste polizia guztiekin kolaborazio harremenak ditugu, eskatutako informazio guztia ematen dugu.
A. Eta nola sortu da arazoa Barakaldoko epailearekin?
G.O. Erabaki horrek guri trafikoa zaintzea besterik ez dagokigula esan zuen. Erabakia harritzekoa da, prehartua esango nuke eta gero ikusi denez sortu duen iskanbilarekin, erabakia momentuz bertan behera utzi behar izan dute. Udal bakoitzaren egoera eta arazoak ezagutu beharrean, objetiboki, guri deitu ere egin gabe presaka hartu dute erabakia. Agian zenbait presiok eragina izan da, zenbait Gobernadore edo Polizia Nazionalen koarteletatik.
Orain berriz erabakia presazkoa izan ez dadin, kontsultatuko dutela espero dut.
A. Nola ulertzen duzu lege batek hain irakurketa ezberdinak izatea?
G.O. Bai, epaile batzuk orain egiten ari garena legez kanpo dagoela diote eta beste batzuk berriz, hala egingo ez bagenu gure lanari ekingo ez geniokeela, eta legez kanpo arituko ginatekeela azaldu dute. Egoera hau grabea da, argitu behar da lehen bait lehen.
A. Badirudi bai Madrilek eta bai Gasteizek ere, Udaltzaingoa baztertzeko borondatea dutela.
G.O. Gu profesionalki galtzen aterako gara eta noski normalki, baina benetako galtzaile bakarra herritarra da. Herriko polizia baztertzea eta kasu askotan honek betetzen duena beste inork ez betetzea, herritarrek pairatuko duten egoera izango da.
A. Gaur egungo legedia Estatu mailakoa da, baina Euskal Autonomi Elkarteko Polizi Legea martxan dela dirudi.
G.O. EAEk Segurtasun Batzorde lokalak osatzeko gaitasuna dauka, baina ez da halakorik egin, orokorrak besterik ez. Agian Gasteizek gai honi benetan eusteko ordua iritsi da. Epaileekin gertatu bezala, kontsultarik gabe eta nahiko ezkutuan egin da lege proposamen hau baina alkateekin hitzegin ez izana ez zait kasu hontan hain garrantzitsua iruditzen. Nire ustez hemengo bi polizien arteko koordinazio on bat lortu behar da, Ertzantza eta Udaltzaingoaren artean, eta agian duela urte batzuk aipatu bezala udaltzainak Ertzantzan sartzea ez litzateke txarra izango. Baina edonola ere eta lege honi buruz alde batera edo bestera egin beharko banu, ontzat joko nuke. Gainera entzun dudanez zirriborro hau behingoz nahiko definitiboa izango omen da.
A. Baina EAEn ez daude bi polizia soilik...
G.O. Egia da, egungo egoera nahaste bat da. Gasteizen adibidez bost polizia ezberdin batzen dira. Argi dago hainbeste polizia egotea ez dela ona, batez ere Euskal Herrian dagoen arazoarekin. Baina hau konpontzen hasteko, Gasteizko Polizia Legea martxan jarri behar da. Eta gero Ertzantza beste herrietara iristen denean, Udaltzaingoak bere lanekin jarraitu egin behar du.
B. Artola
11
Gaiez\Politika\Euskal Herr\Polizia\Euskal poli\Udaltzaingo
Pertsonaiaz\OTEO1
Xabier Letona/Edorta Arana
Manu Castillarekin ETBz
MANU CASTILLA
«Ikuslearentzat ETB da onena, baina TVE piztu arazten du»
Duela hiru urte hasi zen ETBn lanean eta egun Ikerketa eta Komunikazio Saileko buru dugu. Ez bide du beta handirik geldi egoteko. Elkar hizketan zehar ere bizpahiru aldiz deitu zuten zenbaki eta ehunekoz aritzeko. Airoski moldatzen da alor honetan eta ziurtasunez botatzen ditu usteak.
ARGIA. Hartzailegoa dela eta, zertaz eta nola burutzen dituzue zuen ikerketak?
MANU CASTILLA. Komunikazioa da gure helburua. Jendearekin komunikazio bat lortu nahi dugu, programen bidez eta abar. Beraz, jakin behar dugu komunikazio hori gertatzen ari den eta zer eratakoa den. Nolakoa den publikoa eta gure kanalen arteko komunikazioa. Hori zertarako? Eskaintzen duguna hobetzeko eta publizitatea saltzeko. Hori hartzailegoa dela eta. Beste ikerketa batzu dira gure irudiari buruzkoak, hots, nola ikusten dituen jendeak telebista eta ditugun irratiak, zer nahi duen beraiez...
A. Zer teknika erabiltzen duzue guzti hori aurrera eramateko?
M.C. Hartzailegoa neurtzeko lau modu daude. Historikoa den MIO, Medioen Ikerketa Orokorra EGM-Estudio General de Medios, zeinak Espainia mailan urtean hiru aldiz inkesta bidez komunikabide guztie buruz ikerketa bat egiten duen. Bigarrena da CIES, gauza bera da baina Euskal Herri mailan, beraz zehatzagoa, eta bi aldiz urtean. Azkena eta berriena ECOTEL, telebista mailakoa da bakarrik eta urtean birritan ematen ditu ezagutzera bere emaitzak. Zenbait etxetako telebistetan jartzen diren aparailu batzuen bidezšaudimetroaš egiten da jarraipena. Eta azkenik, etxe hauen lanez gain guk ere gure ikerketak burutzen ditugu.
A. Hitzegin dezagun ikerketa horietatik ateratzen diren datu kuantitatibo eta kualitatiboei buruz.
M.C. Bi hitz erabiltzen dira programa bat nolakoa den eta nola funtzionatzen duen jakiteko: «rating», zenbat jende ikusten ari den telebista. Eta «share», telebista ikusten daudenen artean zenbat ari diren kate zehatz bat ikusten. Eta ikerketetatik datozen datu guztiekin ateratzen duzu programa bakoitzaren "rating'' eta "share" hori. Honezaz gain eguneko ikerketak egiten dira, gauekoak...
A. Ikerketa horiek zer diote datu kuantitatikoei buruz.
M.C. "Rating" aren arabera, (zenbat jendek ikusten duen ETB egunero) ETBk milioi bat ikusle ditu. Gutxi gora behera ETB-2ren hartzailegoak ETB-lena bikoiztu egiten du, milioi horretatik 350.000 inguru ETB-1entzat eta 650.000 ETB-2rentzat. Datu hauek bai CIES eta bai MIOtik datoz. Horrek ez du esan nahi beste katea batzu ikusten ez dituztenik, baina behintzat sartzen dira ETB-n. «Share» harturik ikusten dugu, 90ean ETBk %30a lortu duela eta gainontzekoa TVE eta telebista pribatuen artean banatzen dela. Pribatuek lortu duten skare-ik handiena %8koa da (Arrakasta gehien eduki duenak ere, Telecincok, ez du ETB-1 gainditu). Edozein momentutan telebista ikusten dauden ehun pertsona hartuz gero, horietatik 30 ETB ikusten ari dira. Eta horietatik 10ek ETB-1 eta 20k ETB-2. 1986 arte (83an sortu zen ETB) ez zuen lortu %20a gainditzea.
A. Zer ondorio ateratzen dira datu kuantitatibo horietatik?
M.C. Datu horiek publizitate salmentarako erabiltzen dira lehenbizi. Eta gero programazioak behar dituzten aldaketak egiteko, orduz aldatu, zehaztu, programak jarri edo kendu... Grafikoki ikusteko programazioaz erabakitzen diren bileran zazpi pertsona biltzen badira, horietatik bat arduratzen da informazio kuantitatiboaz, beraz beste erizpide batzu ere badaude.
A. Zein da ETBko kate bien hartzailegoaren soslaia.
M.C. ETB-lena pertsona gazteagoa, ETB-2n helduagoa, ETB-len gizonezko gehiago, ETB-2n emakumezkoak. ETB-leko ikusleak, bataz beste, ETB-koak baino maila kultural handiagoa du. Hau euskararekin lotuta dago, euskara dakien jendea hartuta, bataz beste, maila kultural handiagokoa da eta. ETBlekoak ikasketa unibertsitarioak edo erdi mailakoak, ETB-2koak baino ikasketa gehiago. Probintziaka azterturik hizkuntzarekin lotuta dago baita ere. ETB-1 gehien Gipuzkoan eta gutxien Araban.
A. Goazen ikerketa kualitatiboetara.
M.C. Hau ez da bestea bezain zehatza. Zer espero du hartzaileak ETBtik? Iazko kanpainetatik ETBk bertako gaiekin egin behar zuela apostu ateratzen zen, jendearekin zuen hurbiltasuna aprobetxatu behar zuela, jendeak telebista hurbilena bezala ikusten bait du. Hiritarrak ETB oso ondo baloratzen du, baina gero beste telebista batzu gehiago ikusten ditu. Oso balozazio ona ETBri buruz, txarra TVEri buruz baina gero ikusten duena TVE da.
Ikerketa kualitatiboak egiten dituzunean makina bat sorpresa daude. Madrileko enpresa batek egindakoa: informatiboetan lehena Teleberri, eta ez bakarrik eritzian, ikusi egiten du %14,8ak, Telediario baino gehiago (%11), eta hirugarrena Gaur Egun... Eta horrela gehientsuenetak, lehenbiziko programak ETBkoak dira. Honekin esan nahi dut ikusleak ondoen baloratzen duen telebista ETB-2 dela. Gero euskaldunen artean ETB-1. Alegia, jendeak dio etxean telebista bizten duenean bizten den lehen kanala ETB-1 edo ETB-2koa dela, eta hori ez da egia, gero emaitza kuantitatiboak aldrebeskoak bait dira. Irudiaren balorazióa emozionalki egiten da; ETB-ri dagokionean ikusten da oso balorazio ona duela baina jendeari oraindik šnahiz eta gero eta gutxiagoš euskaraz jarraitzea kostatu egiten zaiola.
A. Hiritarrak zertarako nahi du telebista?
M.C. Lehenik gozamenerako eta entretenigarri bezala, bigarrenez estetika hutsez, hirugarrena ikusbide modura, laugarrena atsedenaldiaren betegarri gisa, bostgarrena katarsi gisa, eta seigarrena beste errealitate batzuetara heltzeko leiho gisa ikusten dutenena. Beraz oraindik jendeak telebista nahiago du entretenigarri gisa informaziogune baino. Erdaraz normalean askoz errezagoa egiten zaio, soziologikoki euskaldunak diren inguruneeetan hori ez da gertatzen, baina badakigu zelakoak diren leku horiek kantitatiboki.
A. ETB-1 eta ETB-2ko programazioak ez al diote egiten konpetentzia elkarri?
M.C. Jende bera daukaten bi telebista dira. Telebista batek ere ez dauka berea erabat den ikuslerik, telebista guztien arteko erlazio bat izaten da, eta ETB-1 eta ETB-2ren artekoa gehiago. Ez dago lehiarik bien artean, dagoena da aurrekontu orokor bat eta biek hortik jaten dutela. Programazio mailan katea bien arteko funtsezko erizpidea bien artean konpetentziarik inoiz ez egotea da. Ezin da bietan antzerako programarik atera, batean futbola baduzu, bestean pelikula beharko du... ETB-leko programazioak aurrekontu handiagoa du, ordu gehiago, lehentasun batzu... Ezagutzen dugu oreka nolakoa den eta gutxien duenari gehien lagundu behar zaio.
A. Ikerketak hartzailegoaren kezkak eta nahiak jasotzeko egiten dira. Baina nola da, ikuslearen nahiaren arabera egiten da telebista ala honek molda erazten du ikuslearen nahia bere eguneroto ihardanarekin?
M.C. Hor interakzio bat dago, noski. Ez dago norabide bakarreko harremanik, ez da hartzailegoak behartzen duenik telebista erabat, eta ez aldrebes telebistak guztiz behartu hartzailegoa. Guk biak aztertzen ditugu. Telebistak zer ematen duen, eta eritzia jaso, eta gero hartzailegoak zer nahi duen. Baina bai, telebistak behartzen ere du jendearen jokaera telebistaren aurrean.
A. Telebisten ugaltzeak hartzailegoaren urritzea dakar telebista guztientzat. Horrek zer eratako eragina izan du ETBn?
M.C. CIESek emandako azken datuen arabera pribatuek 200.000 ikusle dituzte (140.000 bat Telecincok, 40.000 bat Antena-3k eta beste zortzi mila Canal Plusek) eta TVE-2k 200.000 ikusle galtzen ditu. Katea honek oso fase ona izan zuen futbol mundialekin eta abar, baina orain pribatuek irabazi dutena galdu du. TVE-lek pixka bat irabazten du eta ETBko katea biek pixka bat galdu, 5.000 ikusle inguru, beraz lehengo egoeraren oso antzera. Dena den, aztertuz gero beste komunitate batzuetan gertatu dena, TVE-1 izan da gehien galdu duena. TV-3ri ere min handia egin diote pribatuek, eta gure kasuan, nahiz eta aurreneko fase honetan oraindik aurreikuspen hori ez bete, nik uste dut horrela izango dela. TVEko lehen kateak beste katea guztiekin daukan diferentzia handiegia da, eta gu baikor gara uste dugulako telebista pribatuen sarrerarekin TVE jeitsi egingo dela eta guztiak gehiago berdintzeko balioko duela. Honek ikuslearen ohiturak hautsiko ditu, hots, telebista pizterakoan lehenik TVE jarri eta dagoena gustatu ezik orduan sakatu beste kanal bat. Ikerketen arabera ikusleek gero eta gutxiago egiten dute hori, beraz berdinetarantz goazela erakusten digu honek.
A. Ba al daukazue taktita berezirik pribatuen erronkari aurre egiteko?
M.C. Programazioa asko aldatu da. Oraingoa inoiz baino erakargarriago da. Eritzi hori onartuta dago. Gero ETB-lek baditu katea hori marginatzen utziko ez duten produkto batzu, futbola modukoak. Honek esan nahi du gutxienez larunbatetan eta igandetan ETB-lek katea inportante bat izan behar duela. Edo EGM zinema katearekin eta oraintsu Columbia Picturesekin hiru urtetarako sinatu diren kontratuekin, horrek indartu egiten du ETB. Noski hor konbinatu egin behar bertako produkzio eta kanpokoa.
A. Nola lotzen du ETBk euskarazko katea eta hartzailegoa?
M.C. ETB-1 da euskarazko telebista bakarra, beraz ezin du utzi sail bat bera ere jorratu gabe, eta ez bakarrik ikusleak denetarik ikus dezan, baita hizkuntza jorratu egin behar delako bere alor guztietan. Edozein telebista nazionalek duen programazio orekatua eduki behar du. Euskal Herrian, bataz beste, hiritar bakoitzak hiru ordu ematen ditu egunero telebista aurrean. Lortu behar behar da denbora horretatik gero eta gehiago euskaraz ikustea. Horretarako bi bide daude: ETB-1 gehiago ikustea eta beste telebistek ere euskarazko programak egitea, baina bide hori agortuta dagoela dirudienez besteari heldu behar zaio. Euskarak presentzia soziala behar du, eta euskaraz ez dakien pertsona batek normalean ez du erosiko Argia edo Egunkaria, oso zaila izango zaio Euskadi Irratia edo Bizkaia Irratia entzutea, baina telebista bai. Medio egokiena da hori lortzeko. Larunbat arratsaldean edozein tabernatara sartzen zarenean eta han euskara egotea hori on da. Herri honetan jendeak futbola ikusteko euskaraz ikusi behar duela jakitea, sinbolikoki oso garrantzitsua iruditzen zait. CIESeko azken datuen arabera ETBleko ikusleetatik bostetik batek ez daki euskaraz. Orduan, ahalik eta modu errezenean eskaini behar da, bai hizkuntzaz eta bai irudiz.
A. Eta zer deritzozu ETB2ri buruz?
M.C. Gaur egun ETB-2k bost edo sei programa klabe eduki izan ez balitu oso jende gutxik piztuko luke telebista hori. Bospasei programa horiek lortzen dute ez bakarrik horiek ikustea baizik eta beste programa batzutara eramatea. Beldurra ematen dit egun batean ETB-1 marginatua gelditzea, oso ikusle gutxirekin. Baina berdin ETB-2 balitz. ETB-2k badu informazioaren mundua, eta nahiz eta erdarazkoa izan bertako ikuspegitik egina dago. Dena den, jendeak galdetuz gero esaten du gehien ikusten duena informatiboak direla baina hori gezurra da, gero ikusten duzu errealitatean oso atzean geratzen dela. TVE kasuan ez dute sartzen beren aurreneko hamar programen artean ezta informatibo bat ere. ETB-2ren kasuan Teleberri sartzen da.
Dena den gero eta saio erakargarriagoak egin behar dira, bestela marginazioaren arriskua dago. Kezkatzen gaituena da askotan ETB2ren irudia Morenoren saioaren inguruan gauzatzen dela; eta iaz ETB-2k 2.200 ordu igorri zituen eta Morenok horietatik 80 egin ditu. Jende asko gauza ugari egiten ari da eta askotan ETB-2ri buruz hitz egitean Moreno ez bada aipatzen badirudi ez dela ETB-2z hitz egiten. Nere kezka da telebista bat egitea eta jendearekin komunikaziorik ez lortzea. Eta horretarako programazio ona behar da bere osotasunean.
Xabier Letona Edorta Arana
NORTASUN AGIRIA:
29 urteko Ormaiztegiarra dugu
Enpresa Zientziak eta Soziologian lizentziatua
Tolosan bizi da baina Donostia du gustoko
Madril ere gustatuko litzaioke
Lan kontuak direla eta etxean ere ordubete telebista ikusten du egunero
Telebista Irratia baino gustokoago .Liburua telebista baino gehiago
«Aukeratzen denean telebista ona da, gauza oso onak eskaintzen du eta»
Edateko laranjazko kasa eta jateko bonboiak.
43-47
Gaiez\Komunikabid\Telebista\ETB\Besteak
Pertsonaiaz\CASTILLA1
Egileez\LETONA1\Komunikabid
Egileez\ARANA4\Komunikabid
Ińaki Camino
Joanes Urkijorekin poesiaz
«Berbak legezko aiztoak» poemak kaleratu ditu Joanes Urkijok
Irudiaren bilakuntza poesiaren funts
Kaleratzen duen lehen olerki liburua da, idazle bezala poemekin hasi bazen ere. Bizi duen hiriak sortu irudi eta metaforek surrealismo giroa hartzen dute deblauki idatzitako 23 piezetan. Gustora gelditu da lanarekin.
ARGIA. Urte luzez barne idatzitako olerkiak dira. Zein dute lotura?
JOANES URKIJO. Nik ez nuke esango metodologia orokor bat dagoenik, poema hauek hainbat urtetan zehar idatzitakoak dira, orduan nekez esango nuke urte horietan zehar metodologia nagusi bati heldu diodala. Esan daiteke akaso badagoela gai orokor bat poema guztietan, batzuetan oso agerian, hiri eskergaren gaia, Bilbori buruzko ikuspegi berezi baten gaia, nik Bilbo beti horrela sentitu izan dut gaztetandik, sufritu izan dut horrela eta era berean maitatu izan dut horrela.
A. Homogeneoa ote liburua beraz?
J.U. Gaien aldetik bai. Beste aldetik ere ni nahiko konpultsiboa naiz idazten dudanean eta batez ere poesia idazten dudanean, orduan nik bilketa egin dut paper zaharren artean, eta beharbada hor bai bilketa egiterakoan egin dut estetika edo halako zerbaiten bila ez? Esan dezaket urte horietan zehar bildutako eraginak, usteak, irakurketak eta hor nabari daitezkeela baina oso askotarikoak dira, ez dira mota bakarrekoak, orohar esan nezake nire irakurketa gehienak oso modernoak direla, mende honetakoak, gehien bat surrealismoa, espresionismoa, 27ko belaunaldia, amerikarrak, 50ko eta 60ko amerikarrak, horiek.
A. Zein da bidea, baliabide batzu poesia egiteko erabiltzea edo liburua poesiaren baliabideetan oinarritzea?
J.U. Nik esango nuke egiteko modua dela gehien kezkatzen nauena, nik normalean gogo jarrera bereziak bilatzen ditut poesia idazterakoan, orduan horrekin nahi dut beti emaitza konkretu bat lortu, nolabait esateko nere emaitza nahi izan dut izatea lerro bakoitzak osatzea irudi bat, eta hori lortzeko jarrera berezi bat eduki beharra dago idazterakoan eta gehienetan ere inguru bereziak edo giro bereziak, esaten ari naizen guztia dagokio duela 3, 4, 5 edo 6 urteri, azken boladan ez bait dut poesia idatzi. Normalean idazten nuen gauez kanpotik etxera etortzen nintzenean, beharbada pilo bat edan eta gero, beharbada pixka bat erreta ere, kaleko zalapartatik etxeko isiltasunera itzultzean, orduantxe bilatu nituen une berezi horiek eta nahiko konpultsiboki idazten nuen, irudia bilatzen nuelako, kolpe batez irakurtzen den lerroa eta kolpe batez gogora datorkizun irudia, hori lortu nahi nuen.
A. Poema hauek sortzen ote dira poemika zehatz baten bilakuntzan?
J.U. Azken hau ez dut uste inoiz bilatu dudanik edo jarri naizenik teoria horretan, orain honelako poematika bat bilakatu behar dut eta helburu honetara heltzeko honela eta honela eta honela idatzi behar dut ene poemagintza. Horelakorik ez dut uste inoiz egin dudanik, uste dut gakoa konpultsibitatean dagoela, kolpeka, nahiko subjetiboki, askotan automatikoki, nahiz eta gerora automatikoki sortutako hori landu dudan, batez ere egituran eta ez edukinean.
A. Esana duzu hor barrena hasieran poesia idazten zenuela, errazago dela. Ez ote duzu oraingo olerki hauek oinarri gisa hitz laua dutela uste?
J. U. Beharbada, ez dut inoiz alde horretatik pentsatu gauza, ez nuke ezetz esango. Beharbada gehiago asmatu behar nuke, baina beharbada bai, lehen aipatu irudi pilaketak edozein irakurleri sor liezaioke eritzi hori, agian bai, azken batean hasieran esan bezala, liburuak gai orokor bat dauka, ez da normala poema liburuetan gai orokor bat aurkitzerik, normalean poema liburuak bildumak izaten dira, orduan ez da arrunta poesiaz idaztea gai orokor bati buruz, agian hori dela eta edozeinek irakurtzean pentsa dezake badagoela hor poesia librez idatzitako prosa bat, narrazio bat agian, ez dakit, agian bai.
A. Zein da zure libaruaren irakurlea, edo uste duzu euskal poesiak ez duela irakurle normalik?
J.U. Euskal poesiak ez dut uste daukanik irakurle normalik, aski kulteranoa da. Ez dut uste nere liburua irakurle normalarentzat denik, surrealismoa, espresionismoa e.a., batzuentzat ulertzeko zail xamarra izango da. Sinbologia eta surrealismoa berez dira zail, euskaraz nahi erdarentzat.
A. Surrealismoarekin bat absolaturako joera dago.
J. U. Nik surrealismoa ez dut hartzen zentzu teoriko edo intelektual batean, gozatu egin dut ere, eta automatikoki gozatzen denak uste dut mundu honetan balio absolutua izan behar duela.
Ińaki Camino
50-51
Gaiez\Kultura\Argitalgint\Argitalpena\Liburuak\Literatur l
Gaiez\Kultura\Literatura\Argitalpena\Poesia
Gaiez\Kultura\Literatura\Idazleak\URKIJO1
Pertsonaiaz\URKIJO1
Egileez\CAMINO1\Kultura
EƱaut Apaolaza/Alberto Irazu
Joseba Igarabiderekin Xorroxin Irratiaz
Joseba Igarabide: «Irrati profesionala libreen izpirituarekin»
Ezaguna izenez, baina hortik aurrera ez genuen bere berririk lizentziarik eskuratu ez zuela baino. Egoera ezegonkorra izan arren, gogoz beteta dagoen proiektua dugu Elizondoko "Xorroxin Irratia". Ixil araziko ez duten esperantzak bizirik dirau oraindik.
ARGIA. Zein programa klase egiten dituzue?
J. IGARABIDE. Denetik. Goizetan, bederatzietatik hamaiketarat, ikastetsei buruz aritzen gara. Hamaiketatik aurrera magazine erara egiten den saioa dago eguraldiari aipamen eginaz, kontsumoari, dedikatoriak... Hamabi t'erdietan informatiboa izaten ahal dena hasten da. Inguru honetako pertsonaiaren bati elkarrizketa dator gero eta jarraian herrietako berri. Hortik aurrera haurrentzat programak, eguneko gaiak eta musikak betetzen dute arratsaldea.
A. Zer dela eta irratiak duen arrakasta?
J.I. Informatiboak izugarrizko garrantzia du, batipat bertako berriek hau nahiko gaizki komunikatuta bait dago, eta jendeak gutxi irakurtzen duenez gauzak jakiteko irratira jotzen du. Bertako gauzetan espezializatzen gara hemengo biziari segimendua eginaz.
A. Zer jendek entzuten du irratia?
J.I. Hasiera batetan gazte jendeak entzun ohi zuen, orain helduek gehiago aditzen dute. Gaztetxoentzako saioa egiten dugu, baina gazteekin hutsune bat dugu nahiz eta harremanak oso onak diren. Hori zuzendu nahiz programa berriak hauei zuzentzekotan gaude.
A. Garai batean beraz irrati libre bat bezala funtzionatu zuen, baina orain dirudienez etapa berri batean dago...
J.I. Bai, hala da. Orain profesional mailara salto egin nahi dugu, dena den irrati libreen gauza onak ez ditugu galdu nahi eta horrela jarriko dugun kontrol bakarra kalitatearena izango da. Honen erakusle arratsaldeko programazioa aldatu eta bertan gazte talde desberdinek parte hartzerik izango dutela da.
A. Lizentzien banaketatik at geratu zarete. Zer asmo duzue horren aurrean.
J.l. Bere garaian gogorki salatu genuen, baina horretaz aparte erantzun handi bat egon zen neurri horren aurka. Hori dela eta badirudi nafar gobernuak bai guri bai Euskalerria irratiari lizentzia bideratu nahi digula, ez dago ezer segururik halere. Guk hori neurri bateraino sinesten dugu, eta horrela inbertsio batzutan hasi gara maila profesionalera iristeko. Alderdi horretatik gizarte osoak eman digun laguntza eskertzekoa da.
A. Orduan zer perspektiba duzue dirulaguntzen aldetik
J.I. Oraingoz ez dugu inongo subentziorik jaso, baina itxaropena badugu iasotzeko.
EŃAUT APAOLAZA ALBERTO IRAZU
69
Gaiez\Komunikabid\Irratia\Besteak
Pertsonaiaz\IGARABIDE1
Egileez\APALATEGI2\Komunikabid
Egileez\IRAZU1\Komunikabid
hemeroteka
1323. zenbakia | 1991-01-27
1322. zenbakia | 1991-01-20
Lege Oharra
RSS sindikazioa 